Ragnarsdrápa (B1) - Revisjonshistorikk

Jesper på 30. jan. 2017 kl. 17:27

2017-01-30T17:27:52Z

JJ.Sandal på 21. des. 2013 kl. 09:13

2013-12-21T09:13:58Z

JJ.Sandal: Ragnarsdrápa (B1)

2013-01-13T11:05:57Z

Ragnarsdrápa (B1)

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Ragnarsdrápa (B1)]] !! !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=Brage den gamle]] !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Ragnarsdrápa (B1)]] !! !!
|-
! !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Ragnarsdrápa]] !! !! !! !! !!
|-
|}

<center>'''[[Den norsk-islandske skjaldedigtning]]'''

ved [[Finnur Jónsson]] 1912-1915

'''Bragi enn gamli Boddason''' ''Norsk skald, omkr. 800-850''

<big>'''Ragnarsdrápa'''</big></center>

<blockquote>1. Vilið Hrafnketill heyra,
 hvé hreingróit steini
 Þrúðar skalk ok þengil
 þjófs ilja blað leyfa.

 2. Nema svát góð ens gjalla
 gjǫld baugnafaðs vildi
 meyjar hjóls enn mæri
 mǫgr Sigurðar Hǫgna.

 3. Knátti eðr við illan
 Jǫrmunrekr at vakna
 með dreyrfáar dróttir
 draum í sverða flaumi;
 rósta varð í ranni
 Randvés hǫfuðniðja,
 þás hrafnbláir hefnðu
 harma Erps of barmar.

 4. Flaut of set, við sveita,
 sóknar alfs, í golfi
 hræva dǫgg, þars hǫggnar
 hendr sem fœtr of kendusk;
 fell í blóði blandinn
 brunn ǫlskála - runna
 þat's á Leifa landa
 laufi fátt - at hǫfði.

 5. Þar, svát gerðu gyrðan
 golfhǫlkvis sá fylkis,
 segls naglfara siglur
 saums andvanar standa;
 urðu snemst ok Sǫrli
 samráða þeir Hamðir
 hǫrðum herðimýlum
 Hergauts vinu barðir.

 6. Mjǫk lét stála støkkvir
 styðja Gjúka niðja
 flaums, þás fjǫrvi næma
 foglhildar mun vildu,
 ok bláserkjar birkis
 (ball) fagr-gǫtu allir
 (ennihǫgg ok eggjar)
 Jónakrs sonum launa.

 7. Þat segik fall á fǫgrum
 flotna randar botni;
 Ræs gǫfumk reiðar mána
 Ragnarr ok fjǫlð sagna.

 8. Ok ofþerris æða
 ósk-Rǫ́n at þat sínum
 til fárhuga fœra
 feðr veðr boga hugði,
 þás hristi-Sif hringa
 hals, en bǫls of fylda
 bar til byrjar drǫsla
 baug ørlygis draugi.

 9. Bauða sú til bleyði
 bœti-Þrúðr at móti
 malma mætum hilmi
 men dreyrugra benja;
 svá lét ey, þótt etti,
 sem orrostu letti,
 jǫfrum ulfs at sinna
 með algífris lifru.

 10. Letrat lýða stillir
 landa vanr á sandi
 (þá svall heipt í Hǫgna)
 hǫð glamma mun stǫðva,
 es þrymregin þremja
 þróttig Heðin sóttu,
 heldr an Hildar svíra
 hringa þeir of fingi.

 11. Ok fyr hǫnd í holmi
 hveðru brynju Viðris,
 fengeyðandi fljóða
 fordæða nam ráða;
 allr gekk herr und hurðir
 Hjarranda framm kyrrar
 reiðr at Reifnis skeiði
 raðaralfs mari brǫ́ðum.

 12. Þá má sókn á Svǫlnis
 salpenningi kenna;
 Ræs gǫfumk reiðar mána
 Ragnarr ok fjǫlð sagna.

 13. Gefjon dró frá Gylfa,
 glǫð djúprǫðuls, óðla,
 svát af rennirauknum
 rauk, Danmarkar auka;
 bǫ́ru øxn ok átta
 ennitungl þars gingu
 fyr vineyjar víðri
 vallrauf fjogur haufuð.

 14. Þat erum sýnt, at snimma
 sonr Aldafǫðrs vildi
 afls við úri þœfðan
 jarðar reist of freista.

 15. Hamri fórsk í hœgri
 hǫnd, þás allra landa,
 œgir ǫflugbǫrðu,
 endiseiðs of kendi.

 16. Vaðr lá Viðris arfa
 vilgi slakr, es rakðisk,
 á Eynæfis ǫndri,
 Jǫrmungandr at sandi.

 17. Ok borðróins barða
 brautar þvengr enn ljóti
 á haussprengi Hrungnis
 harðgeðr neðan starði.

 18. Þás forns Litar flotna
 á fangboða ǫngli
 hrøkkviáll of hrokkinn
 hekk Vǫlsunga drekku.

 19. Vildit vrǫngum ofra
 vágs hyrsendir ægi,
 hinn 's mætygil máva
 mœrar skar fyr Þóri.

 20. Hinn es varp á víða
 vinda ǫndurdísar
 of manna sjǫt margra
 mundlaug fǫður augum.</blockquote>

   1. Vilið heyra, Hrafnketill, hvé skalk leyfa blað ilja Þrúðar þjófs, hreingróit steini, ok þengil = ''Vil du Ravnketil høre, hvorledes jeg skal lovprise det smukt malede skjold og kongen''.
    2. Nema svát enn mæri mǫgr Sigurðar vildi góð gjǫld ens gjalla hjóls Hǫgna meyjar, baugnafaðs = ''Undtagen Sigurds navnkundige sön vilde modtage en god lön for det gjaldende ring-malede skjold''.
    3. Jǫrmunrekkr knátti eðr at vakna við illan draum með dreyrfáar dróttir í sverða flaumi; rósta varð í ranni hǫfuðniðja Randvés, þás hrafnbláir barmar Erps of hefnðu harma = ''Fremdeles [ses, at] vågnede Jörmunrekk som af en ond dröm tilligemed de blodbestænkte skarer i sværdtummelen; der opstod kamp i Randves faders hus, dengang da Erps ravnsorte brødre hævnede deres sorg''.
    4. Dǫgg hræva sóknar alfs flaut of set í golfi, þars hǫggnar hendr sem fœtr við sveita of kendusk; [hann] fell at hǫfði í brunn ǫlskála, blandinn blóði, - þats fátt á laufi runna Leifa landa = ''Krigerens legems blod flød over bænkene i salen, der hvor de afhuggede arme og ben sås tilligemed blodet; han styrtede på hovedet i drikkekarrenes brönd, blandet med blod - det er malet på skjoldet''.
    5. Þar standa Naglfara segls siglur, andvana saums, svát gerðu gyrðan golfhǫlkvis sá fylkis; þeir Hamðir ok Sǫrli urðu snemst barðir samráða hǫrðum herðimýlum Hergauts vinu = ''Dér står krigerne (skjoldmasterne, uden söm), således at de omringede kongens soverum; Hamde og Sörle blev straks slåede ifølge samråd med de hårde sten''.
    6. Stála flaums støkkvir lét mjǫk styðja Gjúka niðja, þás vildu næma Foglhildar mun fjǫrvi, ok allir launa Jónakrs sonum fagrgǫtu bláserkjar birkis; ennihǫgg ball ok eggjar = ''Krigeren lod i höj grad stene Gjukes ætlinger, dem som vilde berøve Svanhilds elsker (Jörmunrekk) livet, og alle er i færd med at lönne Jonakrsönnerne sårene; pandehug rungede og sværdene lød''.
    7. Þat fall flotna segik á fǫgrum randar botni; Ragnarr gáfumk Ræs reiðar mána ok fjǫlð sagna = ''Det søkrigernes fald siger jeg er på det fagre skjold; Ragnar gav mig skjoldet med de mange sagn''.
    8. Ok ósk-Rǫ́n æða ofþerris hugði at fœra þat boga veðr feðr sínum til fárhuga, þás hringa hristi-Sif, en bǫls of fylda, bar hals-baug ørlygis draugi til byrjar drǫsla = ''Og hun, som bevirkede blodtabet, havde i sinde at bringe sin fader den buestorm af fjendtligt sind (eller: til fjendtlighed), dengang den krigerske kvinde, opfyldt af mén, bragte halsringen ned til skibene til krigerne''.
    9. Sú bœti-Þrúðr dreyrugra benja bauða mætum hilmi men til bleyði at malma móti; svá lét ey, sem letti orrostu, þótt etti jǫfrum at sinna með lifru algífris ulfs = ''Den gudinde, som lægede de blodige sår (Hild), bød ikke den fortræffelige fyrste (Högne) halsringen for at han skulde vise sig fej i kampen; hun lod stadig, som hun frarådede kampen, uagtet hun æggede kongerne (ved sin æggen vilde bevirke, at kongerne) til at rejse til det fuldkomne uhyre, ulvens søster (Hel)''.
    10. Lýða stillir, landa vanr, letrat stǫðva glamma mun hǫð á sandi - þá svall heipt í Hǫgna - es þróttig þremja þrymregin sóttu Heðin, heldr an þeir of fingi svíra hringa Hildar = ''Mændenes fyrste, uden land (søkongen), fraråder ikke at stanse (hindre) ulvens lyst (mandefald) i kamp på stranden - da svulmede vreden i Högnes bryst - da de kraftige krigere angreb Hedin, hellere end at modtage Hilds halsring''.
    11. Ok fordæða fljóða, fengeyðandi, nam ráða í holmi fyr hǫnd brynju hveðru Viðris; allr herr raðaralfs gekk reiðr framm und kyrrar hurðir Hjarranda af skeiðibráðum Reifnis mari = ''Og heksen blandt kvinder, sejrhindrersken (?), rådede på øen på krigerens vegne; søkrigerens hele hær gik med kampmod frem under de støtte (roligt holdte) skjolde fra det hurtigløbende skib''.
    12. Þá sókn má kenna á Svǫlnis salpenningi; Ragnarr osv. se v. 7 = ''Den kamp kan man se (genkende) på Odins sals (Valhals) penning (skjoldet); Ragnar osv''.
    13. Gefjon dró, glǫð djúprǫðuls, Danmarkar auka óðla frá Gylfa, svát rauk af rennirauknum; ǫxn bǫ́ru fjogur haufuð ok átta ennitungl, þars gingu fyr víðri vallrauf vineyjar = ''Gefjon trak, glad ved guldet, Danmarks forøgelse i rask fart bort fra Gylfe, så at der stod damp af trækdyrene; okserne bar fire hoveder og otte ǫjne, der de gik foran den store, løsrevne græsrige ø''.
    14. Þat erum sýnt, at sonr Aldafǫðrs vildi snimma of freista afls við úri þæfðan jarðar reist = ''Det vises mig, at Alfaders sön vilde i gamle dage (el. hurtig) prøve kræfter med jordens tvinge, valket af den fugtige sø''.
    15. Œgir ǫflugbǫrðu fórsk hamri í hœgri hǫnd, þás of kendi endiseiðs allra landa = ''Jættekvindens truer tog hamren i sin höjre hånd, da han mærkede fisken, der begrænser (omgiver) hele jorden''.
    16. Vaðr Viðris arfa lá vilgi slakr á Eynæfis ǫndri, es Jǫrmungandr rakðisk af sandi = ''Tors fiskesnöre lå ikke slap på søkongens ski (båden), da midgårdsormen efterhånden (ved optrækningen) slæbtes henad sandbunden''.
    17. Ok enn ljóti þvengr borðróins barða brautar starði neðan harðgeðr á haussprengi Hrungnis = ''Og det på bægge sider rode skibs hæslige banes (søens) tvinge stirrede hårdsindet nedenfra på Hrungnes hovedsprænger (Tor)''.
    18. Þás of hrokkinn hrøkkviáll Vǫlsunga drekku hekk á ǫngli fangboða flotna forns Litar = ''Da den sig bugtende giftslange hang på den gamle Lits (jættens) mænds favntags-tilbyder (Tors) krog''.
    19. Vágs hyrsendir vildit ofra vrǫngum ægi, hinn 's skar máva mœrar mætygil fyr Þóri = ''Manden, han som overskar mågelandets tynde tråd (fiskesnören) for Tor, vilde ikke yppe strid mod den grumme sø''.
    20. Hinn es varp augum fǫður ǫndurdísar á víða mundlaug vinda of sjǫt margra manna = ''Han som kastede skigudindens faders (Tjasses) öjne op på vindenes vide bækken (himlen) over mange menneskers bolig''.

{{DEFAULTSORT:Ragnarsdrapa (B1)}}

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på norrønt]]
[[Kategori:Finnur Jónsson]]
[[Kategori:Dróttkvæði og Rímur]]

@@ Linje 153: / Linje 153: @@
 <br>&nbsp;&nbsp; 11. Ok fordæða fljóða, fengeyðandi, nam ráða í holmi fyr h&#491;nd brynju hveðru Viðris; allr herr raðaralfs gekk reiðr framm und kyrrar hurðir Hjarranda af skeiðibráðum Reifnis mari = ''Og heksen blandt kvinder, sejrhindrersken (?), rådede på øen på krigerens vegne; søkrigerens hele hær gik med kampmod frem under de støtte (roligt holdte) skjolde fra det hurtigløbende skib''.
 <br>&nbsp;&nbsp; 12. Þá sókn má kenna á Sv&#491;lnis salpenningi; Ragnarr osv. se v. 7 = ''Den kamp kan man se (genkende) på Odins sals (Valhals) penning (skjoldet); Ragnar osv''.
-<br>&nbsp;&nbsp; 13. Gefjon dró, gl&#491;ð djúpr&#491;ðuls, Danmarkar auka óðla frá Gylfa, svát rauk af rennirauknum; &#491;xn b&#491;&#769;ru fjogur haufuð ok átta ennitungl, þars gingu fyr víðri vallrauf vineyjar = ''Gefjon trak, glad ved guldet, Danmarks forøgelse i rask fart bort fra Gylfe, så at der stod damp af trækdyrene; okserne bar fire hoveder og otte &#491;jne, der de gik foran den store, løsrevne græsrige ø''.
+<br>&nbsp;&nbsp; 13. Gefjon dró, gl&#491;ð djúpr&#491;ðuls, Danmarkar auka óðla frá Gylfa, svát rauk af rennirauknum; &#491;xn b&#491;&#769;ru fjogur haufuð ok átta ennitungl, þars gingu fyr víðri vallrauf vineyjar = ''Gefjon trak, glad ved guldet, Danmarks forøgelse i rask fart bort fra Gylfe, så at der stod damp af trækdyrene; okserne bar fire hoveder og otte öjne, der de gik foran den store, løsrevne græsrige ø''.
 <br>&nbsp;&nbsp; 14. Þat erum sýnt, at sonr Aldaf&#491;ðrs vildi snimma of freista afls við úri þæfðan jarðar reist = ''Det vises mig, at Alfaders sön vilde i gamle dage (el. hurtig) prøve kræfter med jordens tvinge, valket af den fugtige sø''.
 <br>&nbsp;&nbsp; 15. Œgir &#491;flugb&#491;rðu fórsk hamri í hœgri h&#491;nd, þás of kendi endiseiðs allra landa = ''Jættekvindens truer tog hamren i sin höjre hånd, da han mærkede fisken, der begrænser (omgiver) hele jorden''.

@@ Linje 22: / Linje 22: @@
-<blockquote>1. Vilið Hrafnketill heyra,
+<blockquote>
 <br>hvé hreingróit steini
 <br>Þrúðar skalk ok þengil
 <br>þjófs ilja blað leyfa.
 <br><br>2. Nema svát góð ens gjalla
 <br>gj&#491;ld baugnafaðs vildi
 <br>meyjar hjóls enn mæri
 <br>m&#491;gr Sigurðar H&#491;gna.
 <br><br>3. Knátti eðr við illan
 <br>J&#491;rmunrekr at vakna
@@ Linje 40: / Linje 39: @@
 <br>þás hrafnbláir hefnðu
 <br>harma Erps of barmar.
 <br><br>4. Flaut of set, við sveita,
 <br>sóknar alfs, í golfi
@@ Linje 49: / Linje 47: @@
 <br>þat's á Leifa landa
 <br>laufi fátt - at h&#491;fði.
 <br><br>5. Þar, svát gerðu gyrðan
 <br>golfh&#491;lkvis sá fylkis,
@@ Linje 58: / Linje 55: @@
 <br>h&#491;rðum herðimýlum
 <br>Hergauts vinu barðir.
 <br><br>6. Mj&#491;k lét stála støkkvir
 <br>styðja Gjúka niðja
@@ Linje 67: / Linje 63: @@
 <br>(ennih&#491;gg ok eggjar)
 <br>Jónakrs sonum launa.
 <br><br>7. Þat segik fall á f&#491;grum
 <br>flotna randar botni;
 <br>Ræs g&#491;fumk reiðar mána
 <br>Ragnarr ok fj&#491;lð sagna.
 <br><br>8. Ok ofþerris æða
 <br>ósk-R&#491;&#769;n at þat sínum
@@ Linje 81: / Linje 75: @@
 <br>bar til byrjar dr&#491;sla
 <br>baug ørlygis draugi.
 <br><br>9. Bauða sú til bleyði
 <br>bœti-Þrúðr at móti
@@ Linje 90: / Linje 83: @@
 <br>j&#491;frum ulfs at sinna
 <br>með algífris lifru.
 <br><br>10. Letrat lýða stillir
 <br>landa vanr á sandi
@@ Linje 99: / Linje 91: @@
 <br>heldr an Hildar svíra
 <br>hringa þeir of fingi.
 <br><br>11. Ok fyr h&#491;nd í holmi
 <br>hveðru brynju Viðris,
@@ Linje 108: / Linje 99: @@
 <br>reiðr at Reifnis skeiði
 <br>raðaralfs mari br&#491;&#769;ðum.
 <br><br>12. Þá má sókn á Sv&#491;lnis
 <br>salpenningi kenna;
 <br>Ræs g&#491;fumk reiðar mána
 <br>Ragnarr ok fj&#491;lð sagna.
 <br><br>13. Gefjon dró frá Gylfa,
 <br>gl&#491;ð djúpr&#491;ðuls, óðla,
@@ Linje 122: / Linje 111: @@
 <br>fyr vineyjar víðri
 <br>vallrauf fjogur haufuð.
 <br><br>14. Þat erum sýnt, at snimma
 <br>sonr Aldaf&#491;ðrs vildi
 <br>afls við úri þœfðan
 <br>jarðar reist of freista.
 <br><br>15. Hamri fórsk í hœgri
 <br>h&#491;nd, þás allra landa,
 <br>œgir &#491;flugb&#491;rðu,
 <br>endiseiðs of kendi.
 <br><br>16. Vaðr lá Viðris arfa
 <br>vilgi slakr, es rakðisk,
 <br>á Eynæfis &#491;ndri,
 <br>J&#491;rmungandr at sandi.
 <br><br>17. Ok borðróins barða
 <br>brautar þvengr enn ljóti
 <br>á haussprengi Hrungnis
 <br>harðgeðr neðan starði.
 <br><br>18. Þás forns Litar flotna
 <br>á fangboða &#491;ngli
 <br>hrøkkviáll of hrokkinn
 <br>hekk V&#491;lsunga drekku.
 <br><br>19. Vildit vr&#491;ngum ofra
 <br>vágs hyrsendir ægi,
 <br>hinn 's mætygil máva
 <br>mœrar skar fyr Þóri.
 <br><br>20. Hinn es varp á víða
 <br>vinda &#491;ndurdísar
 <br>of manna sj&#491;t margra
-<br>mundlaug f&#491;ður augum.</blockquote>
+<br>mundlaug f&#491;ður augum.
 &nbsp;&nbsp; 1. Vilið heyra, Hrafnketill, hvé skalk leyfa blað ilja Þrúðar þjófs, hreingróit steini, ok þengil = ''Vil du Ravnketil høre, hvorledes jeg skal lovprise det smukt malede skjold og kongen''.