Hrynhenda - Revisjonshistorikk

JJ.Sandal på 24. des. 2013 kl. 12:25

2013-12-24T12:25:10Z

JJ.Sandal på 20. des. 2013 kl. 21:54

2013-12-20T21:54:10Z

JJ.Sandal: Hrynhenda

2013-01-11T20:54:03Z

Hrynhenda

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Hrynhenda]] !! !! !! !! !!
|-
|}

<center>'''[[Carmina Scaldica]]'''

Udvalg af norske og islandske skjaldekvad ved [[Finnur Jónsson]] G.E.C. Gads Forlag - København 1929

<big>Arnórr jarlaskáld '''Hrynhenda'''</big></center>

<blockquote>1.
 Mágnús hlýð til máttigs óðar,
 mangi veit ek fremra annan;
 yppa ráðumk yðru kappi,
 Jóta gramr, í kvæði fljótu.
 Haukr réttr es þú, Hörða dróttinn,
 hverr gramr es þér stórum verri,
 meiri verði þinn an þeira
 þrifnuðr allr, unz himinn rifnar.

 2.
 Kljúfa létk í kaupför dúfu
 knarra minn við borð hin stinnu.

 3.
 Seinkun varð, þás hlébarðs hanka
 hnikaði ár hin ljóta bára.

 4.
 Herskip vant af harða stinnum
 hlunni geyst í salt hit eystra.
 Skjöldungr, stétt á skörum hvélðan
 skeiðarhúf með gerzku reiði.
 Vafðir lítt, en vendir bifðusk,
 (varta hrökk, en niðr nam sekkva)
 geystusk hlýr, en hristi bára,
 hrími stokkin, búnar grímur.

 5.
 Rauðar báruð randir síðan,
 rimmu Yggr, of sœnskar byggðir;
 eigi gazt þú liðskost lágan,
 landfolk sótti þér til handa.
 Austan þurðu, ulfa ferðar
 öldum kuðr, með hvíta skjöldu,
 tungu rjóðr, til tírar þinga
 teknir menn, ok dörr hin reknu.

 6.
 Austan komt með allrahæstum,
 Yggjar más, í Þrœnda byggðir,
 fiðrirjóðr, en fjandmenn yðra
 falma kváðu, œgishjalmi.
 Breiðask vissu, blágamms fœðir
 benja kolgu, yðrir dolgar
 (hræddir urðu fjörvi at forða
 fjandmenn þínir) vesöld sína.

 7.
 Ungan frák þik, eyðir, þrengva
 ulfa gráðar, þeira ráði;
 skyldir stökk með skœðan þokka
 skeiðarbrands fyr þér ór landi.

 8.
 Eignask namt þú óðal þegna,
 allan Nóreg, gotna spjalli;
 mangi ryðr þér mildingr annarr,
 Mœra gramr, til landa œri.

 9.
 Síðan vas þat's suðr með láði
 siklingr ýtti flota miklum;
 skíði vas þá skriðar auðit
 skorðu, rendi Visundr norðan.
 Samnask bað til hverrar hömlu
 (hræðask menn við ættar klæði
 Gjúka, þótti göfugt eiki
 gerzkum malmi) Peitu hjalma.

 10.
 Ljótu dreif á lypting útan
 lauðri bifðisk, (golli rauðu,
 fastliga hneigði fúru, glæstri,
 fýris garmr) ok skeiðar stýri.
 Stirðum helt of Stafangr norðan
 stálum, bifðusk fyrir álar,
 uppi glóðu élmars typpi
 eldi glík, í Danaveldi.

 11.
 Heyra skalt hvé herskjöld báruð,
 hilmis kundr, til Venða grundar
 (heppin drótt af hlunni sléttum
 hélug börð) í stefjaméli.
 Aldri frák enn, vísi, valdið
 Venða sorg, at döglingr spenði
 (flaustum vas þá flóð of ristit)
 fleiri skip til óðals þeira.

 12.
 Skjöldungr, fórt of óþjóð eldi,
 auðit vas þá flotnum dauða;
 hæstan kynduð, hlenna þrýstir,
 hyrjar ljóma suðr at Jómi.

 Hvergi þorði hallir varða
 heiðit folk í virki breiðu;
 buðlungr, unnuð borgar mönnum
 björtum eldi stalldræp hjörtu.

 13.
 Skjöldungr, lézt við skíra valdit
 Skotborgará Venða sorgum.
 Yngvi, vas sá frægr, es fenguð,
 förnuðr þinn, við helming minna.
 (Vörnum) lá þar valköstr hæri,
 (vas þér sigr skaptr grams hins digra
 virðum kunnr) an víða runnin
 varga ætt of klífa mætti.

 14.
 Hefnir, fenguð yrkisefni,
 Áleifs, gervik slíkt at málum;
 hlakkar lætr þú hrælög drekka
 hauka; nú mun kvæði aukask.
 Fjórar hefr þú, randa rýrir
 reyrar setrs, á einum vetri
 (allvaldr, est þú ofvægr kallaðr)
 örva hríðir frœkn of görvar.

 15.
 Keppinn vant, þats æ mun uppi,
 Yggjar veðr, meðan heimrinn byggvisk,
 valgammr skók í vápna rimmu,
 við Helganes, blóðugt fiðri.
 Yngvi, fekt þú öll með hringum
 (jarl vissi sik foldar missa)
 þjóðum kuðr, en þú tókt síðan,
 þeira flaust, við sigri meira.

 16.
 Ótti, kunnuð elgjum hætta
 œðiveðrs á skelfðan grœði,
 fengins golls, eða fœðið ella
 flestan aldr und drifnu tjaldi.
 Glíkan berr þik hvössum hauki,
 hollvinr minn, í lypting innan
 (aldri skríðr und fylki fríðra
 farligt eiki) Visunr snarla.

 17.
 Eigi létuð, jöfra bági,
 yðru nafni mannkyn hafna;
 hvártki flýr þú, hlenna rýrir,
 hyr né malm í broddi styrjar.

 18.
 Hlunna es, sem röðull renni,
 reiðar búningr, upp í heiði
 (hrósak því es herskip glæsir
 hlenna dolgr) eða vitar brenni.

 19.
 Mönnum lízk, es mildingr rennir
 Meita hlíðir sævar skíði,
 unnir jafnt sem of-samt renni
 engla fylki himna þengils.

 20.
 Eyðendr frák at elska þjóðir
 (inndrótt þín es höfð at minnum)
 grœði lostins goði hit næsta
 geima vals í þessum heimi.

 21.
 Skjöldungr, mun þér annarr aldri
 œðri gramr und sólu fœðask.</blockquote>

<div class="toccolours">'''Arnórr Þórðarson jarlaskáld''', islandsk skald, født ca. 1012, død i 1070-årene, sønn av skalden Þórðr Kolbeinsson. Arnórr Þórðarson reiste som kjøpmann og kom ofte til Orknøy, hvor han diktet for jarlene, derav tilnavnet. For kong Magnus den gode diktet han et lovkvad Hrynhenda i et nytt klingende versemål (hrynja, klinge); han diktet arvedråper etter både Magnus den gode og Harald Hardråde, og regnes til hovedskaldene.

Kildetekst: SNL</div>

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på norrønt]]
[[Kategori:Finnur Jónsson]]
[[Kategori:Dróttkvæði og Rímur]]

@@ Linje 27: / Linje 27: @@
 <br>meiri verði þinn an þeira
 <br>þrifnuðr allr, unz himinn rifnar.
 <br><br>2.
 <br>Kljúfa létk í kaupför dúfu
 <br>knarra minn við borð hin stinnu.
 <br><br>3.
 <br>Seinkun varð, þás hlébarðs hanka
 <br>hnikaði ár hin ljóta bára.
 <br><br>4.
 <br>Herskip vant af harða stinnum
@@ Linje 45: / Linje 42: @@
 <br>geystusk hlýr, en hristi bára,
 <br>hrími stokkin, búnar grímur.
 <br><br>5.
 <br>Rauðar báruð randir síðan,
@@ Linje 55: / Linje 51: @@
 <br>tungu rjóðr, til tírar þinga
 <br>teknir menn, ok dörr hin reknu.
 <br><br>6.
 <br>Austan komt með allrahæstum,
@@ Linje 65: / Linje 60: @@
 <br>(hræddir urðu fjörvi at forða
 <br>fjandmenn þínir) vesöld sína.
 <br><br>7.
 <br>Ungan frák þik, eyðir, þrengva
@@ Linje 71: / Linje 65: @@
 <br>skyldir stökk með skœðan þokka
 <br>skeiðarbrands fyr þér ór landi.
 <br><br>8.
 <br>Eignask namt þú óðal þegna,
@@ Linje 77: / Linje 70: @@
 <br>mangi ryðr þér mildingr annarr,
 <br>Mœra gramr, til landa œri.
 <br><br>9.
 <br>Síðan vas þat's suðr með láði
@@ Linje 87: / Linje 79: @@
 <br>Gjúka, þótti göfugt eiki
 <br>gerzkum malmi) Peitu hjalma.
 <br><br>10.
 <br>Ljótu dreif á lypting útan
@@ Linje 97: / Linje 88: @@
 <br>uppi glóðu élmars typpi
 <br>eldi glík, í Danaveldi.
 <br><br>11.
 <br>Heyra skalt hvé herskjöld báruð,
@@ Linje 107: / Linje 97: @@
 <br>(flaustum vas þá flóð of ristit)
 <br>fleiri skip til óðals þeira.
 <br><br>12.
 <br>Skjöldungr, fórt of óþjóð eldi,
@@ Linje 113: / Linje 102: @@
 <br>hæstan kynduð, hlenna þrýstir,
 <br>hyrjar ljóma suðr at Jómi.
 <br>Hvergi þorði hallir varða
 <br>heiðit folk í virki breiðu;
 <br>buðlungr, unnuð borgar mönnum
 <br>björtum eldi stalldræp hjörtu.
 <br><br>13.
 <br>Skjöldungr, lézt við skíra valdit
@@ Linje 128: / Linje 115: @@
 <br>virðum kunnr) an víða runnin
 <br>varga ætt of klífa mætti.
 <br><br>14.
 <br>Hefnir, fenguð yrkisefni,
@@ Linje 138: / Linje 124: @@
 <br>(allvaldr, est þú ofvægr kallaðr)
 <br>örva hríðir frœkn of görvar.
 <br><br>15.
 <br>Keppinn vant, þats æ mun uppi,
@@ Linje 148: / Linje 133: @@
 <br>þjóðum kuðr, en þú tókt síðan,
 <br>þeira flaust, við sigri meira.
 <br><br>16.
 <br>Ótti, kunnuð elgjum hætta
@@ Linje 158: / Linje 142: @@
 <br>(aldri skríðr und fylki fríðra
 <br>farligt eiki) Visunr snarla.
 <br><br>17.
 <br>Eigi létuð, jöfra bági,
@@ Linje 164: / Linje 147: @@
 <br>hvártki flýr þú, hlenna rýrir,
 <br>hyr né malm í broddi styrjar.
 <br><br>18.
 <br>Hlunna es, sem röðull renni,
@@ Linje 170: / Linje 152: @@
 <br>(hrósak því es herskip glæsir
 <br>hlenna dolgr) eða vitar brenni.
 <br><br>19.
 <br>Mönnum lízk, es mildingr rennir
@@ Linje 176: / Linje 157: @@
 <br>unnir jafnt sem of-samt renni
 <br>engla fylki himna þengils.
 <br><br>20.
 <br>Eyðendr frák at elska þjóðir
@@ Linje 182: / Linje 162: @@
 <br>grœði lostins goði hit næsta
 <br>geima vals í þessum heimi.
 <br><br>21.
 <br>Skjöldungr, mun þér annarr aldri

@@ Linje 17: / Linje 17: @@
-<blockquote>1.
+<blockquote>
 <br>Mágnús hlýð til máttigs óðar,
 <br>mangi veit ek fremra annan;
@@ Linje 184: / Linje 185: @@
 <br><br>21.
 <br>Skjöldungr, mun þér annarr aldri
-<br>œðri gramr und sólu fœðask.</blockquote>
+<br>œðri gramr und sólu fœðask.