JJ.Sandal på 24. des. 2013 kl. 15:06

2013-12-24T15:06:21Z

Jesper på 24. des. 2013 kl. 08:08

2013-12-24T08:08:42Z

Jesper: Harra Pætur og Elinborg

2013-01-14T10:10:24Z

Harra Pætur og Elinborg

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! !! !! !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Harra Pætur og Elinborg (Hr. Peter og Elinborg)]] !! !! [[Fil:Faeroysk.gif|32px|link=Harra Pætur og Elinborg]]
|-
|}

<center>'''[[Føroysk kvæði]]'''

 Johan Henrik Schrøter

<big>''' Harra Pætur og Elinborg''' </big></center>

 <blockquote>1.
 Harra Pætur og Elinborg,
 børn vóru tey so ung,
 løgdu sínum ástum saman,
 mongum eru forløg tung.

     Viðgangur:
 ''Nú lystir meg í dansin at gá,''
 ''meðan rósur og liljur tær grógva væl.''

 2.
 Harra Pætur og Elinborg,
 børn vóru tey so rík,
 løgdu sínum ástum saman
 mongum eru forløg slík.

 3.
 Legði hann hendur á frúnnar háls,
 myntist við hana blíða;
 "Hvussu leingi vil tú Elinborg,
 festarmoy, mín bíða?"

 4.
 "Bíða vil eg sjey vetur
 uttan frænda ráð,
 giftast ikki livandi manni,
 meðan eg liva má.

 5.
 Bíða vil eg sjey vetur
 móti mína frænda vilja,
 giftast ikki livandi manni,
 hóast enn meg kongur giljar."

 6.
 Harra Pætur stígur
 í tað standandi floy:
 "Eg forbjóði hvørjum manni
 mína festarmoy!"

 7.
 Harra Pætur stígur
 í tann standandi stavn:
 "Eg forbjóði hvørjum manni
 sova í hennar arm!"

 8.
 Sjey vetur forgangnir vóru,
 Elin tók at leingja,
 akslar yvir seg kápu blá,
 í glasglugga at standa.

 9.
 Elin stendur í glasglugga,
 sær hon út so víða,
 fagur var tann knørrurin,
 hon sær eftir havinum líða.

 10.
 "Fullvæl kenni eg seglini,
 fullvæl kenni eg rá,
 fullvæl kenni eg knørrin tann,
 ið harra Pætur ár.

 11.
 Elin gongur til strandar oman,
 sínum borðum skeyt,
 fagur var sá knørrin,
 for bryggjuni fleyt.

 12.
 "Hoyrið tit, ríkir keypmenn!
 Hvat havið til at selja?"
 "Vit høvum skrúður og skarlak reytt,
 tað besta, frú kann velja."

 13.
 "Lítið er mær um skrúðir
 og ei um skarlak reyða,
 mín bróðir er av landi úti,
 tí syrgi eg meg til deyða."

 14.
 "Hann er ei tín bróðir,
 hann er tín biðlasvein,
 hann er sær í Danimark,
 har ræður for borgum ein.

 15.
 Hann er sær í Danimark,
 teir kalla hann harra Pætur ríka,
 hann hevur fest ta dansku frú,
 hon er ikki tygara líki."

 16.
 Elin gongur frá strondum niðan,
 sveipar hon seg í skinn,
 so gár hon í høgaloft
 for Eirik, bróðir sín, inn.

 17.
 "Væl sitið tær, Eirikur, bróðir mín!
 tað sigi eg tær av:
 vilt tú vera mín stýrimaður
 yvir tað salta hav?"

 18.
 "Set teg niður við mínum borði,
 drekk við mær í dag!
 eg kalli tað ei vera moyggjarsið
 at sigla tað salta hav."

 19.
 Elin snúðist av hallini út,
 mestan var hon vreið:
 "Gud lati teg ikki liva tann dag,
 eg biði teg bønir meiri!"

 20.
 Tekur hon allar moyggjarnar,
 setur saman í ring,
 hon tók upp ein silvursaks,
 hon klippir hár umkring.

 21.
 Tekur hon allar moyggjarnar,
 hon klippir av teim hár,
 síðan lærir hon allar tær
 tað jútska riddaramál.

 22.
 Tekur hon allar moyggjarnar,
 sker teim riddaraklæði,
 so ganga tær til strandar oman,
 sum Elin fyri var.

 23.
 Eirikur gongur til strandar oman
 á tann sama dag:
 "Eg vil vera tín stýrimaður
 yvir tað salta hav."

 24.
 "Eg seti ikki minni við
 enn mín silvurring,
 eingin kemur kallmaður
 innan skipakring!

 25.
 Eg seti ikki minni við
 enn mítt silvurkross,
 eingin kemur kallmaður
 inn á skip til oss!

 26.
 Eg seti ikki minni við
 enn mín silvurkorða,
 eingin kemur kallmaður
 innan snekkjunar borða!"

 27.
 Enntá var tað Elinborg,
 dregur upp á seg glógva,
 so gár hon til stýri at stá,
 og ternurnar at rógva.

 28.
 Rókust úti í myrkum havi
 mánaðirnar tvá,
 ongar vættrar fingu tær
 til nøkur lond at sjá.

 29.
 Rókust úti í myrkum havi
 mánaðirnar tríggjar,
 ongar vættrar fingu tær
 til nakað land at síggja.

 30.
 Ongar vættrar fingu tær
 til nøkur lond at sjá,
 fyri tað høgu boðaslóð,
 so fell tann bylgjan blá.

 31.
 Svaraði frúgvin Elinborg
 í fyrsta orði tá:
 "Lovið heldur olmussu,
 so fáum vit land at sjá!"

 32.
 Summar lovaðu eina,
 Elin lovaði tvá,
 tá tók tokan at lýsa av,
 tær fingu land at sjá.

 33.
 Allar lovaðu eina og tvær,
 Elin lovaði trinnar,
 tokan tók so at lýsa av,
 tær fingu land at kenna.

 34.
 Árla var um morgunin,
 sólin roðar á fjøll,
 tá tók tokan at lýsa av
 for harra Pæturs høll.

 35.
 Fríggjadagin í páskaviku
 fóru tær út á hav,
 tær komu ikki til landanna
 fyrr enn Santa Mortans dag.

 36.
 Kasta sínum akkerum
 á tann hvíta sand,
 fyrst stígur frúgvin Elinborg
 sínum fótum á land.

 37.
 Úti í miðjum grasgarði
 akslar hon síni skinn,
 og so búgvin gongur hon
 í høgar hallir inn.

 38.
 "Heil sitið tær, harra Pætur,
 yvir ydra breiða borð!
 Plaga so allir høviskir sveinar
 halda síni orð?

 39.
 Væl sitið tær harra Pætur
 og tann danska frú!
 Plaga so allir høviskir sveinar
 halda sína trú?"

 40.
 Harra Pætur snúðist yvir borðið fram
 við silvurskál í hendi:
 "Signi Gud tíni eygu tvá,
 so gjølla eg tey kendi."

 41.
 "Hoyr tú, frúgvin Ingibjørg!
 tú ver mær ikki vreið,
 meðan eg fylgi mínum systursoni
 tríggjar dagar á leið!

 42.
 Meðan eg fylgi mínum systursoni
 tríggjar dagar á leið,
 komi eg ikki aftur tann fjórða,
 so vænta meg ikki meir!"

 43.
 Svaraði frúgvin Ingibjørg,
 tár á kinnar lá:
 "Hann er ei tín systurson,
 fullvæl kann eg tað sjá."

 44.
 Svaraði frúgvin Ingibjørg,
 tár á kinnar glíggjar:
 "Hann er ei tín systurson,
 so væl kann eg tað síggja."

 45.
 Svaraði frúgvin Ingibjørg,
 í triðja orði tá:
 "Kallmanna hevur hon yvirbrøgd,
 men kvinnu hevur hon hár."

 46.
 Fylgdust tey til strandar oman
 alt í einum liði,
 harra Pætur og Elinborg
 og Ingibjørg tann triðja.

 47.
 Ingibjørg stendur á hvítum sandi,
 sára ið hon grætur,
 Elin stendur í fremra stavni,
 hirðir ei, hvat hon letur.

 48.
 "Liv nú væl, frú Ingibjørg,
 tú hitt danska sprund!
 eg havi nú fingið mín festarmann,
 eg lænti tær eina stund.

 49.
 Liv nú væl, frú Ingibjørg,
 við tínum elvargangi!
 eg havi nú fingið mín festarmann,
 eg lænti tær so leingi."

 50.
 Grátandi snúðist frú Ingibjørg
 aftur í sína borg,
 glaður siglur harra Pætur
 heim við Elinborg.

 51.
 Drukkið var teirra brúdleypið,
 kátt var teirra lív,
 gingu bæði í eina song
 harra Pætur og hans vív.

 52.
 Fari fyri eystan, fari fyri vestan,
 fari fyri verðsins enda!
 tey koma bæði í eina song,
 ið Gud vil saman senda.</blockquote>

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på færøysk]]
[[Kategori:Færøyske kvad]]
[[Kategori: Johan Henrik Schrøter]]

@@ Linje 17: / Linje 17: @@
-<br><blockquote>1.
+<br><blockquote>
 <br>Harra Pætur og Elinborg,
 <br>børn vóru tey so ung,
@@ Linje 331: / Linje 332: @@
 <br>fari fyri verðsins enda!
 <br>tey koma bæði í eina song,
-<br>ið Gud vil saman senda.</blockquote>
+<br>ið Gud vil saman senda.

Harra Pætur og Elinborg - Revisjonshistorikk

JJ.Sandal på 24. des. 2013 kl. 15:06

Jesper på 24. des. 2013 kl. 08:08

Jesper: Harra Pætur og Elinborg