Bergbúa þáttr - Revisjonshistorikk

JJ.Sandal på 24. des. 2013 kl. 10:42

2013-12-24T10:42:56Z

Jesper på 23. feb. 2013 kl. 10:16

2013-02-23T10:16:44Z

JJ.Sandal: Bergbúa þáttr

2013-01-13T20:51:16Z

Bergbúa þáttr

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Bergbúa þáttr]] !! !! !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Bergbúa þáttr (sammendrag)]] !! !!
|-
|}

<center>[[Íslendinga sögur]] <big>'''Bergbúa þáttr'''</big>

'''[[Guðni Jónsson]]'''

bjó til prentunar</center>

Fjörðr sá gengr af Kollafirði, er heitir Djúpafjörðr. Þórðr hét maðr, er bjó í þeim firði fyrir vestan Hallsteinsnes, er kennt er við þann Hallstein, er þrælana átti, þá er kallaðir váru Hallsteinsþrælar. Þórðr var þá á góðum aldri ok hafði vel fé. Þat bar til einn vetr, er hann vildi fara til tíða fyrir einhvern hátíðardag. Hann kvaddi til ferðar með sér húskarl sinn. Til tíða var langt at fara, svá at þat var mikill hluti dagleiðar, ok fóru þeir snemma. Þeir fóru, þar til er á leið daginn. Þá gerði á drífu mikla.
    Þórðr sagði, at þeir fóru rangt, ok kvaðst eigi vilja ganga í myrkri, en kvað þá skammt af veginum enn farit hafa. "Þykkir mér hættligt í náttmyrkri, at vér gangim fyrir hamra ofan."
    Þeir leituðu sér þá skjóls ok gengu undir hamar einn brattan, þann er engi var snjór undir. Þeir hittu þar loksins hellimunna, þann er Þórðr vissi eigi ván til. Þar reist Þórðr krossmark með broddum stæltum, er hann hafði í hendi, í hellisdyrunum. Síðan gengu þeir þar inn ok settust niðr á steina tvá hjá hellisdyrum, því at þeir vildu eigi innar lengra.
    En á fyrsta þriðjungi nætr þá höfðu þeir heyrt, at nökkut fór innar eftir hellinum ok útar at þeim. Húskarl Þórðar hræddist ok hljóp út, en Þórðr bað hann sitja kyrran, - "ok skaltú biðjast fyrir, því at þat er hætt við villu, ok kann þat verða, ef menn hlaupa út um nætr, at þá sýnist annan veg en er."
    Þá signdu þeir sik ok báðu guð miskunnar sér, því at þeim þótti læti mikilfenglig innar í hellinum, ok varð þeim litit inn í myrkrit. Þeir sá þá þat, er þeim þótti því líkast sem tungl tvau full eða törgur stórar ok var á millum arn..sn ein mikil. Ekki annat heldr ætluðu þeir en þat væru augu tvau ok mundi sá ekki mjóleitr, er þau skriðljós bar. Því næst heyrðu þeir kveðandi harðla ógurliga með mikilli raust. Var þar hafit upp kvæði ok kveðinn tólf vísna flokkr, ok kvað sá ávallt tysvar niðrlagit:

<blockquote>
Hrynr af heiða fenri.
 Höll taka björg at falla.
 Fátt mun at fornu setri
 fríðs aldjötuns hríðar.
 Gnýr, þás gengr enn hári
 gramr of dökkva hamra.
 Hátt stígr höllum fæti
 Hallmundr í gný fjalla,
 Hallmundr í gný fjalla.

 Hrýtr, áðr hauga brjóti
 harðvirkr megingarða,
 gnýr er of seima særi
 sáman, eldr enn kámi.
 Eimyrju lætk áma
 upp skjótliga hrjóta.
 Verðr of Hrungnis hurðir
 hljóðsamt við fok glóða,
 hljóðsamt við fok glóða.

 Laugask lyftidraugar
 liðbáls at þat síðan,
 vötn koma heldr of hölda
 heit, í foldar sveita.
 Þat spretta upp und epla
 aur þjóð vitu jóða.
 Hyrr munat höldum særi
 heitr, þars fyrða teitir,
 heitr, þars fyrða teitir.

 Springa björg ok bungur
 berg, vinnask þá, stinnar,
 stór, ok hörga hrærir
 hjaldrborg, firar margir.
 Þytr er um Þundar glitni.
 Þrammak á fyr skömmu,
 en magna þys þegnar
 þeir hvívetna fleiri,
 þeir hvívetna fleiri.

 Þýtr í þungu grjóti
 þyrr eskinnar svíra.
 Undr láta þar ýtar
 enn, er jöklar brenna.
 Þó mun stórum mun meira
 morðlundr á Snjógrundu
 undr, þats æ mun standa,
 annat fyrr of kannask
 annat fyrr of kannask.

 Spretta kámir klettar.
 Knýr víðis böl hríðir.
 Aurr tekr upp at færask
 undarligr ór grundu.
 Hörgs munu höldar margir,
 himinn rifnar þá, lifna.
 Rignir mest. At regni
 rökkr, áðr heimrinn slökkvisk,
 rökkr, áðr heimrinn slökkvisk.

 Stíg ek fjall af fjalli.
 Ferk oft litum þofta.
 Dást ferk norðr et nyrðra
 niðr í heim enn þriðja.
 Skegg beri oft, sás uggir,
 ámr, við minni kvámu,
 brýtk við bjarga gæti
 bág, í Élivága,
 bág, í Élivága.

 Várum húms í heimi,
 hugðak því, svá er dugði,
 vér nutum verka þeira,
 vallbingr, saman allir.
 Undr er, hví örvar mundi
 eitr hríðin mér heita,
 þó ef ek þangat kæma,
 þrekrammr við hlynglamma,
 þrekrammr við hlynglamma.

 Dauðan mér frá morði,
 mun ván ara kvánar,
 handan hrímnis kindar
 hárskeggjaðan báru.
 En steinnökkva styrkvan
 stafns plóglimum gröfnum,
 járni fáðan Aurni,
 auðkenndan, réðk senda,
 auðkenndan, réðk senda.

 Sterkr, kveða illt at einu
 oss við þann at senna,
 Þórr veldr flotna fári.
 Felldr er, sás jöklum eldir.
 Þverrðr er áttbogi urðar.
 Ek fer gneppr af nekkvi
 niðr til Surts ens svarta
 sveit í eld enn heita,
 sveit í eld enn heita.

 Veðk sem mjöll í milli,
 margt er einmyrkligt, heima.
 Springr jörð, því at þangat
 Þór einn kveðk svá fóru.
 Breitt er und brún at líta
 bjargálfa, mér sjálfum.
 Heldr skek ek hvarma skjöldu.
 Harmstríð, er ek fer víða,
 harmstríð, er ek fer víða.

 Einn ák hús í hrauni.
 Heim sóttu mik beimar,
 fimr vark fyrðum gamna
 fyrr aldrigi, sjaldan.
 Flokk nemið it eða ykkat,
 élherðar, mun verða,
 enn er at Aurnis brunni
 ónyt, mikit víti,
 ónyt, mikit víti.
</blockquote>

Þessi tíðendi bar fyrir þá þrem sinnum, ok þetta var kveðit á hverjum þriðjungi nætr, ok sá þeir ávallt tunglin, meðan kveðit var, en ella eigi. En þá er kvæðinu var lokit it þriðja sinn, þá leið frá þeim innar í hellinn allt saman, enda sá þeir þá lýsa af degi, ok hvötuðu þeir þá út ór hellinum. En áðr þeir gengi á brott, brá Þórðr fæti sínum á krossmarkit, er hann hafði í hellisdyrum gert. Síðan fóru þeir ok kómu til kirkju, ok var þá lokit tíðum. Síðan fóru þeir heim ok kómu þar til, er þeir þóttust verit hafa um nóttina, ok fundu engan þá hellinn, ok þótti þat undr mikil. Síðan gengu þeir heim. Þórðr mundi flokk þenna allan, en húskarl mundi ekki orð í.
    En ári síðar eftir þetta þá færði Þórðr byggð sína nær kirkju, en at jafnlengd þessa atburðar önnur misseri þá andaðist húskarl, förunautr Þórðar. En hann lifði lengi síðan, ok urðu honum engir hlutir kynligar en áðr, en þó eru slíkt fáheyrðir hlutir.

{{DEFAULTSORT:Bergbua tattr}}

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Íslendinga sögur]]
[[Kategori:Tekster på norrønt]]
[[Kategori:Guðni Jónsson]]

@@ Linje 34: / Linje 34: @@
 <br>Hallmundr í gný fjalla,
 <br>Hallmundr í gný fjalla.
 <br><br>Hrýtr, áðr hauga brjóti
 <br>harðvirkr megingarða,
@@ Linje 44: / Linje 43: @@
 <br>hljóðsamt við fok glóða,
 <br>hljóðsamt við fok glóða.
 <br><br>Laugask lyftidraugar
 <br>liðbáls at þat síðan,
@@ Linje 54: / Linje 52: @@
 <br>heitr, þars fyrða teitir,
 <br>heitr, þars fyrða teitir.
 <br><br>Springa björg ok bungur
 <br>berg, vinnask þá, stinnar,
@@ Linje 64: / Linje 61: @@
 <br>þeir hvívetna fleiri,
 <br>þeir hvívetna fleiri.
 <br><br>Þýtr í þungu grjóti
 <br>þyrr eskinnar svíra.
@@ Linje 74: / Linje 70: @@
 <br>annat fyrr of kannask
 <br>annat fyrr of kannask.
 <br><br>Spretta kámir klettar.
 <br>Knýr víðis böl hríðir.
@@ Linje 84: / Linje 79: @@
 <br>rökkr, áðr heimrinn slökkvisk,
 <br>rökkr, áðr heimrinn slökkvisk.
 <br><br>Stíg ek fjall af fjalli.
 <br>Ferk oft litum þofta.
@@ Linje 94: / Linje 88: @@
 <br>bág, í Élivága,
 <br>bág, í Élivága.
 <br><br>Várum húms í heimi,
 <br>hugðak því, svá er dugði,
@@ Linje 104: / Linje 97: @@
 <br>þrekrammr við hlynglamma,
 <br>þrekrammr við hlynglamma.
 <br><br>Dauðan mér frá morði,
 <br>mun ván ara kvánar,
@@ Linje 114: / Linje 106: @@
 <br>auðkenndan, réðk senda,
 <br>auðkenndan, réðk senda.
 <br><br>Sterkr, kveða illt at einu
 <br>oss við þann at senna,
@@ Linje 124: / Linje 115: @@
 <br>sveit í eld enn heita,
 <br>sveit í eld enn heita.
 <br><br>Veðk sem mjöll í milli,
 <br>margt er einmyrkligt, heima.
@@ Linje 134: / Linje 124: @@
 <br>Harmstríð, er ek fer víða,
 <br>harmstríð, er ek fer víða.
 <br><br>Einn ák hús í hrauni.
 <br>Heim sóttu mik beimar,

@@ Linje 4: / Linje 4: @@
 |-
 ! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Bergbúa þáttr]] !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Bergbúa þáttr (sammendrag)]] !!  !!
 |-
 |}