Úr Tróndarbók (Færeyjingasaga) - Revisjonshistorikk

Jesper på 13. apr. 2024 kl. 05:34

2024-04-13T05:34:43Z

Vis endringer

Jesper: Tilbakestilte endringer av Jesper (brukerdiskusjon) til siste versjon av Knut

2024-04-13T05:25:57Z

Tilbakestilte endringer av Jesper (brukerdiskusjon) til siste versjon av Knut

Jesper på 13. apr. 2024 kl. 05:25

2024-04-13T05:25:10Z

Knut på 12. apr. 2024 kl. 07:48

2024-04-12T07:48:00Z

Knut på 12. apr. 2024 kl. 07:27

2024-04-12T07:27:58Z

Knut på 12. apr. 2024 kl. 07:25

2024-04-12T07:25:08Z

Vis endringer

Knut på 12. apr. 2024 kl. 07:17

2024-04-12T07:17:14Z

Knut på 12. apr. 2024 kl. 07:14

2024-04-12T07:14:50Z

Knut på 12. apr. 2024 kl. 07:13

2024-04-12T07:13:51Z

Knut: Ny side: {| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse" |- style="background-color:#e9e9e9" !align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg sp…

2024-04-12T07:13:24Z

Ny side: {| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse" |- style="background-color:#e9e9e9" !align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg sp…

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Færeyinga saga (Flateyjarbók)]] !! [[Fil:Islandsk.gif|32px|link=Færeyinga saga]] !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=Færøingernes saga]] !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Færøboernes historie (C.C.Rafn)]] !! !! [[Fil:Faeroysk.gif|32px|link=Úr Tróndarbók (Færeyjingasaga)]]
|-
! !! !! !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=Sigmund Brestessons saga]] !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Færingernes saga]] !! !!
|-
|}

<center>[[Andrias Christian Evensen biografi|A. C. Evensen]]<br><big>'''[[Lesibók]]'''</big><br><small>Tórshavn 1911</small>

<big><big>'''[[Fil:Faeroysk.gif|32px|link=Úr Tróndarbók (Færeyjingasaga)]]'''</big></big>
</center>

==Fotnoter==

<references/>

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på færøysk]]
[[Kategori:Andrias Christian Evensen]]

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 13. apr. 2024 kl. 05:25
Linje 1:		Linje 1:
−		+	[[Fil:Færøerne.jpg\|300px]]
−	~~{\|class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"~~
−	~~\|- style="background-color:#e9e9e9"~~
−	!align="center" valign="top" width="40%" \| '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" \| Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"\| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"\| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"\| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"\| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"\| Færøysk
−	\|-
−	! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif\|32px\|link=Færeyinga saga (Flateyjarbók)]] !! [[Fil:Islandsk.gif\|32px\|link=Færeyinga saga]] !! [[Fil:Norsk.gif\|32px\|link=Færøingernes saga]] !! [[Fil:Dansk.gif\|32px\|link=Færøboernes historie (C.C.Rafn)]] !! !! [[Fil:Faeroysk.gif\|32px\|link=Úr Tróndarbók (Færeyjingasaga)]]
−	\|-
−	~~! !! !! !! [[Fil:Norsk.gif\|32px\|link=Sigmund Brestessons saga]] !!~~ [[Fil:~~Dansk~~.~~gif\|32px~~\|~~link=Færingernes saga~~]] ~~!! !!~~
−	\|-
−	\|}

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 12. apr. 2024 kl. 07:48
Linje 113:		Linje 113:


−	Og í tí sama kemur Tróndur inn í stovuna og spyr, hvat tey tala um. Tóra svarar, og sigir, at Sigmundur sonur hennara hevði flutt fram fyri henni teir lærdómir, ið hann hevði kent honum, "og tykir mær," sigir hon, "at kredo hans er ongum Iíkt." "Tað er so háttað við tí, sum tú veitst," sigir Tróndur, "at Kristus átti tólv lærisveinar ella fleiri, og kundi hvör teirra sína kredu; nú havi eg mína kredu, men tú hana, ið tú hevir lært, og kredurnar eru mangar og kunna vera rættar, um tær ikki eru eins ljóðandi," tey geva nú upp at tala longur um hetta. Um kvöldið var teimum ~~ailur~~ beini veittur og var drukkið dúguliga, og Tróndur var ógvuliga kátur; hann biður reiða til teirra í stovuni og gera ból á gólvinum. Leivur sigir, at tað bar væl til. Tóra sigir, at hon vildi, at Sigmundur skuldi siga henni frá ferðuni sínuni og liggja hjá henni um náttina. "Tað fer ikki at bera til, tí tá sovni eg ikki í nátt." "Hetta fert tú tó at veita mær, Tróndur mín," sigir hon, og so varð, at drongurin kom at liggja hjá teimum. Men Tróndur átti sær eina lítla skemmu, og har svav hann altíð og drongurin hjá honum og fáir aðrir menn; Tróndur fór nú í skemmu sína, og tá var liðið langt út á nátt. Leivur ætlar sær at sova og leggur seg niður undir og vendur sær burtur frá konu síni; hon skúgvar undir hann millum hèrðarnar við báðum hondum og bað hann ikki sova; "standið upp," sigir hon, "og farið runt um Eysturoy í nátt og gerið hvört far lamið, so at lað ikki er sjóført." Teir so gera; Leivur var kunnigur har í hvörjari vík ; teir meiðslaðu har hvört fljótandi far, so at einki var sjóført. Teir sova ikki um náttina, men fóru upp snimma á morni, og Tóra og Sigmundur fara boint oman til báts, men Leivur gekk inn í skemmuna at heilsa Tróndi og siga honum takk fyri goðan fagnað, "og Tóra vil, at Sigmundur skal fara við henni." Tróndur hevði sovið lítið um náttina og sagði, at tað skuldi vera av ongum, at Sigmundur skuldi fara haðani. Leivur gongur skundiliga til báts, og Tróndur tóktist nú glögt síja ráð Leivs og Tóru og biður húskallar taka eina skútu, sum hann átti, og at nógvir menn skuldu skunda sær í hana. Teir so gera, men kolbláur sjógvur fossar inn í hana, so teir verða fognir, tá ið teir aftur komast á land; men einki far or har á oynni, sum er farandi við, og Tróndur má verða har veiandi, hvört honum tykir tað gott ella ilt. Leivur fer beina leið heim og savnar tá menn til sín, og or hetta dagin framman undan, sum Sjúrður og Tórður skuldu finnast har.	+	Og í tí sama kemur Tróndur inn í stovuna og spyr, hvat tey tala um. Tóra svarar, og sigir, at Sigmundur sonur hennara hevði flutt fram fyri henni teir lærdómir, ið hann hevði kent honum, "og tykir mær," sigir hon, "at kredo hans er ongum Iíkt." "Tað er so háttað við tí, sum tú veitst," sigir Tróndur, "at Kristus átti tólv lærisveinar ella fleiri, og kundi hvör teirra sína kredu; nú havi eg mína kredu, men tú hana, ið tú hevir lært, og kredurnar eru mangar og kunna vera rættar, um tær ikki eru eins ljóðandi," tey geva nú upp at tala longur um hetta. Um kvöldið var teimum allur beini veittur og var drukkið dúguliga, og Tróndur var ógvuliga kátur; hann biður reiða til teirra í stovuni og gera ból á gólvinum. Leivur sigir, at tað bar væl til. Tóra sigir, at hon vildi, at Sigmundur skuldi siga henni frá ferðuni sínuni og liggja hjá henni um náttina. "Tað fer ikki at bera til, tí tá sovni eg ikki í nátt." "Hetta fert tú tó at veita mær, Tróndur mín," sigir hon, og so varð, at drongurin kom at liggja hjá teimum. Men Tróndur átti sær eina lítla skemmu, og har svav hann altíð og drongurin hjá honum og fáir aðrir menn; Tróndur fór nú í skemmu sína, og tá var liðið langt út á nátt. Leivur ætlar sær at sova og leggur seg niður undir og vendur sær burtur frá konu síni; hon skúgvar undir hann millum hèrðarnar við báðum hondum og bað hann ikki sova; "standið upp," sigir hon, "og farið runt um Eysturoy í nátt og gerið hvört far lamið, so at lað ikki er sjóført." Teir so gera; Leivur var kunnigur har í hvörjari vík ; teir meiðslaðu har hvört fljótandi far, so at einki var sjóført. Teir sova ikki um náttina, men fóru upp snimma á morni, og Tóra og Sigmundur fara boint oman til báts, men Leivur gekk inn í skemmuna at heilsa Tróndi og siga honum takk fyri goðan fagnað, "og Tóra vil, at Sigmundur skal fara við henni." Tróndur hevði sovið lítið um náttina og sagði, at tað skuldi vera av ongum, at Sigmundur skuldi fara haðani. Leivur gongur skundiliga til báts, og Tróndur tóktist nú glögt síja ráð Leivs og Tóru og biður húskallar taka eina skútu, sum hann átti, og at nógvir menn skuldu skunda sær í hana. Teir so gera, men kolbláur sjógvur fossar inn í hana, so teir verða fognir, tá ið teir aftur komast á land; men einki far or har á oynni, sum er farandi við, og Tróndur má verða har veiandi, hvört honum tykir tað gott ella ilt. Leivur fer beina leið heim og savnar tá menn til sín, og or hetta dagin framman undan, sum Sjúrður og Tórður skuldu finnast har.

	Nú er at siga frá Sjúrði Toilakssyni og Tórði, at teir búgvast heiman ífrá tann dagstevnda dagin og hann eggjar teir til at vera skjótar. Tórður sigir, at sær tykist litið um at fara; "og ætli eg," sigir hann, "at tú ert feigur, at tú skundar so hart undir hesa ferð." "Ver nú ikki so Iøgin," sigir Sjúrður, "og ver ikki so ræddur, hvar eingin vandi er; vær skulum tó ikki halda av at fara á ta stevnu, sum vær hövum áður sammælt um." "Tú skalt ráða," sigir Tórður, "men ikki kemur tað óvart á meg, um vær komum ikki allir heilir heim aftur í kvöId." Teir fóru tólv saman á eini skútu og væl vopnaðir; teir hövdu storm um dagin og hættuligar streymar at fara um, men sluppu væl undan og komu til Skúvoyar. Tá segði Tórður, at hann vildi ikki fara longur. Sjúrður segði, hann vildi fara niðan til húsa, tó at hann fór einsumallur; Tórður segði, hann mundi vera feigur. Sjúrður gongur upp á oynna, hann var í reyðum kyrtli og hevði bláan tiglamöttul um hèrðar, hann var gyrdur við svörði og hevði hjálm á hövdi. Hann gongur upp á oynna, og tá ið hann nærkast væl húsunum, sær hann, at allar hurðar vóru aftur; kirkjan, sum Sigmundur hevði latið gera, stóð í túninum beint yvir av durunum, og tá ið Sjúrður kom upp ímillum sethúsini og kirkjuna, tá sær hann at kirkjan er opin, og at ein kona gongur frá kirkjuni í reyðum stakki og hevði bláa kápu um hèrðar. Sjúrður kendi, at tað var Turið húsfrúin og snýst ímóti henni; hon heilsar honum blídliga og gongur at einum træ, ið lá í túninum; har setast tey á træið; hon vil horva at kirkjuni, men hann vildi horva at stovudurunum og frá kirkjuni, men hon fèkk ræði og venda tey sær bæði ímóti kirkjuni. Sjúrður spurdi, hvat fólk har var komið. Hon segði, at har var fáment. Hann spurdi, um Leivur var har; hon segði hann ikkl vera har. "Eru synir tínir heima?" sigir hann. "Tað man vera," sigir hon. "Hvat hava teir talað um sak okkara síðani?" sigir Sjúrður. "Tað hövum vær talað um," sigir hon, "at öllum osum konufólkum tykist best um teg, og lítið mundi verið til hindurs fyri mín part, hevði tú verið óbundin." "Stórt eydnuspell hevir tá verið mær fyri," sigir Sjúrður, "og kann tað eisini skjött so skipast mær, at eg aftur eri leysur." "Tað er, sum tað verða má," sigir hon, og í tí vildi hann benda hana inn at sær og fevndi um hana, men hon togaði tiglamöttulin til sín, og í tí var hurðin latin upp, og út leyp ein maður og hevði drigið svórð í hendi, og tað var Hæri Sigmundarson; og tá ið Sjúrður sær hetta, smoyggir hann sær niður úr motlinum og varð so leysur, men Turið situr eftir við motli hansara. Nú koma fleiri menn út, og Sjúrður loypur oman eftir völlinum. Hæri trívur eitt spjót upp og loypur oman á völlin eftir honum, og hann verður skjótastur; hann skjýtur við spjótinum eftir Sjúrði, og tá ið Sjúrður sær, at spjótið stevnir honum beint millum hèrðar, kastar hann sær niður á völlin fram eftir rommum, og spjótið flýgur tá frain yvir hann og stedgaði í völlinum. Sjúrður er skjótur aftur upp á føtur, trívur spjótið og sendir tað aftur, og kemur tað Hæra á miðjuna, og fèkk hann skjött bana. Sjúrður loypur tá oman í stíggin, men Leivur kemur at har sum Hæri lá, men snýst skjött haðan ífrá og loypur haðan oman á eggina og út av henni har sum hann kom at, og er tað sagt, at bergið er fimtan favnar hogt niður í fjöruna.<ref> Tey orð, ið enn koma, erii prentað eftir tí forníslendska upphavstextinum. </ref> Leifr kom standandi niðr, hann hleypr til skips þeirra bræðra, ok er Sigurðr þá kominn at skipinu, ok ætlaði at hlaupa út á skipit; en Leifr lagði þá sverði til hans á síðuna, en hann snaraðist við honum, og gekk sverðit á hol, at því er Leifr hugði. Sigurðr hljóp þá út á skipit, ok letu frá landi, og skildi þar með þeim. Leifr geingr upp á eyna til manna sinna, ok biðr þá skjött fara til skipa: "ok skulu ver halda eptir þeim." Þeir spyrja, hvart hann hefir spurt lát Héra eðr fundit Sigurð; hann kveðst eigi mundu mart frá segja at sinni. Þeir hlaupa á tvo skip, ok hafði Leifr áttatigi manna. Þeir Sigurðr koma at landi í Straumsey, ok hafði Sigurðr stýrt skipinu, ok var fáorðr við þá. En er hann geingr upp af skipinu, spurði Pórðr, hvart hann mundi mjök sár vera. Hann kveðst þat ógjorla vita. Sigurðr geingr at naustvegginum, er þar var nær sjónum, ok leggr þar hendr sínar á upp, en þeir ryðja skipit, ok gánga síðan upp til naustsins, ok sjá at Sigurðr stendr þar, ok var pá stirðnaðr ok dauðr.		Nú er at siga frá Sjúrði Toilakssyni og Tórði, at teir búgvast heiman ífrá tann dagstevnda dagin og hann eggjar teir til at vera skjótar. Tórður sigir, at sær tykist litið um at fara; "og ætli eg," sigir hann, "at tú ert feigur, at tú skundar so hart undir hesa ferð." "Ver nú ikki so Iøgin," sigir Sjúrður, "og ver ikki so ræddur, hvar eingin vandi er; vær skulum tó ikki halda av at fara á ta stevnu, sum vær hövum áður sammælt um." "Tú skalt ráða," sigir Tórður, "men ikki kemur tað óvart á meg, um vær komum ikki allir heilir heim aftur í kvöId." Teir fóru tólv saman á eini skútu og væl vopnaðir; teir hövdu storm um dagin og hættuligar streymar at fara um, men sluppu væl undan og komu til Skúvoyar. Tá segði Tórður, at hann vildi ikki fara longur. Sjúrður segði, hann vildi fara niðan til húsa, tó at hann fór einsumallur; Tórður segði, hann mundi vera feigur. Sjúrður gongur upp á oynna, hann var í reyðum kyrtli og hevði bláan tiglamöttul um hèrðar, hann var gyrdur við svörði og hevði hjálm á hövdi. Hann gongur upp á oynna, og tá ið hann nærkast væl húsunum, sær hann, at allar hurðar vóru aftur; kirkjan, sum Sigmundur hevði latið gera, stóð í túninum beint yvir av durunum, og tá ið Sjúrður kom upp ímillum sethúsini og kirkjuna, tá sær hann at kirkjan er opin, og at ein kona gongur frá kirkjuni í reyðum stakki og hevði bláa kápu um hèrðar. Sjúrður kendi, at tað var Turið húsfrúin og snýst ímóti henni; hon heilsar honum blídliga og gongur at einum træ, ið lá í túninum; har setast tey á træið; hon vil horva at kirkjuni, men hann vildi horva at stovudurunum og frá kirkjuni, men hon fèkk ræði og venda tey sær bæði ímóti kirkjuni. Sjúrður spurdi, hvat fólk har var komið. Hon segði, at har var fáment. Hann spurdi, um Leivur var har; hon segði hann ikkl vera har. "Eru synir tínir heima?" sigir hann. "Tað man vera," sigir hon. "Hvat hava teir talað um sak okkara síðani?" sigir Sjúrður. "Tað hövum vær talað um," sigir hon, "at öllum osum konufólkum tykist best um teg, og lítið mundi verið til hindurs fyri mín part, hevði tú verið óbundin." "Stórt eydnuspell hevir tá verið mær fyri," sigir Sjúrður, "og kann tað eisini skjött so skipast mær, at eg aftur eri leysur." "Tað er, sum tað verða má," sigir hon, og í tí vildi hann benda hana inn at sær og fevndi um hana, men hon togaði tiglamöttulin til sín, og í tí var hurðin latin upp, og út leyp ein maður og hevði drigið svórð í hendi, og tað var Hæri Sigmundarson; og tá ið Sjúrður sær hetta, smoyggir hann sær niður úr motlinum og varð so leysur, men Turið situr eftir við motli hansara. Nú koma fleiri menn út, og Sjúrður loypur oman eftir völlinum. Hæri trívur eitt spjót upp og loypur oman á völlin eftir honum, og hann verður skjótastur; hann skjýtur við spjótinum eftir Sjúrði, og tá ið Sjúrður sær, at spjótið stevnir honum beint millum hèrðar, kastar hann sær niður á völlin fram eftir rommum, og spjótið flýgur tá frain yvir hann og stedgaði í völlinum. Sjúrður er skjótur aftur upp á føtur, trívur spjótið og sendir tað aftur, og kemur tað Hæra á miðjuna, og fèkk hann skjött bana. Sjúrður loypur tá oman í stíggin, men Leivur kemur at har sum Hæri lá, men snýst skjött haðan ífrá og loypur haðan oman á eggina og út av henni har sum hann kom at, og er tað sagt, at bergið er fimtan favnar hogt niður í fjöruna.<ref> Tey orð, ið enn koma, erii prentað eftir tí forníslendska upphavstextinum. </ref> Leifr kom standandi niðr, hann hleypr til skips þeirra bræðra, ok er Sigurðr þá kominn at skipinu, ok ætlaði at hlaupa út á skipit; en Leifr lagði þá sverði til hans á síðuna, en hann snaraðist við honum, og gekk sverðit á hol, at því er Leifr hugði. Sigurðr hljóp þá út á skipit, ok letu frá landi, og skildi þar með þeim. Leifr geingr upp á eyna til manna sinna, ok biðr þá skjött fara til skipa: "ok skulu ver halda eptir þeim." Þeir spyrja, hvart hann hefir spurt lát Héra eðr fundit Sigurð; hann kveðst eigi mundu mart frá segja at sinni. Þeir hlaupa á tvo skip, ok hafði Leifr áttatigi manna. Þeir Sigurðr koma at landi í Straumsey, ok hafði Sigurðr stýrt skipinu, ok var fáorðr við þá. En er hann geingr upp af skipinu, spurði Pórðr, hvart hann mundi mjök sár vera. Hann kveðst þat ógjorla vita. Sigurðr geingr at naustvegginum, er þar var nær sjónum, ok leggr þar hendr sínar á upp, en þeir ryðja skipit, ok gánga síðan upp til naustsins, ok sjá at Sigurðr stendr þar, ok var pá stirðnaðr ok dauðr.

@@ Linje 9: / Linje 9: @@
 |-
 |}
 <center>[[Andrias Christian Evensen biografi|A. C. Evensen]]<br><big>'''[[Lesibók]]'''</big><br><small>Tórshavn 1911</small>
@@ Linje 35: / Linje 36: @@
-<center>'''Frá  Sigmundi'''</center><ref>Eftir tí íslendska  grundtextinum.</ref>.
+<center>'''Frá  Sigmundi'''<ref>Eftir tí íslendska  grundtextinum.</ref></center>

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 12. apr. 2024 kl. 07:17
Linje 11:		Linje 11:

	<center>[[Andrias Christian Evensen biografi\|A. C. Evensen]]<br><big>'''[[Lesibók]]'''</big><br><small>Tórshavn 1911</small>		<center>[[Andrias Christian Evensen biografi\|A. C. Evensen]]<br><big>'''[[Lesibók]]'''</big><br><small>Tórshavn 1911</small>
		+
		+
		+	<big><big>'''[[Úr Tróndarbók (Færeyjingasaga)]]'''</big></big>
		+	</center>
		+

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 12. apr. 2024 kl. 07:14
Linje 12:		Linje 12:
	<center>[[Andrias Christian Evensen biografi\|A. C. Evensen]]<br><big>'''[[Lesibók]]'''</big><br><small>Tórshavn 1911</small>		<center>[[Andrias Christian Evensen biografi\|A. C. Evensen]]<br><big>'''[[Lesibók]]'''</big><br><small>Tórshavn 1911</small>

−	~~<big><big>'''[[Fil:Faeroysk.gif\|32px\|link=Úr Tróndarbók (Færeyjingasaga)]]'''</big></big>~~
−	~~</center>~~

	==Fotnoter==		==Fotnoter==

@@ Linje 1: / Linje 1: @@
 {| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
 |- style="background-color:#e9e9e9"
 !align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk