JJ.Sandal på 24. des. 2013 kl. 13:52

2013-12-24T13:52:05Z

Jesper på 23. des. 2013 kl. 19:35

2013-12-23T19:35:25Z

Jesper: Ragnarlykkja

2013-01-14T09:59:30Z

Ragnarlykkja

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! !! !! !! !! !! [[Fil:Faeroysk.gif|32px|link=Ragnarlykkja]]
|-
|}

<center>'''[[Føroysk kvæði]]'''

 V. U. Hammershaimb
 <big>'''Færøiske Kvæder'''</big>
 Det nordiske Litteratur-Samfund
 København 1851-55

<big>''' Ragnarlykkja''' </big></center>

 <blockquote>1.
 Kristin heitir Viljorms systir,
 henni komst barn á hond,
 føddist ikki frægari
 í øllum suðurlondum.

     Niðurlag:
 ''Sótu tey sytskin tvey''
 ''við ta grønu lund,''
 ''sum fagurt tjald neig uttan við Oyrasund.''

 2.
 Føddist ikki frægari
 í øllum suðurlondum,
 ei stendst bróður festnarband,
 vandi er komin á hond.

 3.
 "Hoyr tú Viljormur bróðir mín,
 eg beri um teg trá,
 hví fert tú ikki um londini
 tær javngott vív at fá?"

 4.
 Viljormur so til orða tekur
 fyrsta orðið tá:
 "veitst tú nakra ríka frú,
 sum mær er sámi at fá?"

 5.
 "Tað er so mong í vorum landi
 konga dóttir og jalla,
 girnast ta, ið annar eigur,
 tað mann lukkast valla."

 6.
 "Hvar veitst tú í hesum landi
 so vælborið vív,
 ið mær er sámi at sova hjá
 um eina aftantíð?

 7.
 Hvar veitst tú í hesum landi
 so vælborið sprund,
 ið mær er sámi at sova hjá
 um eina aftanstund?"

 8.
 "Hoyr tað Viljormur bróður mín,
 um enn tað líkar tær illa,
 tað er so mangt eitt góðs manns barn,
 ið ikki vil vera tin frilla.

 9.
 Girtlands kongur dóttur eigur
 væna og so visa,
 kundi tú hana til ektar fá,
 tú kundi títt lív væl prísa.

 10.
 Girtlands kongur dottur eigur,
 hava hana menn á orði,
 henni er stólur af gulli gjørdur
 framman at kongins borði.

 11.
 Girtlands kongur dóttur eigur
 væna og so mæta,
 einans er hon arvingi
 til góðs og lond at gæta.

 12.
 Hon ber ikki bleika brá
 undir sínum gula hári
 heldur enn hin fagrasta summarsól,
 ið fagurt skín um várið."

 13.
 "Er hon so væn og tekkilig,
 sum tú sigur frá,
 hagar skal eg streingja mínum
 bønarorðum á.

 14.
 Hagar skal eg streingja mínum
 bønarorðum á,
 biðja dóttur Girtlands kongs,
 tað standist hvat av ið má."

 15.
 So letur hann Viljormur
 síni skipini gera,
 allar letur hann streingirnar
 af reyðargulli vera.

 16.
 Bræddir vóru brandar,
 skorin var hvør stokk,
 stavn og stýri af reyðargulli,
 so var segl í topp.

 17.
 Vindur hann upp síni silkisegl,
 gul við vovin rand,
 strikar ei á bunka niður
 fyrr enn við Girtland.

 18.
 Hagar ið teirra snekkja
 kendi fagurt land,
 lat hann sini akker falla
 á so hvitan sand.

 19.
 Lat hann sini akker falla
 á so hvitan sand,
 fyrstur stígur Viljormur
 sinum fótum á land.

 20.
 Fyrstur stigur Viljormur
 sínum fótum á land,
 sló so sínar tjaldbúðir
 skamt frá sjóvarstrand.

 21.
 Ganga teir frá strondum niðan,
 ríkir menn og reystir,
 lunnar brustu og jørðin skalv,
 teir settu knørr í neystið.

 22.
 Úti í miðjum grasgarði
 akslar hann sítt skinn,
 og so búgvin gongur hann
 í høgar hallir inn.

 23.
 Og so búgvin gongur hann
 í høgar hallir inn,
 sum Girtlands kongur firi borði sat
 við monnum hundrað fimm.

 24.
 Viljormur gekk í høllina inn,
 í forðum var sá siður,
 hann hevur nú allt í einum orði,
 heilsar og hann biður.

 25.
 Viljormur stendur á hallargólvi,
 ber upp kvøðu sína:
 "sit væl reysti Girtlands kongur,
 tú gev mær dottur tína."

 26.
 Leingi sat hann Girtlands kongur*
 hugsaði um tey ráð,
 hvussu hann skuldi Viljormi
 eitt hánligt andsvar fá.

 27.
 "Tað er ikki tann rennari
 sunnan úr Lokanslund,
 ið ikki kemur til Girtlanda
 til at biðja sær sprund.

 28.
 Tað er ikki tann rennari
 og ei tann rennara son,
 ið ikki kemur til Girtlanda
 til at biðja sær konu."

 29.
 Upp steig reystur Viljormur,
 sló úr sínum gamni:
 "hesin sami rennari
 tykist vera tin javni."

 30.
 Kongurin leyp um borðið fram
 við sín fima fót,
 sló so stong fyri hallardyr,
 at eingin náddi út.

 31.
 Tað gjørdi reysti Viljormur,
 tað var mest af trega,
 brá hann upp sínum bitra brandi
 og kongin ætlaði at vega.

 32.
 Bardust teir tá innan hallar,
 slíkt var mikil vandi,
 sundur gekk Viljorms góða svørð
 millum hans beggja handa.

 33.
 Bardust teir tá innan hallar,
 slíkt var mikið undur,
 tá gekk Viljorms góða svørð
 í tógva luti sundur.

 34.
 Tað mundi hoyrast uttan hallar,
 hvat hann vá við knívi,
 hundrað heilt og hartil hálvt
 teir tóku so drong af lívi.

 35.
 Nú skal falla niður um stund
 og standa við sama ætt,
 til hann Hergeir ungi
 faðir síns deyða frættir.

 36.
 Mælti tá Hergeirs foðursystir,
 var sveipað í hvíta lín:
 "tú vilt ongar hevndir gera
 eftir sæla faðir tínum."

 37.
 Tí svaraði Hergeir ungi:
 "tú kant mítt mál væl skilja,
 eg eigi hvørki vinir ei frændir
 mær til Girtlands at fylgja."

 38.
 Tað var Hergeirs foðursystir,
 hon letur so orðum svara:
 "heita skal á mínar fornu vinir,
 teir nýju lata fara.

 39.
 Tað er ikki ein ella tveir
 staddir í tí verki:
 Sjúrður og snarpi Nornagestur,
 Brandur og Virgar sterki."

 40.
 So letur hann Hergeir
 síni skipin gera,
 allar letur hann streingirnar
 av reyðargulli vera.

 41.
 Bræddir vóru brandar,
 skorin var hvør stokk,
 stavnur og stýri af reyðargulli,
 so var segl í topp.

 42.
 Vindur hann upp síni silkisegl,
 gul við vovin rand,
 strikar ei á bunka niður
 fyrr enn við Girtland.

 43.
 Hagar ið teirra snekkja
 kendi fagurt land,
 lótu teir síni akker falla
 á so hvítan sand.

 44.
 Lótu síni akker falla
 á so hvítan sand,
 fyrstur steig Hergeir Viljormsson
 sínum fótum á land.

 45.
 Firstur steig Hergeir Viljormsson
 sínum fótum á land,
 Sjúrður og snarpi Nornagestur
 undir hans høgru hond.

 46.
 Gingu teir frá strondum niðan,
 í herklæðum vóru klæddir,
 reyðargull hjálm á høvdi bóru,
 teir vóru fyri ongum ræddir.

 47.
 Uppi í miðjum grasgarði
 aksla teir síni skinn,
 og so búnir ganga teir
 í høgar hallir inn.

 48.
 Uppi í miðjum grasgarði
 aksla teir síni bond,
 gingu so í høllina inn
 við búgvið svørð í hond.

 49.
 Tá svaraði Girtlands kongur,
 fyrst á orði svá:
 "hví eru tit so herklæddir,
 hvar stevna tit tomur á?"

 50.
 "Plaga so allir høviskir sveinar
 at føra skjøld og svørð,
 sig mær reystur Girtlands kongur
 hvar mín faðir er."

 51.
 Tað er reystur Girtlands kongur,
 letur so orðum byrja:
 "hann havi eg af lívi tikið,
 tú tarft ei eftir at spyrja."

 52.
 "Tá eg for af suðurlondum,
 bjóst eg ei við frið,
 kongur, kom af høllini út,
 og brynja nú allt títt lið."

 53.
 Kongurin krevur sín sendisvein,
 gott er at taka til evna:
 "tú skalt fara á landið út
 fólkið saman at stevna."

 54.
 Hann lat sær tað liðið samla
 valdra manna son,
 eingin hann á Girtlandi
 eftir sat hjá konu.

 55.
 Hann fór sær á heiðin lond
 at samla saman djór
 af teim átjan Blálondum,
 sum eingin skín á sól.

 56.
 Har kom mangur maður saman
 undir kongins hond,
 har komu teir Jaktnir tolv
 niðan frá Lurkustrond.

 57.
 Har kom mangur maður saman,
 so kvøði eg til enda,
 har kom Tórur úr Trøllabotnum,
 bar hamar og tong í hendi.

 58.
 Har kom mangur maður saman,
 so eg tað nú lúki,
 har kom kongins systurson,
 bar átta høvur á búki.

 59.
 Ragnarlykkja fyri kongi stendur,
 heldur um svørðið langa:
 "hann skal eingin koma í dag,
 ið ikki skal aftur ganga."

 60.
 Ragnarlykkja fyri kongi stendur,
 heldur um svørðsins enda:
 "sá kemur eingin higar í dag,
 ið ikki skal aftur venda.

 61.
 Árla var um morgunin,
 tað roðar firi sól,
 tá hevði reysti Girtlands kongur
 brynjað út hundrað tolv.

 62.
 Brandur tokar í herin fram
 bæði af grimd og reiði,
 møtti honum vondur Ragnarlykkja,
 hann vendi aftur úr teirri.

 63.
 Ragnarlykkja fyri kongi stendur,
 heldur um svørðið langa:
 "sá kemur eingin higar í dag,
 ið ikki skal aftur ganga."

 64.
 Virgar tokar í herin fram
 bæði af grimd og reiði,
 møtti honum vondur Ragnarlykkja,
 hann vendi aftur úr teirri.

 65.
 Mælti tá Sjúrður Sigmundarson,
 stóð har skamt ífrá:
 "betra høvdum vær heima sitið,
 vær fingum ei kongin at sjá."

 66.
 Tað var hin snarpi Nornagestur,
 hann ei vildi undan flýja,
 setur niður á Sjúrðar høvur
 trinnar hjálmær nýjar.

 67.
 Sjúrður tokar í herin fram
 bæði af illsku og reiði,
 møtti honum vondur Ragnarlykkja
 hann vendi aftur úr teirri.

 68.
 Tað var vondur Ragnarlykkja,
 fátt mundi honum tálma,
 klývur niður af Sjúrðar høvdi
 trinnar gyltar hjálmar.

 69.
 Tað var hin snarpi Nornagestur,
 hann vildi ei undan flýja,
 enn setur hann á Sjúrðar høvur
 seks gyltar hjálmar nýjar.

 70.
 Sjúrður riður í herin fram
 bæði af illsku og reiði,
 møtti honum vondur Ragnarlykkja,
 hann vendi aftur úr teirri.

 71.
 Tað var vondur Ragnarlykkja,
 fátt mundi honum tálma,
 klývur niður af Sjúrðar høvdi
 seks forgyltar hjálmar.

 72.
 Tað var hin snarpi Nornagestur,
 hann vildi ei undan flýja,
 enn setur hann á Sjúrðar
 høvur níggju hjálmar nýjar.

 73.
 Sjúrður riður í herin fram,
 tykist í tí tattur,
 eg svørji tann eið á mína trú,
 nú vendi hann ikki aftur.

 74.
 Teir høgga títt, teir líva lítt,
 troða jørð til kálva,
 dvørgamál seng í hvørjum hamri,
 vørildin tóktist skelva.

 75.
 Gestur ríður í herin fram,
 hann vildi tað útinna,
 spreiddi sundir Girtlandsher,
 tekur lið at tynna.

 76.
 Tað var Brandur Viðferi,
 ríður á grønan vøll,
 hjó af høvdini seks og sjey,
 tey fuku mót kongins høll.

 77.
 Tað var Brandur Viðferi,
 hann reið í herin fram,
 hjó af høvdini seks og sjey
 og feldi ein merkisman.

 78.
 Sjúrður gav so vont eitt høgg,
 øllum tókti undur,
 hjó so vondan Ragnarlykkju
 í miðjum kníjum sundir.

 79.
 Tað var vondur Ragnarlykkja,
 lat ikki á sær finna,
 stubbarnar setti hann niður í jørð
 og bardist ikki minna.

 80.
 "Tað segði mær so mangur maður,
 at eg bar høvdið hægri,
 nú má eg á stubbum ganga,
 nú eri eg ein mun lægri."

 81.
 Teir høgga títt, teir líva lítt,
 ei var barna gaman,
 so hvørt stykki av hann høggur,
 so hvørt rennur tað saman.

 82.
 Svaraði snarpi Nornagestur,
 stóð har skamt ífrá:
 "tú fært ikki dripið hann,
 fært tú ei onnur ráð."

 83.
 Høgga títt, teir líva lítt,
 klúgva tað stálið reina,
 hann risti kross í stubbarnar,
 tá støkk av í beini.

 84.
 Blóð sprakk undan naglarót,
 tá ið Sjúrður spenti alva,
 hann kleyv Ragnars gylta hjálm
 og búkin niður í nalva.

 85.
 Tað var hin snarpi Nornagestur,
 lat ikki ráðini tróta,
 ógvuliga ríður avstað
 herin sundur at bróta.

 86.
 Fram kom Tórur af Trøllabotni
 við hamri í hondum vá,
 tað var hin snarpi Nornagestur,
 hjó hans høvur frá.

 87.
 Virgar riður í herin fram
 við Mimaring í hond,
 so vá hann teir Jaktnir tólv
 niðan frá Lurkastrond.

 88.
 So reið Hergeir Viljormsson
 víðan vegin fram,
 klývur hvønn um tvørar herðar,
 ið móti honum rann.

 89.
 Klývur hvønn um tvørar herðar,
 ið móti honum rann,
 eftir stóð tá Girtlands kongur
 við sín triðja mann.

 90.
 Tað var Girtlands kongurin,
 kreyp undir borgarlið:
 "mín kæri Hergeir,
 tú gev mær nú grið."

 91.
 "Slíkan skalt tú griðin
 av mær nú fá,
 sum tú lat mín sæla faðir
 við sínum lívi ná."

 92.
 Tað var Hergeir Viljormsson,
 sínum svørði brá,
 síðan kleyv hann Girtlands kong
 sundur í luti tvá.

 93.
 Siðan kleyv hann Girtlands kong
 sundur í luti tvá,
 báðar hansara sveinarnar
 legði hann honum hjá.

 94.
 Teir løgdu niður á Girtlandi
 alt valdra manna lið,
 tóku bæði skært og skreyt,
 riðu so heim við frið.

 95.
 So riðu teir frændirnir
 ígjøgnum grøna lund,
 hvørki gól tá eftir teim
 heykur ella hundur.</blockquote>

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på færøysk]]
[[Kategori:Færøyske kvad]]
[[Kategori:Venceslaus Ulricus Hammershaimb]]

@@ Linje 20: / Linje 20: @@
-<br><blockquote>1.
+<br><blockquote>
 <br>Kristin heitir Viljorms systir,
 <br>henni komst barn á hond,
@@ Linje 593: / Linje 594: @@
 <br>ígjøgnum grøna lund,
 <br>hvørki gól tá eftir teim
-<br>heykur ella hundur.</blockquote>
+<br>heykur ella hundur.

Ragnarlykkja - Revisjonshistorikk

JJ.Sandal på 24. des. 2013 kl. 13:52

Jesper på 23. des. 2013 kl. 19:35

Jesper: Ragnarlykkja