V. Kampen i Havsfjorden - Revisjonshistorikk

August på 14. jun. 2018 kl. 11:56

2018-06-14T11:56:06Z

August på 14. jun. 2018 kl. 11:53

2018-06-14T11:53:27Z

Jesper: Kampen i Havsfjorden

2016-01-10T07:35:41Z

Kampen i Havsfjorden

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! !! !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=V. Kampen i Havsfjorden]] !! !! !!
|-
|}

<center>'''[[Oldnorsk lesebok for begynnere]]'''</center>

<center><big><big>'''V. Kampen i Havsfjorden'''</big></big></center>

Stedsadverbier på -an betegner hvorfra; norðan nordenfra, sunnan sønnenfra, austan østenfra, innan innenfra, ofan ovenfra; fyrir norðan nordenfor; fyrir innan innenfor; bæði - ok, både - og.

Haraldr konungr bauð<ref>bød.</ref> út leiðangri miklum<ref>stor leding (utrustning av folk og skib).</ref> ok dró<ref>drog</ref> saman skipaher, stefndi til sín liði víða um land. Hann fór ór Þrándheimi ok stefndi suðr í land. Hann hafði þat spurt, at herr mikill var saman dreginn um Agðir ok Rogaland ok Hǫrðaland ok víðar,<ref>videre.</ref> bæði ofan af landi ok austan ór Vik, ok var þar mart stórmenni<ref>meget storfolk.</ref> saman komit ok ætlaði at verja land fyrir Haraldi konungi. Haraldr konungr helt norðan liði sínu.<ref>dat. «med sitt krigsfolk».</ref> Hann hafði sjálfr<ref>selv.</ref> lið mikit ok skipat<ref>ordnet; anvist plass.</ref> hirð<ref>«hird»; samling av håndgangne menn.</ref> sinni. Þar var í stafni<ref>stavnen.</ref> Þorólfr Kveldúlfsson ok Bárðr hvíti ok synir Berðlu-Kára,<ref>Berdle-Kåres (gen.).</ref> Ǫlvir hnúfa ok Eyvindr lambi; en berserkir konungs tolf váru í sǫxum.<ref>dat. fl.; sax (fl. sǫx) kaltes den del av skibet som var nærmest stavnen.</ref> Fundr<ref>møte.</ref> þeirra varð suðr á Rogalandi í Hafrsfirði.<ref>dativ.</ref> Var þar hin<ref>den (best. art.).</ref> mesta<ref>største.</ref> orrusta er Haraldr konungr hafði átt, ok mikit mannfall. Lagði konungr framarla<ref>lengst fremme (adv.).</ref> skip sitt, ok var þar strǫngust<ref>heftig; strengest (strangr).</ref> orrustan; en svá lauk,<ref>imperf. av lúka, lukke, ende; her upers. «således endte det».</ref> at Haraldr konungr fekk sigr. En þar fell Þórir haklangr, konungr af Ǫgðum;<ref>dat. av Agðir.</ref> en Kjǫtvi hinn auðgi<ref>rike (auðigr).</ref> flyði ok alt lið hans þat er uppi stód,<ref>«stod oppe» d. e. var i live.</ref> nema<ref>undtagen.</ref> þat er til handa gekk<ref>«gikk til hånde» d. e. underkastet sig.</ref> eptir orrustuna. Þá er kannat<ref>undersøkt; mønstret.</ref> var lið Haralds konungs, var mart<ref>mangt; meget.</ref> fallit, og margir váru mjǫk sárir.<ref>sårede (sárr).</ref> Þórólfr var sárr mjǫk, en Bárðr meir, ok engi<ref>ingen.</ref> var u-sárr á konungsskipinu fyrir framan siglu,<ref>masten (sigla).</ref> nema þeir er eigi bitu járn,<ref>som jern ikke bet på.</ref> en þat váru berserkir konungs. Þá lét<ref>lot (láta).</ref> konungr binda sár manna sinna,<ref>gen.</ref> ok þakkaði mǫnnum framgǫngu sína<ref>takket mennene for deres fremgang, djervhet (framganga).</ref> ok veitti<ref>ydet, gav (veita).</ref> gjafir,<ref>gaver (gjǫf).</ref> ok hét<ref>lovet (heita).</ref> þeim at auka virðing<ref>ære, verdighet.</ref> þeirra. Þá<ref>dem. pron.</ref> orrustu átti Haraldr konungr síðast innanlands, ok eptir þat fekk hann enga viðstǫðu,<ref>motstand (viðstaða).</ref> ok eignaðist hann síðan land alt.

<center>'''[[VI. Harald får tilnavnet «den hårfagre»|Neste tekst]]'''</center>

'''Fotnoter'''
<references />

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på norrønt]]
[[Kategori:Tekster på norsk]]
[[Kategori:Marius Nygaard]]

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 14. jun. 2018 kl. 11:56
Linje 17:		Linje 17:


−	Haraldr konungr bauð<ref>bød.</ref> út leiðangri miklum<ref>stor leding (utrustning av folk og skib).</ref> ok dró<ref>drog</ref> saman skipaher, stefndi til sín liði víða um land. Hann fór ór Þrándheimi ok stefndi suðr í land. Hann hafði þat spurt, at herr mikill var saman dreginn um Agðir ok Rogaland ok Hǫrðaland ok víðar,<ref>videre.</ref> bæði ofan af landi ok austan ór Vik, ok var þar mart stórmenni<ref>meget storfolk.</ref> saman komit ok ætlaði at verja land fyrir Haraldi konungi. Haraldr konungr helt norðan liði sínu.<ref>dat. «med sitt krigsfolk».</ref> Hann hafði sjálfr<ref>selv.</ref> lið mikit ok skipat<ref>ordnet; anvist plass.</ref> hirð<ref>«hird»; samling av håndgangne menn.</ref> sinni. Þar var í stafni<ref>stavnen.</ref> Þorólfr Kveldúlfsson ok Bárðr hvíti ok synir Berðlu-Kára,<ref>Berdle-Kåres (gen.).</ref> Ǫlvir hnúfa ok Eyvindr lambi; en berserkir konungs tolf váru í sǫxum.<ref>dat. fl.; sax (fl. sǫx) kaltes den del av skibet som var nærmest stavnen.</ref> Fundr<ref>møte.</ref> þeirra varð suðr á Rogalandi í Hafrsfirði.<ref>dativ.</ref> Var þar hin<ref>den (best. art.).</ref> mesta<ref>største.</ref> orrusta er Haraldr konungr hafði átt, ok mikit mannfall. Lagði konungr framarla<ref>lengst fremme (adv.).</ref> skip sitt, ok var þar strǫngust<ref>heftig; strengest (strangr).</ref> orrustan; en svá lauk,<ref>imperf. av lúka, lukke, ende; her upers. «således endte det».</ref> at Haraldr konungr fekk sigr. En þar fell Þórir haklangr, konungr af Ǫgðum;<ref>dat. av Agðir.</ref> en Kjǫtvi hinn auðgi<ref>rike (auðigr).</ref> flýði ok alt lið hans þat er uppi ~~stód~~,<ref>«stod oppe» d. e. var i live.</ref> nema<ref>undtagen.</ref> þat er til handa gekk<ref>«gikk til hånde» d. e. underkastet sig.</ref> eptir orrustuna. Þá er kannat<ref>undersøkt; mønstret.</ref> var lið Haralds konungs, var mart<ref>mangt; meget.</ref> fallit, og margir váru mjǫk sárir.<ref>sårede (sárr).</ref> Þórólfr var sárr mjǫk, en Bárðr meir, ok engi<ref>ingen.</ref> var u-sárr á konungsskipinu fyrir framan siglu,<ref>masten (sigla).</ref> nema þeir er eigi bitu járn,<ref>som jern ikke bet på.</ref> en þat váru berserkir konungs. Þá lét<ref>lot (láta).</ref> konungr binda sár manna sinna,<ref>gen.</ref> ok þakkaði mǫnnum framgǫngu sína<ref>takket mennene for deres fremgang, djervhet (framganga).</ref> ok veitti<ref>ydet, gav (veita).</ref> gjafir,<ref>gaver (gjǫf).</ref> ok hét<ref>lovet (heita).</ref> þeim at auka virðing<ref>ære, verdighet.</ref> þeirra. Þá<ref>dem. pron.</ref> orrustu átti Haraldr konungr síðast innanlands, ok eptir þat fekk hann enga viðstǫðu,<ref>motstand (viðstaða).</ref> ok eignaðist hann síðan land alt.	+	Haraldr konungr bauð<ref>bød.</ref> út leiðangri miklum<ref>stor leding (utrustning av folk og skib).</ref> ok dró<ref>drog</ref> saman skipaher, stefndi til sín liði víða um land. Hann fór ór Þrándheimi ok stefndi suðr í land. Hann hafði þat spurt, at herr mikill var saman dreginn um Agðir ok Rogaland ok Hǫrðaland ok víðar,<ref>videre.</ref> bæði ofan af landi ok austan ór Vik, ok var þar mart stórmenni<ref>meget storfolk.</ref> saman komit ok ætlaði at verja land fyrir Haraldi konungi. Haraldr konungr helt norðan liði sínu.<ref>dat. «med sitt krigsfolk».</ref> Hann hafði sjálfr<ref>selv.</ref> lið mikit ok skipat<ref>ordnet; anvist plass.</ref> hirð<ref>«hird»; samling av håndgangne menn.</ref> sinni. Þar var í stafni<ref>stavnen.</ref> Þorólfr Kveldúlfsson ok Bárðr hvíti ok synir Berðlu-Kára,<ref>Berdle-Kåres (gen.).</ref> Ǫlvir hnúfa ok Eyvindr lambi; en berserkir konungs tolf váru í sǫxum.<ref>dat. fl.; sax (fl. sǫx) kaltes den del av skibet som var nærmest stavnen.</ref> Fundr<ref>møte.</ref> þeirra varð suðr á Rogalandi í Hafrsfirði.<ref>dativ.</ref> Var þar hin<ref>den (best. art.).</ref> mesta<ref>største.</ref> orrusta er Haraldr konungr hafði átt, ok mikit mannfall. Lagði konungr framarla<ref>lengst fremme (adv.).</ref> skip sitt, ok var þar strǫngust<ref>heftig; strengest (strangr).</ref> orrustan; en svá lauk,<ref>imperf. av lúka, lukke, ende; her upers. «således endte det».</ref> at Haraldr konungr fekk sigr. En þar fell Þórir haklangr, konungr af Ǫgðum;<ref>dat. av Agðir.</ref> en Kjǫtvi hinn auðgi<ref>rike (auðigr).</ref> flýði ok alt lið hans þat er uppi stóð,<ref>«stod oppe» d. e. var i live.</ref> nema<ref>undtagen.</ref> þat er til handa gekk<ref>«gikk til hånde» d. e. underkastet sig.</ref> eptir orrustuna. Þá er kannat<ref>undersøkt; mønstret.</ref> var lið Haralds konungs, var mart<ref>mangt; meget.</ref> fallit, og margir váru mjǫk sárir.<ref>sårede (sárr).</ref> Þórólfr var sárr mjǫk, en Bárðr meir, ok engi<ref>ingen.</ref> var u-sárr á konungsskipinu fyrir framan siglu,<ref>masten (sigla).</ref> nema þeir er eigi bitu járn,<ref>som jern ikke bet på.</ref> en þat váru berserkir konungs. Þá lét<ref>lot (láta).</ref> konungr binda sár manna sinna,<ref>gen.</ref> ok þakkaði mǫnnum framgǫngu sína<ref>takket mennene for deres fremgang, djervhet (framganga).</ref> ok veitti<ref>ydet, gav (veita).</ref> gjafir,<ref>gaver (gjǫf).</ref> ok hét<ref>lovet (heita).</ref> þeim at auka virðing<ref>ære, verdighet.</ref> þeirra. Þá<ref>dem. pron.</ref> orrustu átti Haraldr konungr síðast innanlands, ok eptir þat fekk hann enga viðstǫðu,<ref>motstand (viðstaða).</ref> ok eignaðist hann síðan land alt.

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 14. jun. 2018 kl. 11:53
Linje 17:		Linje 17:


−	Haraldr konungr bauð<ref>bød.</ref> út leiðangri miklum<ref>stor leding (utrustning av folk og skib).</ref> ok dró<ref>drog</ref> saman skipaher, stefndi til sín liði víða um land. Hann fór ór Þrándheimi ok stefndi suðr í land. Hann hafði þat spurt, at herr mikill var saman dreginn um Agðir ok Rogaland ok Hǫrðaland ok víðar,<ref>videre.</ref> bæði ofan af landi ok austan ór Vik, ok var þar mart stórmenni<ref>meget storfolk.</ref> saman komit ok ætlaði at verja land fyrir Haraldi konungi. Haraldr konungr helt norðan liði sínu.<ref>dat. «med sitt krigsfolk».</ref> Hann hafði sjálfr<ref>selv.</ref> lið mikit ok skipat<ref>ordnet; anvist plass.</ref> hirð<ref>«hird»; samling av håndgangne menn.</ref> sinni. Þar var í stafni<ref>stavnen.</ref> Þorólfr Kveldúlfsson ok Bárðr hvíti ok synir Berðlu-Kára,<ref>Berdle-Kåres (gen.).</ref> Ǫlvir hnúfa ok Eyvindr lambi; en berserkir konungs tolf váru í sǫxum.<ref>dat. fl.; sax (fl. sǫx) kaltes den del av skibet som var nærmest stavnen.</ref> Fundr<ref>møte.</ref> þeirra varð suðr á Rogalandi í Hafrsfirði.<ref>dativ.</ref> Var þar hin<ref>den (best. art.).</ref> mesta<ref>største.</ref> orrusta er Haraldr konungr hafði átt, ok mikit mannfall. Lagði konungr framarla<ref>lengst fremme (adv.).</ref> skip sitt, ok var þar strǫngust<ref>heftig; strengest (strangr).</ref> orrustan; en svá lauk,<ref>imperf. av lúka, lukke, ende; her upers. «således endte det».</ref> at Haraldr konungr fekk sigr. En þar fell Þórir haklangr, konungr af Ǫgðum;<ref>dat. av Agðir.</ref> en Kjǫtvi hinn auðgi<ref>rike (auðigr).</ref> ~~flyði~~ ok alt lið hans þat er uppi stód,<ref>«stod oppe» d. e. var i live.</ref> nema<ref>undtagen.</ref> þat er til handa gekk<ref>«gikk til hånde» d. e. underkastet sig.</ref> eptir orrustuna. Þá er kannat<ref>undersøkt; mønstret.</ref> var lið Haralds konungs, var mart<ref>mangt; meget.</ref> fallit, og margir váru mjǫk sárir.<ref>sårede (sárr).</ref> Þórólfr var sárr mjǫk, en Bárðr meir, ok engi<ref>ingen.</ref> var u-sárr á konungsskipinu fyrir framan siglu,<ref>masten (sigla).</ref> nema þeir er eigi bitu járn,<ref>som jern ikke bet på.</ref> en þat váru berserkir konungs. Þá lét<ref>lot (láta).</ref> konungr binda sár manna sinna,<ref>gen.</ref> ok þakkaði mǫnnum framgǫngu sína<ref>takket mennene for deres fremgang, djervhet (framganga).</ref> ok veitti<ref>ydet, gav (veita).</ref> gjafir,<ref>gaver (gjǫf).</ref> ok hét<ref>lovet (heita).</ref> þeim at auka virðing<ref>ære, verdighet.</ref> þeirra. Þá<ref>dem. pron.</ref> orrustu átti Haraldr konungr síðast innanlands, ok eptir þat fekk hann enga viðstǫðu,<ref>motstand (viðstaða).</ref> ok eignaðist hann síðan land alt.	+	Haraldr konungr bauð<ref>bød.</ref> út leiðangri miklum<ref>stor leding (utrustning av folk og skib).</ref> ok dró<ref>drog</ref> saman skipaher, stefndi til sín liði víða um land. Hann fór ór Þrándheimi ok stefndi suðr í land. Hann hafði þat spurt, at herr mikill var saman dreginn um Agðir ok Rogaland ok Hǫrðaland ok víðar,<ref>videre.</ref> bæði ofan af landi ok austan ór Vik, ok var þar mart stórmenni<ref>meget storfolk.</ref> saman komit ok ætlaði at verja land fyrir Haraldi konungi. Haraldr konungr helt norðan liði sínu.<ref>dat. «med sitt krigsfolk».</ref> Hann hafði sjálfr<ref>selv.</ref> lið mikit ok skipat<ref>ordnet; anvist plass.</ref> hirð<ref>«hird»; samling av håndgangne menn.</ref> sinni. Þar var í stafni<ref>stavnen.</ref> Þorólfr Kveldúlfsson ok Bárðr hvíti ok synir Berðlu-Kára,<ref>Berdle-Kåres (gen.).</ref> Ǫlvir hnúfa ok Eyvindr lambi; en berserkir konungs tolf váru í sǫxum.<ref>dat. fl.; sax (fl. sǫx) kaltes den del av skibet som var nærmest stavnen.</ref> Fundr<ref>møte.</ref> þeirra varð suðr á Rogalandi í Hafrsfirði.<ref>dativ.</ref> Var þar hin<ref>den (best. art.).</ref> mesta<ref>største.</ref> orrusta er Haraldr konungr hafði átt, ok mikit mannfall. Lagði konungr framarla<ref>lengst fremme (adv.).</ref> skip sitt, ok var þar strǫngust<ref>heftig; strengest (strangr).</ref> orrustan; en svá lauk,<ref>imperf. av lúka, lukke, ende; her upers. «således endte det».</ref> at Haraldr konungr fekk sigr. En þar fell Þórir haklangr, konungr af Ǫgðum;<ref>dat. av Agðir.</ref> en Kjǫtvi hinn auðgi<ref>rike (auðigr).</ref> flýði ok alt lið hans þat er uppi stód,<ref>«stod oppe» d. e. var i live.</ref> nema<ref>undtagen.</ref> þat er til handa gekk<ref>«gikk til hånde» d. e. underkastet sig.</ref> eptir orrustuna. Þá er kannat<ref>undersøkt; mønstret.</ref> var lið Haralds konungs, var mart<ref>mangt; meget.</ref> fallit, og margir váru mjǫk sárir.<ref>sårede (sárr).</ref> Þórólfr var sárr mjǫk, en Bárðr meir, ok engi<ref>ingen.</ref> var u-sárr á konungsskipinu fyrir framan siglu,<ref>masten (sigla).</ref> nema þeir er eigi bitu járn,<ref>som jern ikke bet på.</ref> en þat váru berserkir konungs. Þá lét<ref>lot (láta).</ref> konungr binda sár manna sinna,<ref>gen.</ref> ok þakkaði mǫnnum framgǫngu sína<ref>takket mennene for deres fremgang, djervhet (framganga).</ref> ok veitti<ref>ydet, gav (veita).</ref> gjafir,<ref>gaver (gjǫf).</ref> ok hét<ref>lovet (heita).</ref> þeim at auka virðing<ref>ære, verdighet.</ref> þeirra. Þá<ref>dem. pron.</ref> orrustu átti Haraldr konungr síðast innanlands, ok eptir þat fekk hann enga viðstǫðu,<ref>motstand (viðstaða).</ref> ok eignaðist hann síðan land alt.