JJ.Sandal: Kvæði Einars prests Skúlasonar

2016-09-08T20:33:19Z

Kvæði Einars prests Skúlasonar

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Fjörutíu Íslendinga þættir: Kvæði Einars prests Skúlasonar]] !! !! !! !! !!
|-
|}

<center>'''[[Fjörutíu Íslendinga þættir]]''' <big>'''Kvæði Einars prests Skúlasonar'''</big>

Þórleifur Jónsson gaf út
 Reykjavík, 1904
</center>

----

<div class=„toclimit-{{{1|{{{limit|3}}}}}}„>__TOC__</div>

----

==Brot ór kvæði um Sigurð konung Jórsalafara==
 

::'''1.''' Vásöfligr réð vísi
::vestr helmingi mestum,
::óð at ensku láði
::œgis marr und harra.
::Skál lét hilmir hvílask
::heiftglaðr ok vas þaðra,
::né gramr af val vimrar,
::vetrlengis stígr betri.

::'''2.''' Ok sá's æðst gat ríki
::ól þjóðkonungr sólar
::önd á Jakobs landi
::annan vetr und ranni.
::Þar frá'k hilmi herjar,
::hjaldrs, lausmæli gjalda,
::gramr birti svan svartan
::snarlyndr, frömum jarli.

::'''3.''' Húf lét hilmir svífa
::hafkaldan, lof skaldi,
::er-at um allvalds risnu
::einfalt, í Griksalti,
::áðr við einkar breiða
::úlfnestir skip festi,
::öll beið öld með stilli,
::Aldinborg, fegins morgin.

::'''4.''' Get'k þess es gramr fór vitja,
::glyggs, Jórsala byggðir
::meðr vitut öðling œðra,
::ógnblíðr, und sal víðum.
::Ok leyghati laugask,
::leyft ráð var þat, náði
::hauka-fróns í hreinu
::hvatr Jórdanar vatri.

::'''5.''' Sætt frá'k Dœla dróttinn,
::drengr minnist þess, vinna,
::tóku hvasst í hristar
::hríð valslöngur ríða.
::Sterkr braut váligt virki
::vals munnlituðr gunnar,
::fógr ruðusk sverð, enn sigri
::snjallr bragningr hlaut fagna.

::'''6.''' Lögr þvær flaust, enn fagrir,
::flóðs vaskar brim glóðum,
::þar's sær á hlið hvára
::hlymr, veðrvitar glymja.

::'''7.''' Kaldr þvær marr und mildum
::mart dœgr viðu svarta,
::grefr elsnúinn, jöfri,
::álmsorg Manar þjálma.

::'''8.''' Grans bera goldna spánu,
::(göfig ferð er sú jöfri),
::(skýtr hólmfjöturr heita
::hrafni), snekkju stafnar.

::'''9.''' Margr ríss, (enn drífr dorgar
::dynströnd í svig löndum),
::(spend verða stög stundum)
::stirðr keipr (fíra greipum).

::'''10.''' Viknar ramr í Rakna
::reksaumr fluga straumi,
::(dúks brindr böl þars bleikir),
::bifgrundar, (stag rifjum).

::'''11.''' Snáks berr fald of, frœknum,
::foldvörðr, konungs Hörða
::frama telr greppr fyr gumnum,
::geðsnjallr skarar fjalli.

==Brot ór kvæði um Harald konung gilla==
 

::'''1.''' Ótryggum lést þú eggjar,
::eljunþrár, und hári
::Hveðn í höldum roðnar
::hrafnsmunnlituðr, þunnar.
::Áttut sókn við sléttan,
::serkrjóðr Hárs merki,
::harða, þar's hregg um virðum,
::Hléseyjar þröm, blésu.

::'''2.''' Dólgskára kná dýrum
::dýrr magnandi stýra,
::Hugins fermu bregðr harmi
::harmr, bliksólar garmi.

::'''3.''' Enn við hjaldr þar's höldar,
::hugþrútit svellr, lúta,
::Muninn drekkr blóð ór benjum
::blásvartr, konungs hjarta.

::'''4.''' Sámleitum rauð sveita,
::(sleit örn gera beitu),
::(fekksk arnar matr járnum),
::Járnaöxu grön faxa.

::'''5.''' Harðr hefir ört frá jörðu
::elvindr, (svana strindar
::blakk lœtr í sog sökkva
::sægrund,) skipi hrundit.

::'''6.''' Haustköld skotat heldum
::hólmrönd varar öndri.
::Sundr springr svalra landa
::sverri-gjörð fyr börðum.

::'''7.''' Glymvindi lætr Göndlar,
::(gnestr hjörr), taka mestum
::Hildar segl þar's hagli,
::hraustr þengill, drífr strengjar.

==Brot ór Haralds-drápu gilla==
 

::'''1.''' Sótti á slétta
::seiðs hrynleiðar
::iorð elskerðir
::ungr Skánunga:
::fann fiolnenninn
::freks landreka
::gífr-skæs göfugr
::granrjóðr, Dana.

::'''2.''' Luku vág viku,
::vara kostr fara
::brýns Björgynjar
::braut háskrautum.

::'''3.''' Allz varð Ellu
::ungr geitunga
::lofaðr lífgjafi
::lands ráðandi.

::'''4.''' Vann valgrennir
::viðr 'rá fiðris
::Hveðn' há möðru
::hroðit vápn boða:
::Flugu framlega
::(fekk svanbekkjar
::snarr sólþverrir
::sigr) falvigrar.

::'''6.''' Eyddi oddum
::ey benþeyjar
::hlés hel-fýsir
::hungr gollunga;
::líkn gefi læknir
::lofaðr friðrofa
::heims hafljóma
::hár lausnari.

==Brot ór kvæði um sonu Haralds gilla==
 

::'''1.''' Auð gefr Eysteinn lýðum,
::eykr hjaldr Sigurðr skjalda,
::lætr Ingi slög syngva:
::semr Magnúss frið bragna.
::Fjöldýrs, hafa fjórir,
::fólktjald, komit aldri,
::rýðr bragnings kyn blóði,
::brœðr und sól hin œðri.

::'''2.''' Verja hauðr með hjörvi
::hart döglingar bjartir,
::hjálmr springr oft fyr ólmri
::egghríð, framir seggir.

::'''3.''' Frá'k við Hólm at heyja
::hildingar fram gingu,
::lind varð grœn, hin grána,
::geirþing í tvau springa.

::'''4.''' Leyg rýðr ætt á œgi
::Óðs beðvinu Róða
::ræfri, eignisk sá, regni
::ramsvell, konungr elli.

==Geisli eðr Ólafsdrápa==
 

::'''1.''' Eins má orð ok bœnir
::(allsráðanda hins snjalla,
::vel's fróðr sá's getr góða)
::Guðs þrenning mér kenna.
::Göfigt ljós boðar Geisli
::gunnöfligr miskunnar,
::ágætan býð ek ítrum
::Ólafi brag sólar;

::'''2.''' Þeirar es húms í heimi
::heims myrkrum brá þeima
::ok ljós meðan vas vísi
::veðrs kallaðisk hallar;
::sá, lét bert frá bjartri
::berask mannr und skýranni
::frægr stóð af því, flœðar,
::fórnuðr, röðull stjörnu.

::'''3.''' Síðar heilags brá sólar
::setrs, vas þat fyr betra
::auðfinnöndum annars
::ómjós röðuls ljósi;
::œðstr þrifnaðr réð efnask
::oss, þás líf á krossi
::jarðar allra firða
::ónauðigr tók dauða.

::'''4.''' Upp rann allrar skepnu
::(iðvandr) á dag þriðja
::(Kristr ræðr krafti hæstum)
::kunn réttlætis sunna;
::veit'k at mildr fra moldu
::meginfjöldi ríss hölda,
::iflaust má þat efla
::ossa ván, með hánum.

::'''5.''' Sonr sté upp með yndi
::auðarmildr fra hauðri
::jöfra beztr til œztrar
::alls ráðanda hallar;
::lofaðr sitr öllum efri,
::öðlinga hnígr þingat
::döglings hirð, á dýrum
::dagbóls konungr stóli.

::'''6.''' Veitti dýrðar dróttinn
::dáðvandr gjafar anda,
::mál sanna þau, mönnum
::máttigs, framir váttar;
::Þaðan reis upp sú's einum
::alþýð Guði hlýðir,
::hæstr skjöldungr býðr höldum
::himinvistar til, kristni.

::'''7.''' Nú skulum göfgan geisla
::Guðs hallar vér allir,
::ítr þann's Óláfr heitir
::allstyrkan vel dyrka;
::þjóð veit hann und heiða
::hríðblásnum sal víða,
::menn nemi mál sem'k inni
::mín, jartegnum skína.

::'''8.''' Heyrðu til afreks orða,
::Eysteinn konungr, beinna,
::Sigurðr, hygg at því, sneggjum,
::sóknsterkr hvé'k fer verka;
::drengr berr óð fyr Inga,
::yðarrar bið'k styðja
::mærð, þat's miklu varðar,
::máttigt höfuð áttar.

::'''9.''' Yfirmann bið'k, (unnin
::upp es mærð borin) lærðra,
::Jóan köllum svá, allrar
::alþýðu brag hlýða;
::hefjum hróðr, enn leyfa
::hygg'k vin röðuls tiggja,
::stóls vex hæð, þar's hvílir
::heilagr konungr, fagran.

::'''10.''' Öld samir Óláfs gilda,
::orðgnóttar bið'k Dróttinn,
::oss, at óðgerð þessi,
::ítrgeðs lofi, kveðja,
::fannk aldri val vildra,
::(vallrjóðanda allra
::raun dugir) rétt, í einu
::ranni fremdarmanna.

::'''11.''' Þreklynds skulu Þrœndir
::þegns prýði-brag hlýða
::(Krists lifir hann í hæstri
::hall) ok Norðmenn allir:
::Dýrð es ágæt orðin,
::þjóð-, né þengill fœðisk
::þvílíkr, - konungs ríki.

::'''12.''' Sighvatr frá'k, at segði
::sóknbráðs konungs dáðir;
::spurt hefir öld, at orti
::Óttarr of gram dróttar;
::þeir hafa þengils Mæra,
::[því es lýst] frama lýstan,
::helgum lýt'k, er hétu
::höfuð-skald fírar, jöfri.

::'''13.''' Móðr vann margar dáðir
::munnrjóðr Hugins, kunnar,
::satt vas at siklingr bœtti
::sín mein, Guði einum;
::leyndi lofðungr Þrœnda
::liðgegn snara þegna,
::fár gramr hefir frægri
::fœzk, háleitri gœzku.

::'''14.''' Réð ok tólf, sá'a trúði
::tírbráðr á Guð, láði,
::(þjóð muna) þengill (bíða)
::þrjá vetr, (konung betra);
::áðr fullhugaðr felli
::fólkvaldr í dyn skjalda
::(hann speni oss) fyr innan
::Ölvishaug, (frá bölvi!)

::'''15.''' Fregit hef'k satt, at sagði
::snjallri ferð, áðr berðisk
::— drótt nýtr döglings máttar —
::draum einn konungr Rauma:
::stiga sá standa fagran
::styrjarfimr til himna,
::— rausn dugir hans at hrósa —
::Hörða gramr af jörðu.

::'''16.''' Auk hvarlofaðr hugðisk
::hrökkvi-seiðs hins dökkva
::lyngs í loft upp ganga
::látrs stríðandi síðan;
::lét, sá's landsfólks gætir,
::líknframr himinríki
::umgeypnandi opnask
::alls heims fyr gram snjallum.

::'''17.''' Vakit frá'k víg á Stikla-,
::víðlendr, stöðum síðan,
::Inn-Þrœndnm lét undir
::álmreyrs lituðr dreyra;
::heims þessa frá'k hvassan,
::hvatir feldu gram skatnar,
::(þeir drýgðu böl) brigðu
::baugdrif numinn lífi.

::'''18.''' Fúss em'k, því't vann vísi,
::(var hann mestr konungr) flestar,
::drótt nemi mærð, ef' mættak,
::manndýrðir, stef vanda.
::Greitt má gumnum létta
::Guðs ríðari stríðum,
::hraustr þiggr allt sem æstir
::Óláfr af gram sólar.

::'''19.''' Náði-t bjartr þá's beiðir
::baugskjalda lauk aldri,
::sýndi salvörðr grundar
::sín tákn, röðull skína;
::fyrr varr hitt at harra
::hauðrtjalda brá dauða
::happ — nýtask mér mættu
::máltól — skini sólar.

::'''20.''' Gerðusk brátt, þá's barðisk
::broddrjóðr við kyn þjóðar,
::gramr vandi-t sá syndum
::sik, jartegnir miklar.
::Ljós brann líki vísa,
::lögskíðs, yfir síðan,
::þvít önd með sér sendis,
::samdœgris, Guð framdi.

::'''21.''' Dýrð lætr dróttins Hörða,
::dragisk mærð þannig, hrærða
::ítr, mun-at öðlingr betri,
::alls grœðari, fœðask.
::Greitt má gumnum létta
::Guðs-ríðari stríðum;
::hraustr þiggr allt sem æstir
::Óláfr af gram sólar.

::'''22.''' Drótt þó dýran sveita
::döglings ríks af líki,
::— ván gleðr hug — með hreinu,
::hás batnaðar — vatni;
::satt vas at Sygna dróttin
::særendr Guði kæran,
::hrings, megu heyra drengir
::hans brögð, í gröf lögðu.

::'''23.''' Kom þar blindr, enn byrja'k
::blíð verk, muni síðar
::auðarnjótr, es ýtar
::jöfurs bein þregit höfðu.
::Sjónbrautir strauk sínar
::seggjum kunns í brunni
::árr, þeim's Óláfi dreyra,
::orms landa, vas blandinn.

::'''24.''' Sjón fekk seggr af hreinu,
::sú dyrð mun-at fyrðum,
::förnuðr vas þat, firnast
::fjölgóðr, konungs blóði.
::Greitt má gumnum létta
::Guðs ríðari stríðum,
::hraustr þiggr allt sem æstir
::Óláfr af gram sólar.

::'''25.''' Tólf mánuðr vas týnir
::tandrauðs huliðr sandi
::fremdar lystr ok fasta
::fimm nætr vala strætis,
::áðr enn upp ór víðu
::úlfsnistanda kistu
::dýrr lét Dróttinn harra
::dáðmilds koma láði.

::'''26.''' Mál fekk maðr, þar's hvílir
::margfríðr jöfurr, síðan
::áðr sá's orða hlýðu
::afskurðr farit hafði;
::frægð ríðr fylkis Egða
::fólksterks af því verki;
::jöfurs snilli fremsk alla
::ungs á danska tungu.

::'''27.''' Föður skulu fulltings biðja,
::fremdar þjóð, hinn góða,
::mœðir margt á láði,
::Magnúss, hvatir bragnar.
::Greitt má gumnum létta
::Guðs ríðari stríðum,
::hraustr þiggr allt sem æstir
::Óláfr af gram sólar.

::'''28.''' Gekk sínum bur sökkvir
::sólar straums í drauma,
::valdr kvaðst fylgja foldar
::framlyndum gram myndu,
::áðr á Hlýrskógs-heiði
::harðgeðr konungr barðisk,
::góðs eldis fekk gyldir
::gnótt, við heiðnar dróttir.

::'''29.''' Lét jarplitan átu,
::arnar-jóðs, hinn góði,
::munn rauð málmþings kennir,
::Magnús Hugin fagna.
::Hrætt varð fólk á flótta,
::frán beit egg, at leggja,
::sorg biðu víf, enn vargar,
::vindversk, of hræ gindu.

::'''30.''' Raun's, at sigr gaf sínum
::snjallr lausnara spjalli,
::hrósa'k verkum vísa
::vígdjarfs, frömum arfa.
::Greitt má gumnum létta
::Guðs ríðari stríðum;
::hraustr þiggr allt þat æstir
::Ólafr af gram sólar.

::'''31.''' Reyndi Goðormr grundar
::(gat hann) rétt við þröm sléttan
::(áðr) hvat Óláfs tœðu
::alkœns við Guð bœnir.
::Dag lét sinn með sigri
::sóknþýðr jöfurr prýðask,
::þá's í Önguleyjar
::undreyr bitu sundi.

::'''32.''' Víst hafði lið lestir
::linns þrimr hlutum minna
::heiftar mildr at hjaldri,
::harðr fundr vas sá, grundar;
::þó réð hann at hváru,
::hánum tjóði vel móður,
::hár fekksk af því, hlýri,
::hagnaðr, ór styr gagni.

::'''33.''' Öld hefir oft hinn mildi
::unnar bliks frá miklum,
::Krists mæri'k lim, leysta
::lætrauðr konungr nauðum.
::Greitt má gumnum létta
::Guðs ríðari stríðum
::hraustr þiggr allt sem æstir
::Óláfr af gram sólar.

::'''34.''' Satt es at silfri skreytta
::seggjum holls ok golli
::her lét Goðormr gerva,
::grams hróðr var þat, róðu.
::Þat hafa menn at minnum,
::meirr jartegna þeira;
::mark stendr Krists í kirkju
::(konungs niðr gaf þat) miðri.

::'''35.''' Menn hafa sagt, at svanni
::sunnr, Skánungum kunnir,
::oss, um Óláfs-messu
::allmilds baka vildi;
::enn þá's brúðr at brauði
::brennbeitu tók leita,
::þá varð grjón at gránu
::grjóti danskrar snótar.

::'''36.''' Mildings hefir haldin
::hátíð verit síðan,
::sannspurt es þat sunnan,
::snjalls, um Danmörk alla.
::Greitt má gumnum létta
::Guðs ríðari stríðum;
::hraustr þiggr allt sem æstir
::Óláfr af gram sólar.

::'''37.''' Göfig réð Hörn ór höfði
::hvítings of sök litla
::auðar aumum beiði
::ungs manns skera tungu;
::þann sám vér, es várum
::válaust numinn máli
::hodda brjót þars heitir
::Hlíð, fám vikum síðar.

::'''38.''' Frétt hefi'k, at sá sótti
::síðan málmastríðir
::heim þann's hjálp gefr aumum,
::harmskerðanda, ferðum;
::hér fekk hann (enn byrja
::hátt kvæði skal ek) bæði
::(snáka vangs of slöngvi,
::slungins) mál ok tungu.

::'''39.''' Dýrð es ágæt orðin
::öðlings ríks af slíku,
::mærð ríðr mildings Hörða
::mest um heimsbyggð flesta.
::Greitt má gumnum létta
::Guðs ríðari stríðum
::hraustr þiggr allt sem æstir
::Óláfr af gram sólar.

::'''40.''' Veit'k, at Vindr fyr skauti
::(verðr bragr af því) skerði
::gjálfrs Niðbranda grundar
::(greiddr) sárliga meiddu;
::ok endr frá trú týndir
::tírar-sterks ór kverkum
::anðskýfanda óðar
::ár grimmliga skáru.

::'''41.''' Sótti skrín hit skreytta
::skíðrennandi síðan,
::orð finnask mér, unnar
::Óláfs dreka bóli;
::ok þeim es vel vakti,
::veit ek sönn, Hugins teiti,
::máls fekk hilmir heilsu
::heilagr, á því deili.

::'''42.''' Hás lætr helgan ræsi
::heims dómari sóma,
::fyllir framlyndr stillir
::ferð himneska, verðan.
::Greitt má gumnum létta
::Guðs ríðari stríðum;
::hraustr þiggr allt sem æstir
::Óláfr af gram sólar.

::'''43.''' Hneitir, frá'k at héti
::hjaldrs at vápna galdri
::Óláfs hjörr þess es orra
::ilbleikum gaf steikar;
::þeim klauf þengill Rauma
::þunnvaxin ský gunnar,
::rekin bitu stál á Stikla-
::stöðum, valbastar röðli.

::'''44.''' Tók, þá's fell hinn frœkni
::fylkis kundr til grundar,
::sverð, es sókn vas orðin,
::svœnskr maðr af gram þrœnskum.
::Sá vas hjörr hins háva
::hringstríðanda síðan
::gulli merktr í Girkja
::gunndjarfs liði fundinn.

::'''45.''' Nú fremr þanns gaf gumnum,
::göfig dyrð konungs, fyrða,
::slöng Indriði ungi
::armglœðr, í brag rœðu.
::Greitt má gumnum létta
::Guðs ríðari stríðum;
::hraustr þiggr allt sem æstir
::Óláfr af gram sólar.

::'''46.''' Mér's en mærð skal stœra
::mildings þess, es gaf hringa,
::styrjarsnjalls, of stilli
::styrkan vant at yrkja;
::því at tákn þess es lýð læknir,
::lofðungs vinar tungla
::ljós kemr raun um ræsi
::ranns, ferr hvert á annat.

::'''47.''' Gyrðisk hála herðum
::heldr síðarla á kveldi
::glaumkennandi gunnar
::glaðr vettrimar naðri;
::drengr réð dýrr á vangi,
::dagr rofnaðisk, sofna
::ítrs landreka undir
::ógnfimr berum himni.

::'''48.''' Missti maðr es lýsti,
::morginn vas þá, borgar
::styrks mnndriði steindrar
::styrsnjallr roðins galla;
::nýtr gat sét á sléttri
::seimþiggjandi liggja
::grundu gyldis kindar
::gómsparra sér fjarri.

::'''49.''' Þrjár grímur vann þeima
::þjóðnýtr Haralds bróðir
::rauknstefnanda reifnis
::ríkr bendingar slíkar,
::áðr þrekbvössum þessar,
::þingdjarfs, fírar ingva,
::björt eru bauga snyrtis
::brögð, jarðtegnir sögðu.

::'''50.''' Más frák jarðar eisu
::alvald fyr hjör gjalda,
::(sléttik óð) þann's átti
::Óláfr (bragar-tólum);
::yfirskjöldungr lét jöfra
::oddhríðar þar síðan
::garðs of gulli vörðu
::grand altari standa.

::'''51.''' Tákn gerir björt, þau's birta
::brandél á Grikklandi
::(mál finnsk um þat mönnum)
::margþarfr Haralds arfi;
::fregn ek allt, né ógnar
::innendr megn finna,
::(dýrð Óláfs ríðr dála
::dagræfrs) konung hæfra.

::'''52.''' Háðisk hjaldr á víðum
::(hungr slökkti vel þungan
::gunnar már í geira
::göll) Petsínavöllum,
::þar svá't þjóð fyr hjörvi
::þúsundum laut, undan
::(hrið öx Hamdis klæða
::hjálmskœð) Grikkir flœðu.

::'''53.''' Mundi mest und fjöndum
::Miklagarðr ok jarðir,
::hryggs (dugðit lið) liggja
::lagar eldbrota veldi,
::nema rönd í byr branda,
::(barðraukns) fáir harða
::(röðuls bliku vápn í veðri),
::Væringjar fram bæri.

::'''54.''' Hétu hart á ítran
::hraustir menn af trausti
::(stríð svall ógn) þás óðusk
::Áláf í gný stála;
::þar'e of einn í örva
::(undbáru) flug váru,
::(roðin klofnuðu Reifnis
::rann), sex tigir manna.

::'''55.''' Vas sem reyk (af ríki
::regn dreif stáls) í gegnum
::hjálmnjörðungar harðan
::heiðingja lið gingi;
::hálft fimmta vann heimtan
::hundrað, brímis sunda
::nýztan tír, þat's nœra,
::Norðmanna, val þorði.

::'''55.''' Eyddu gumnar gladdir,
::(göfigr þengill barg drengjum),
::vagnaborg, þar's vargar
::vápnsundrut hræ fundu.
::Nennir öll at inna
::engr brimloga slengvir,
::döglings verk, þess's dýrkar,
::dáðsnjalls, veröld alla.

::'''57.''' Nú's þau, es vann vísi,
::verk fyr þjóð at merkja
::nauðr í nýjum óði
::næst, ríðr-at þat smæstu.
::Kraft skulum Guðs, en giftu,
::geðstyrks lofi dýrka,
::lér hjaldrfrömum hárar
::heims-læknir gram þeima.

::'''58.''' (Angfyldri) varð aldar
::(illr gerisk hugr af villu)
::mildings þjónn fyr manna
::(margfaldr) öfund kaldri;
::lýgi hefir bragna brugðit,
::(brýtr stundum frið) nýtra,
::(hermdar kraftr) til heiftar
::(hjaldrstríðr) skapi blíðu.

::'''59.''' Lustu sundr á sandi
::seggs marglitendr eggja,
::(hörð greri fjón af fyrða)
::fót, (aldrtrega rótum);
::ok prest, þeir's lög lestu
::líknar kröfð ór höfði,
::hætt mál var þat, heila
::himintungl fírar stungu.

::'''60.''' Tunga var með tangar
::tírkunn numin munni,
::(vara sem vænst) ok tysvar
::(viðrlíf) skorin knífi.
::Auðskiftir lá eftir,
::(önd lætr maðr) á ströndu,
::(margr of minni sorgir),
::meinsamliga hamlaðr.

::'''61.''' Leitðr es, sá's lét ok stýfðrar
::lamiðs fótar, gramr njóta
::ítran þegn sem augna
::útstunginna, tungu.
::Hönd Óláfs vann heilan
::hreins gjörvallra meina,
::ger munu gjöld þeim's byrja,
::Guðs þræl, öfugmæli.

::'''62.''' Bíðr allskonar œðri,
::öruggt mæli'k þat, sælu
::dýrðar váttr með Dróttni
::dyggr, enn þjóð of hyggi,
::es lausnara lýsir
::(liðvaldr) numinn aldri
::vinr (firrði sik syndum)
::slík verk á jarðríki.

::'''63.''' Héðan vas ungr frá angri,
::(alls mest vini flesta
::Guð reynir svá sína),
::siklingr numinn miklu.
::Nú lifir hraustr af hæstri
::himna valds, þar's aldri
::fárskerðandi fyrða
::friðarsýn gleði týnisk.

::'''64.''' Hverr's svá horskr, at byrjar
::hans vegs megi of segja
::ljóss í lífi þessu
::lofðungs gjafar, tunga?
::þær es heims ok himna
::heitfastr jöfurr veitir,
::skreytt es of skatna dróttin
::skrín, dýrðarvin sínum.

::'''65.''' Heims hygg'k hingat komu
::höfuðsmenn í stað þenna,
::snarr tiggi bergr seggjum
::sólar, erkistóli.
::Hér's af himnagervis
::heilagr viðr, (sem biðjum
::yfirskjöldungr bjarg þú aldar
::oss!) píningar-krossi.

::'''66.''' Öld nýtr Óláfs mildi,
::(jöfurs dýrð höfum skýrða)
::þróttarhvass at þessum
::þreksnjöll frama öllum.
::Lúti landsfólk ítrum
::lim salkonungs himna;
::sæll es hverr, es hollan
::hann gerir sér, manna.

::'''67.''' Taldak fátt ór fjölda
::friðgegns af jartegnum,
::ber koma orð frá órum,
::Ólafs, bragar-stóli.
::Bóls taki seggr hverr's sólar
::siklings, þess es goð miklar
::hilmis ást hins hæsta,
::heiðbjartrar lof reiðir.

::'''68.''' Svá't lausnara leysi
::langvinr frá kvöl stangri
::nýta þjóð ok nauðum
::nafnkunnr við trú jafnan,
::víga-skýs þar's vísa
::veljendr framir telja
::öflugs Krists af ástum,
::alnennins brag þenna.

::'''69.''' Óláfs höfum jöfra
::orðhags kyni sagðar,
::fylgdi hugr, hins helga
::happs-dáðir, því ráði.
::Laun fæk holl, ef hreinum
::hræsiks þrimu líkar
::göfigs óðar, logs gœði,
::Guðs blessan, liðs þessa.

::'''70.''' Bragr mundi nú bröndum
::baugness vesa þessi
::(mank rausnarskap ræsis)
::raundýliga launaðr,
::ef lofða gramr lifði
::leikmildr Sigurðr hildar,
::(þesa hrósak veg vísa).
::vellum grimmr hinn ellri.

::'''71.''' Bœn hefi'k, þengill, þína,
::þrekramr, stoðat framla;
::iflaust höfum jöfri
::unnit mærð sem kunnum.
::Ágætr, segið, ítran,
::Eysteinn! hvè brag leystak!
::Hás elskið veg vísa
::vagnræfrs! Enn ek þagna.

==Brot ór kvœði um Sigurð konung munn==
 

::Snilld berr (snarpa elda
::sárflóðs þess es rýðr blóði)
::(gefit hefir Guð sjálfr jöfri
::gagn) Sigurðar magni;
::svá's er Rauma-ræsir
::reiðorðr tölur greiðir
::(rausn viðr gramr) sem gumnar
::(glaðmæltr) þegi aðrir.

==Brot ór kvæði um Eystein konung Haraldsson==
 

::'''1.''' Víkverjum galt
::(varð þannig halt)
::gjörræði gramr
::gjöfmildr ok framr,
::flest fólk varð hrætt
::áðr fengi sætt,
::enn gíslar tók
::sá's gjöldin jók.

::'''2.''' Vann siklingr sótt
::við snarpa drótt,
::leifðr es lýðum bœr
::Leikbergi nær;
::Reinir flýðu ríkt
::ok reiddu slíkt,
::öld festi auð,
::sem öðlingr bauð.

::'''3.''' Frétt hefi'k at fell,
::fólk brustu svell,
::jöfurr eyddi frið,
::Apardjanar lið.

::'''4.''' Beit buðlungs hjörr,
::blóð fell á dörr
::hirð fylgdisk holl
::við Hjartarpoll;
::Hugin gladdi heit,
::hruðusk Englabeit,
::óx vitnis vín,
::valkastar Rín.

::'''5.''' Jók hilmir hjaldr'
::vas hjörva galdr'
::hjósk Hildar ský
::við Hvítabý;
::ríkr lék við rönn,
::rauðsk ylgjar tönn,
::fekksk firum harmr
::fyriskógargarmr.

::'''6.''' Drap döglings gegn,
::dreif strengjar regn,
::við Skorpusker
::skjaldkœnan her;
::rauf styrjar garð,
::þá'a stökkva varð
::ranndœlum sótt,
::reiðmanna gnótt.

::'''7.''' Rauð siklingr sverð,
::sleit gyldis ferð
::prútt Parta lík
::í Pílavík,
::vann vísi allt
::fyr vestan salt,
::(brandr gall við brún)
::brennt Langatún.

::'''8.''' Skar'k súðum sund
::fyr sunnan Hrund;
::mín prýddisk mund
::við mildings fund.

::'''9.''' Funi kyndisk fljótt,
::enn flýði skjótt
::Hisingar herr,
::sá's hafði verr.

::'''10.''' Brýnd váru dörr
::boga fylgdi hörr
::sparn rastar-knörr
::rádýris vör.

==Brot ór drápu um Inga konung Haraldsson==
 

::'''1.''' Rauðri dreif' þá's rjúfa
::réð öld fyr gram skjöldu,
::mjöll áðr Magnús felli
::morðgjarn þrumu jarna;
::harmar öngr, því't Ingi
::áttu ráða með láði,
::dökkt fell drjúgt á stokka
::dráp Sigurðar vápna.

::'''2.''' Syndi sjálfr at landi
::snjallr enn þú brátt allri
::— vel um hrósar því vísi —
::valköst Munins föstu;
::úlfs börnum varð jarna
::einkar tíðr á víðu
::— borð ruðu frægir firðar —
::fundr Langeyjar sundi.

::'''3.''' Alls engi þarf Inga
::úlfgrennir þat kenna,
::hverr spyri satt af snerru
::seggr, at gram bitu eggjar;
::böð gatat stillir stöðvat
::styrjar-mildr þó't vildi,
::fús vas forspell ræsi
::fylkis sveit at veita.

::'''4.''' Út lét stöng á stræti
::(sterk) dýrligra merkja
::(dúðusk dörr af reiði)
::Dagssonr bera fagra;
::hnigu menn í gný Gunnar,
::gagls fyr strengjar hagli,
::brœðr hafa barsk í miðri
::Björgyn fyr ósynju.

::'''5.''' Mundi-at seima sendir
::svá brátt hafa látit
::(spjót flugu langt í ljótri)
::líf sitt (bogadrífu),
::ef alkostigs austan
::Eysteins flota leysti
::beinn at Björgvin sunnan
::byrr tveimr dögum fyrri.

==Brot ór kvæði um Eystein konung Haraldsson==
 

::'''1.''' Váru Sogns með (sára)
::syni Maddaðar staddir
::(mágrennir fremsk) manna
::(máttigr) tigir átta,
::þrimr skútum tók þreytir
::þann jarl drasils hranna,
::hraustr gaf hræskúfs nistir
::höfuð sitt frömum jöfri.

::'''2.''' Mun sá's morði vandisk
::margillr, ok sveik stilli,
::síð af slíkum ráðum
::Simon skálpr of hjálpask.

==Brot br kvæði um Indriða unga==
 

::Næst sé'k orm 4 jastar
::ítrserki vel merktan
::nemi bjóðr kvé'k ferr flœðar
::fjarðbáls of hlyn máli.

==Brot ór Elfarvísum, flokk um Gregoríus Dagsson==
 

::'''1.''' Margr fell maðr af dreyrgu
::marblakks á kaf saxi,
::gnógt eldi fekksk gýgjar
::glaum, rak ná fyr straumi;
::elfr varð unda gjálfri
::eitrköld roðin heitu,
::vitnis fell með vatni
::varmt öldr í men Karmtar.

::'''2.''' Mörg flutu auð, á úrga,
::(álm sveigði lið,) hjálma
::rauð flugu stál, í stríðri
::stafnblóðig skip móðu,
::áðr á grund af grœðis
::gœðinga lið flœði
::sveit varð í rym rítar
::rýr Hákonar dýrum.

==Brot ór Öxarflokk==
 

::'''1.''' Hvargi's beita borgar
::bálgrimmastum skála
::hár of hnossvin órum
::heims vafrlogi sveimar.

::'''2.''' Þar's Mardallar milli
::(meginhurðar) liggr skurða
::(Gauts berum galla þrútinn)
::grátr (dalreyðar látra).

::'''3.''' Eigi þverr fyr augna
::Óðs beðvinu Róða
::ræfs (eignisk svá) regni
::ramsvell (konungr elli).

::'''4.''' Hróðrbarni kná'k Hörnar
::(hlutum dýran grip) stýra;
::brandr þrymr gjálfrs á grandi
::gollvífuðu hlífar;
::sáðs (berr sinnar móður)
::svans unni mér Gunnar
::fóstrgœðandi Fróða
::(Freys nift bráa-driftir).

::'''5.''' Nýt buðumk, Njarðardóttur
::nálægt vas þat skála
::vel of hrósa'k því vísa
::varn sjávar öl barni.

::'''6.''' Gaf sá's erring ofrar
::ógnprúðr Vana-brúðar
::þing Vafaðar þröngvir
::þróttöflga mér dóttur;
::ríkr leiddi mey mœkis
::mótvaldr á beð skaldi,
::Gefnar glóðum drifna
::Gautreks svana brautar.

::'''7.''' Frá'k at Fróða meyjar
::fullgóliga mólu
::(lætr stillir grið golli)
::grafvitnis beð (slitna);
::(mjúks) bera minnar öxar
::meldr þann, við hlyn feldrar,
::(konungs dýrkar fé) Fenju
::fögr hlýr (bragar stýri).

::'''8.''' Blóðeisu liggr bæði
::bjargs tveim megin geima
::sjóðs (á'k sökkva stríði)
::snær ok eldr (at mæra).

::'''9.''' Dœgr þrymr hvert, enn hjarta
::hlýrskildir ræðr mildu
::heita blakks, of hvítum
::hafleygr digulskafli;
::aldri má fyr eldi
::áls hrynbrautar skála,
::(öll viðr fólka fellir
::framræði) snæ bræða.

::'''10.''' Ráðvöndum þá'k rauðra
::randa ís at vísa,
::grand berum hjálms á hendi,
::hvarmþey drifinn Freyju.

::'''11.''' Sjá megu rétt, hvé, Revils
::ríðendr, við brá gríðar
::fjörnis fagrt of skornir,
::foldviggs, drekar liggja.

::'''12.''' Hringtælir gaf Hálu
::hlýrsólar mér dýra;
::oss kom hrund til handa
::hræpolls, drifin golli,
::sút þá's Herjans hattar . . . . .

==Lausavísur==
 

::'''1.''' Þér hefi'k þengill Mœra,
::(þinn es vegr mikill) segja
::(ertú, svá't eigi skortir,
::allfróðr) sögu góða:
::eigi' es Ívarr bauga
::enn sittú kyrr hjá henni
::fægirjóðr af Fljóðum
::fingrmjórr kominn hingat.

::'''2.''' Erlendr hefir undan
::alvalds gleði haldit
::gramr skalattú gumna
::Gapamunn um þat kunna;
::hafa munu heiðar jöfra
::hliðrœkjanda friðum
::geta verðr þess fyrir gotnum
::galdrs nauðsynjar valdit.

::'''3.''' Blíð es mœr við móður
::mála drekkr á ekkju,
::kvíðir kerling eiðu,
::kveðr dóttir vel beðju;
::oft finnr ambátt höftu,
::æ es frilla gröm sværu,
::kiljar kván við elju,
::kann nift við snör skifta.

::'''4.''' Braut er svanni ok sæta,
::sveimar rýgr ok feima,
::brúðr es í för með fljóði,
::fat'k drós ok man kjósa;
::þekki'k sprund ok sprakka,
::spari'k við hœl at mæla,
::firrum'k snót ok svarra,
::svífr mér langt frá vífi.

::'''5.''' Stendr þat's stórum grandar,
::sterkviðri mér herkju,
::í hnegg-veröld hyggju
::hefi'k stríð borit víða;
::þar kemr enn ef unna
::ítr vildi bil skaldi,
::at blíðr grœr gríðar
::glaum-vindr í sal þindar.

::'''6.''' Harðan þrýtr á hvítum
::harm Sólborgar armi.

::'''7.''' Hrynja lét in hvíta
::hausmjöll ofan lausa
::strind örriða strandar
::stalls af skarar-fjalli.

::'''8.''' Víst erumk Hermd á Hesti
::hefir fljóð ef vill góðan.

::'''9.''' Œsir hvasst at hraustum
::Himinglœfa þyt sævar,
::glymr Unnar vex grenni
::göndlar skúfs ok Dúfa.
::Brædd strýkr Blóðughadda,
::brimsólgin fellr Kólga,
::hlýr skilr Hefring, stœrir
::haflauðr of við rauðan.

::'''10.''' Brattr er baldrekr Þjóttu,
::berr vindr Raðar linda,
::víðgyrðill þýtr Vörðu,
::veltr Fenringar belti,
::yglisk umgjörð Huglar,
::olmr es grásili Stolmar,
::fleygir Bolmar baugi
::brakar Lygru men nakkvat.

==Um Svein konung svíðanda==
 

::Eigi hlaut af ítrum
::Einarr gjafa Sveini
::(öld lofar öðlings mildi
::œðrustyggs) fyr kvæði.
::Danskr harri metr dýrra
::(dugir miðlung þat) fiðlur
::(ræðr fyr ræsis auði
::Rípa-Úlfr) ok pípur.

{{DEFAULTSORT:Kvædi Einars prests Skulasonar}}

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på norrønt]]
[[Kategori:Dróttkvæði og Rímur]]
[[Kategori:Þorleifur Jónsson]]

Fjörutíu Íslendinga þættir: Kvæði Einars prests Skúlasonar - Revisjonshistorikk

JJ.Sandal på 13. sep. 2016 kl. 06:59

JJ.Sandal på 13. sep. 2016 kl. 06:54

JJ.Sandal: Kvæði Einars prests Skúlasonar

@@ Linje 1 069: / Linje 1 069: @@
 ::úlfs börnum varð jarna
 ::einkar tíðr á víðu
-::— borð ruðu frægir firðar —
+::— borð ruðu frægir fyrðar —
 ::fundr Langeyjar sundi.

@@ Linje 31: / Linje 31: @@
 ::óð at ensku láði
 ::œgis marr und harra.
-::Skál lét hilmir hvílask
+::Stál lét hilmir hvílask
 ::heiftglaðr ok vas þaðra,
 ::né gramr af val vimrar,