Crucis Legendæ - Revisjonshistorikk

Jesper på 1. sep. 2024 kl. 06:05

2024-09-01T06:05:18Z

Jesper på 17. mai 2024 kl. 15:17

2024-05-17T15:17:13Z

Jesper på 13. mai 2024 kl. 14:37

2024-05-13T14:37:51Z

Jesper på 7. jan. 2023 kl. 08:25

2023-01-07T08:25:37Z

August på 12. feb. 2021 kl. 07:54

2021-02-12T07:54:41Z

August: Erstattet OldNordicTimes med HTML-koder

2020-08-17T07:47:23Z

Erstattet OldNordicTimes med HTML-koder

Vis endringer

August på 8. jan. 2019 kl. 15:54

2019-01-08T15:54:37Z

August på 13. nov. 2017 kl. 17:13

2017-11-13T17:13:53Z

August på 16. des. 2016 kl. 14:05

2016-12-16T14:05:33Z

Vis endringer

August på 7. mai 2016 kl. 09:58

2016-05-07T09:58:40Z

@@ Linje 6: / Linje 6: @@
 |-
 !  !!  !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Legenden om korset]] !!  !!
 |-
 |}

@@ Linje 3: / Linje 3: @@
 !align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
 |-
-!  Denne teksten finnes på følgende språk ►!! [[Fil:Original.gif|32px|link=Crucis Legendæ]] !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Legenden om korset]] !!  !!
+!  Denne teksten finnes på følgende språk ►!! [[Fil:Original.gif|32px|link=Crucis Legendæ]] !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Korsets oprindelse]] !!  !!
 |-
 |}

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 13. mai 2024 kl. 14:37
Linje 30:		Linje 30:
	'''Huadan kominn er ✝ drottins'''		'''Huadan kominn er ✝ drottins'''

−	Sva er sagt siðan Adam hafði syndina gerua i paradiso ok hann var þaðan brott rekinn i einum skinnstakki firir syndina, þa bað hann guð miskunnar firir ser ok sinu afkvæmi; var honum þa heitið af guði, at við enda heimsins skylldi guð gefa honum miskunnar oleum, er allt hans kyn skylldi grœða. Var Adam siðan ok hans kona Eva sett niðr i dal þeim, er Ebron heitir ok hann var skapaðr i a Iorsalalandi, ok þoldu þau þar mikit erfiði ok iðruðuz iafnan glœps sins. Þau bygðu þar ok attu mart barna, ok var siðazti sun þeirra Seth, er guð gaf þeim i stað Abels, er Kain hafði drepið. Adam hafði lifat .ix. .c. vetra ok .ii. vetr ok .xxx. i dalnum Ebron, ok einnhvern dag studdi hann sik með oxi sinni ok tok at ryggiaz ok hugleiða mart, þviat hann sa mikinn vandskap upp renna i heiminum af sinu afkvæmi, ok leiddiz honum þa lengr at lifa. Hann kallaði þa til sin Seth sun sinn ok mælti til hans: «Sun minn, ek vil senda þik til paradisum til Cherubin engils, er geymir lifstresins með loganda sverði.» Seth svaraði: «Ek vil giarna fara, hvert er þu byðr mer, ok visa mer vegenn ok seg mer, hvat ek skal englinum segia, þeim er þu sendir mik til.» Adam sagði: «Seg englinum, at mer leiðizt at lifa, ok bið hann af minni halfu kunnigt gera þer ok mer um þat miskunnar oleum, er guð het mer, þa er hann rak mik or paradiso.» Þa er Seth var til þessar ferðar buinn, sagði Adam, at hann skylldi ganga i austr, ok «mantu hitta einn dal firir þer, ok man þar upp hefiaz vegr grœnn, ok at þu kennir þann veg giorr, þa mantu hitta fotspor min ok moður þinnar svarðlaus ok svort, þau er við gengum, þa er við vorum rekin ór paradiso ok hingat i þenna sorgardal. Enn sva voru storar syndir okrar, at alldri siðan vox þar grœnt gras, er við gengum, þa er við vorum or paradiso rekin, þar til er við komum hingat.» For þa Seth til paradisum eptir tilvisan foður sins, ok er hann kom i vegenn, þa undraði hann liosit ok skinit, er i paradiso var, ok fell til iarðar af ræzlu ok hugði, at þat væri elldz lios, er faðir hans hafði varað hann við, at hann skylldi signa sik marki þvi er Bethel heitir firir liosinu, ok komzt Seth sva með heilu fram til paradisum. Þa er engillinn sa Seth, þa spurði hann, hvi hann var þar kominn. Hann svaraði: «Faðir minn Adam moðr af elli, er nu leiðiz at lifa, sendi mik hingat ok biðr, at þu virðiz at tia honum með mér sannindi af þvi miskunnar oleo, er guð het honum.» Engillinn svaraði: «Gakk til paradis dura ok rett inn hofuðit eitt ok geym at vandliga, hverir lutir þer synaz i paradiso.» Ok hann gerði sva. Ok er hann hafði inn rett hofuðit um dyrnar, þa sa hann sva mikla fegrð, at engis mannz tunga matti or leysa, i ymsum kynum avaxtar ok blomstrs, fuglasong ok utoluligum ilmum ok sœtum þef. I miðri paradiso sa hann hina skieruztu kelldu, or þeirri ~~kolldu~~ runnu .iiii. ar, er sva heita Phison Geon Tigris ok Euphrates. Enn þessar .iiii. ar fylla vatni heim allan. Enn ifir kelldunni sa hann apalldr einn standa með morgum greinum ok þo barklausan. Hann undraði miok, hvi þar var barklaust, ok er hann minntiz a fotspor foður sins, er hann hafði i veginum sét svort ok graslaus firir synda hans sakir, með sama hætti þottiz hann vita, at þetta tre var svart sakir synda foður hans ok moður. Siþan veik hann aptr til engilsins ok sagði honum allt, þat er hann hafði sét. Enn engillinn bauð honum at ganga aptr annan tima, ok er hann kom aptr, þa sa hann orm einn, er skreið umhverfis apalldrinn þann nokta. Ok er hann hafði þetta undraz, þa veik hann enn aptr til engilsins. Þa bauð engillinn honum þriðia tima aptr at vikia ok geyma giorr at, hvat honum syndiz. Enn þa er hann kom aptr, þa sa hann fyrr nefndan apalldr uppvaxinn til himna, ok efst uppi i kollinum apalldrsins sa hann barn eitt gratanda ok sveipt i klæðum. Ok er hann undraði þetta, ok hann leit niðr firir sik, þa sa hann rœtr apalldrsins smiuga i gegnum iorðina allt niðr til helvitis, ok þar kendi hann salu Abels broður sins. Ok er hann hafði þessa luti sena, þa vikr hann aptr til engilsins ok segir honum allt, þat er hann hafði sét. Þa mælti engillinn: «Sveinbarn þat er þu sátt er guðs sun, hann man af skrapa syndir foður þins ok moður, þegar fullnaðr timans er kominn; hann er þat miskunnar oleum, er þeim var heitið, hann er rett oleum ok milldleikr sannrar elsku.» Þa er Seth villdi brott ganga, ok hann þottiz val syst hafa sitt erendi, þa fekk engillinn honum .iii. korn or epli þvi, er faðir hans hafði etið, ok sagði honum: «Innan þeirra þriggia daga, er þu kemr heim, man faðir þinn andazt, skalltu þa þessur korn leggia undir tungurœtr honum dauðum. Enn þau munu vaxa i .vii. apalldra stora. Man einn verða cedrus, annarr cipressus, þriði pinus. I cedro undirstondum ver foður, i cipresso sun, i pino andann helga. I cedro undirstondum ver foður, þviat hann er vanr at vaxa ǫllum apolldrum hæra. Cipressus, er ollum apolld(r)um þefkar betr, ter oss sœtleik sunarins. Enn pinus, er marga kiarna berr, ter oss margfalldar giafir anda hins helga.» For þa Set heim ok kom heill til foður sins ok moður. Þa er Seth hafði upp tint firir foður sinum allt þat, er hann hafði sét ok heyrt af englínum, þa gladdiz faðir hans ok ló viðr. Enn a ollum lifdogum Adáms, fra þvi er hann var or paradiso rekinn, sa engi maðr hann lægia fyrr enn þa. Ok er hann var sannfroðr orðinn af miskunnar oleo, þa kallaði hann til guðs ok mælti: «Herra minn, lif mitt er nu nóg langt, tak þu nu brott sál mina.» Ok innan þeirra þriggia daga er Seth kom aptr or paradiso, þa andaðiz Adam, eptir þvi sem engillinn hafði firir sagt. Seth sun hans iarðaði hann i dalnum Ebron ok lagði undir tungurœtr honum þau .iii. korn, er engillinn hafdi fengit honum, af hverium er upp runnu .iii. teinungar or munni Adams, ok stoðu með grœnu aldini bæði vetr ok sumar. Enn sva segiz, at þa er guð bauð Moisi at fara til Egipta landz at frelsa þaðan folk sitt, at hann tok af þessum viði þa .ii. vỏndu, er hann fekk Moysi, ok þeir brœðr Moyses ok Aron gerðu allar iartegnir með i eyðimorkinni a Iraels folki, ok uxu þau .ii. tre ekki siðan. Enn þa er Salomon konungr let gera templum domini, þat let hann hỏggva þat sama tre er eptir stoð, er or munni Adams var vaxit, ok ætlaði til bita nokkurs i musterit. Enn þat varð annat hvart of skamt eða of langt, hvar sem þat var til ætlat, ok þvi var þat lagt niðr hia mustarinu. Litlu siðar kom til Salomons konungs drotning su er Sibilla het, enn sumir kalla Saba, hon var or þvi landi er Ethiopia heitir, hon hefir verit allra heiðinna kvenna vitruzt i verolldinni, hon fór at reyna vitrleik Salomons ok bar upp firir hann gatur. Hann reð allar gátur hennar ok oll hennar vandmæli. Hon sagði honum ok allt þat er hon vissi, utan einn lut leyndi hon hann, meðan hon var þar, enn siðan ritaði hon eptir til hans, at a þvi tre, er við mustarit liggr ok til bitans var ætlat, man sa maðr verða hengdr a, er allir Gyðingar munu af hans dauða hefndir taka ok at niðrfalli verða, ok allt þeira riki. Siþan lét Salomon taka þetta tre ok sokkva með blyi i eitt stórt fén, þat er hann ætlaði, at alldri skylldi upp koma siðan. Enn þat birtiz i pislartið vars drottins Jesu Kristi, ok kom upp, ok þvi toku Gyðingar þat ok gerðu þar af krossinn ok pindu þar a allzvalldanda guð. Enn eigi morgum vetrum eptir pisl drottins ok upprisu, þa vann Titus Iorsalaborg, sun Vespasiani keisara, ok selldi alla Gyðinga, þa er eigi voru drepnir, i þrældom ok anauð, .xxx. firir einn penning, ok urðu siðan sundrskila ok fóru um allan heim ok fengu hvarki valld ne riki siðan, ok sannaðiz sua spasaga drottningar<ref>''Nederst paa Bladet i Hauksbok staar med en anden Haand ikke ulig den i Lovcodex No. 60 qv. Følgende'': Þesser eru .xii. heims osomar þeir er tęla allt veralldar lif þa er þeir verða framdir ok draga þa til heluitiss er þeim fylgia sva at eingi rettlétis vorn hlifir þeim. Spakr maðr ꜳn goðum verkum. Gamall maðr gꜳlauss, ungr maðr uhlyðinn, auðigr maðr ꜳn olmosu, kona vrꜳðvond, Drottinn dꜳðlauss, kristinn maðr þretinn, valaðr maðr dramblatr, konungr illgiarn, byskup urękinn, þioð kenningarlaus, lyðr lagalaus.</ref>.	+	Sva er sagt siðan Adam hafði syndina gerua i paradiso ok hann var þaðan brott rekinn i einum skinnstakki firir syndina, þa bað hann guð miskunnar firir ser ok sinu afkvæmi; var honum þa heitið af guði, at við enda heimsins skylldi guð gefa honum miskunnar oleum, er allt hans kyn skylldi grœða. Var Adam siðan ok hans kona Eva sett niðr i dal þeim, er Ebron heitir ok hann var skapaðr i a Iorsalalandi, ok þoldu þau þar mikit erfiði ok iðruðuz iafnan glœps sins. Þau bygðu þar ok attu mart barna, ok var siðazti sun þeirra Seth, er guð gaf þeim i stað Abels, er Kain hafði drepið. Adam hafði lifat .ix. .c. vetra ok .ii. vetr ok .xxx. i dalnum Ebron, ok einnhvern dag studdi hann sik með oxi sinni ok tok at ryggiaz ok hugleiða mart, þviat hann sa mikinn vandskap upp renna i heiminum af sinu afkvæmi, ok leiddiz honum þa lengr at lifa. Hann kallaði þa til sin Seth sun sinn ok mælti til hans: «Sun minn, ek vil senda þik til paradisum til Cherubin engils, er geymir lifstresins með loganda sverði.» Seth svaraði: «Ek vil giarna fara, hvert er þu byðr mer, ok visa mer vegenn ok seg mer, hvat ek skal englinum segia, þeim er þu sendir mik til.» Adam sagði: «Seg englinum, at mer leiðizt at lifa, ok bið hann af minni halfu kunnigt gera þer ok mer um þat miskunnar oleum, er guð het mer, þa er hann rak mik or paradiso.» Þa er Seth var til þessar ferðar buinn, sagði Adam, at hann skylldi ganga i austr, ok «mantu hitta einn dal firir þer, ok man þar upp hefiaz vegr grœnn, ok at þu kennir þann veg giorr, þa mantu hitta fotspor min ok moður þinnar svarðlaus ok svort, þau er við gengum, þa er við vorum rekin ór paradiso ok hingat i þenna sorgardal. Enn sva voru storar syndir okrar, at alldri siðan vox þar grœnt gras, er við gengum, þa er við vorum or paradiso rekin, þar til er við komum hingat.» For þa Seth til paradisum eptir tilvisan foður sins, ok er hann kom i vegenn, þa undraði hann liosit ok skinit, er i paradiso var, ok fell til iarðar af ræzlu ok hugði, at þat væri elldz lios, er faðir hans hafði varað hann við, at hann skylldi signa sik marki þvi er Bethel heitir firir liosinu, ok komzt Seth sva með heilu fram til paradisum. Þa er engillinn sa Seth, þa spurði hann, hvi hann var þar kominn. Hann svaraði: «Faðir minn Adam moðr af elli, er nu leiðiz at lifa, sendi mik hingat ok biðr, at þu virðiz at tia honum með mér sannindi af þvi miskunnar oleo, er guð het honum.» Engillinn svaraði: «Gakk til paradis dura ok rett inn hofuðit eitt ok geym at vandliga, hverir lutir þer synaz i paradiso.» Ok hann gerði sva. Ok er hann hafði inn rett hofuðit um dyrnar, þa sa hann sva mikla fegrð, at engis mannz tunga matti or leysa, i ymsum kynum avaxtar ok blomstrs, fuglasong ok utoluligum ilmum ok sœtum þef. I miðri paradiso sa hann hina skieruztu kelldu, or þeirri kelldu runnu .iiii. ar, er sva heita Phison Geon Tigris ok Euphrates. Enn þessar .iiii. ar fylla vatni heim allan. Enn ifir kelldunni sa hann apalldr einn standa með morgum greinum ok þo barklausan. Hann undraði miok, hvi þar var barklaust, ok er hann minntiz a fotspor foður sins, er hann hafði i veginum sét svort ok graslaus firir synda hans sakir, með sama hætti þottiz hann vita, at þetta tre var svart sakir synda foður hans ok moður. Siþan veik hann aptr til engilsins ok sagði honum allt, þat er hann hafði sét. Enn engillinn bauð honum at ganga aptr annan tima, ok er hann kom aptr, þa sa hann orm einn, er skreið umhverfis apalldrinn þann nokta. Ok er hann hafði þetta undraz, þa veik hann enn aptr til engilsins. Þa bauð engillinn honum þriðia tima aptr at vikia ok geyma giorr at, hvat honum syndiz. Enn þa er hann kom aptr, þa sa hann fyrr nefndan apalldr uppvaxinn til himna, ok efst uppi i kollinum apalldrsins sa hann barn eitt gratanda ok sveipt i klæðum. Ok er hann undraði þetta, ok hann leit niðr firir sik, þa sa hann rœtr apalldrsins smiuga i gegnum iorðina allt niðr til helvitis, ok þar kendi hann salu Abels broður sins. Ok er hann hafði þessa luti sena, þa vikr hann aptr til engilsins ok segir honum allt, þat er hann hafði sét. Þa mælti engillinn: «Sveinbarn þat er þu sátt er guðs sun, hann man af skrapa syndir foður þins ok moður, þegar fullnaðr timans er kominn; hann er þat miskunnar oleum, er þeim var heitið, hann er rett oleum ok milldleikr sannrar elsku.» Þa er Seth villdi brott ganga, ok hann þottiz val syst hafa sitt erendi, þa fekk engillinn honum .iii. korn or epli þvi, er faðir hans hafði etið, ok sagði honum: «Innan þeirra þriggia daga, er þu kemr heim, man faðir þinn andazt, skalltu þa þessur korn leggia undir tungurœtr honum dauðum. Enn þau munu vaxa i .vii. apalldra stora. Man einn verða cedrus, annarr cipressus, þriði pinus. I cedro undirstondum ver foður, i cipresso sun, i pino andann helga. I cedro undirstondum ver foður, þviat hann er vanr at vaxa ǫllum apolldrum hæra. Cipressus, er ollum apolld(r)um þefkar betr, ter oss sœtleik sunarins. Enn pinus, er marga kiarna berr, ter oss margfalldar giafir anda hins helga.» For þa Set heim ok kom heill til foður sins ok moður. Þa er Seth hafði upp tint firir foður sinum allt þat, er hann hafði sét ok heyrt af englínum, þa gladdiz faðir hans ok ló viðr. Enn a ollum lifdogum Adáms, fra þvi er hann var or paradiso rekinn, sa engi maðr hann lægia fyrr enn þa. Ok er hann var sannfroðr orðinn af miskunnar oleo, þa kallaði hann til guðs ok mælti: «Herra minn, lif mitt er nu nóg langt, tak þu nu brott sál mina.» Ok innan þeirra þriggia daga er Seth kom aptr or paradiso, þa andaðiz Adam, eptir þvi sem engillinn hafði firir sagt. Seth sun hans iarðaði hann i dalnum Ebron ok lagði undir tungurœtr honum þau .iii. korn, er engillinn hafdi fengit honum, af hverium er upp runnu .iii. teinungar or munni Adams, ok stoðu með grœnu aldini bæði vetr ok sumar. Enn sva segiz, at þa er guð bauð Moisi at fara til Egipta landz at frelsa þaðan folk sitt, at hann tok af þessum viði þa .ii. vỏndu, er hann fekk Moysi, ok þeir brœðr Moyses ok Aron gerðu allar iartegnir með i eyðimorkinni a Iraels folki, ok uxu þau .ii. tre ekki siðan. Enn þa er Salomon konungr let gera templum domini, þat let hann hỏggva þat sama tre er eptir stoð, er or munni Adams var vaxit, ok ætlaði til bita nokkurs i musterit. Enn þat varð annat hvart of skamt eða of langt, hvar sem þat var til ætlat, ok þvi var þat lagt niðr hia mustarinu. Litlu siðar kom til Salomons konungs drotning su er Sibilla het, enn sumir kalla Saba, hon var or þvi landi er Ethiopia heitir, hon hefir verit allra heiðinna kvenna vitruzt i verolldinni, hon fór at reyna vitrleik Salomons ok bar upp firir hann gatur. Hann reð allar gátur hennar ok oll hennar vandmæli. Hon sagði honum ok allt þat er hon vissi, utan einn lut leyndi hon hann, meðan hon var þar, enn siðan ritaði hon eptir til hans, at a þvi tre, er við mustarit liggr ok til bitans var ætlat, man sa maðr verða hengdr a, er allir Gyðingar munu af hans dauða hefndir taka ok at niðrfalli verða, ok allt þeira riki. Siþan lét Salomon taka þetta tre ok sokkva með blyi i eitt stórt fén, þat er hann ætlaði, at alldri skylldi upp koma siðan. Enn þat birtiz i pislartið vars drottins Jesu Kristi, ok kom upp, ok þvi toku Gyðingar þat ok gerðu þar af krossinn ok pindu þar a allzvalldanda guð. Enn eigi morgum vetrum eptir pisl drottins ok upprisu, þa vann Titus Iorsalaborg, sun Vespasiani keisara, ok selldi alla Gyðinga, þa er eigi voru drepnir, i þrældom ok anauð, .xxx. firir einn penning, ok urðu siðan sundrskila ok fóru um allan heim ok fengu hvarki valld ne riki siðan, ok sannaðiz sua spasaga drottningar<ref>''Nederst paa Bladet i Hauksbok staar med en anden Haand ikke ulig den i Lovcodex No. 60 qv. Følgende'': Þesser eru .xii. heims osomar þeir er tęla allt veralldar lif þa er þeir verða framdir ok draga þa til heluitiss er þeim fylgia sva at eingi rettlétis vorn hlifir þeim. Spakr maðr ꜳn goðum verkum. Gamall maðr gꜳlauss, ungr maðr uhlyðinn, auðigr maðr ꜳn olmosu, kona vrꜳðvond, Drottinn dꜳðlauss, kristinn maðr þretinn, valaðr maðr dramblatr, konungr illgiarn, byskup urękinn, þioð kenningarlaus, lyðr lagalaus.</ref>.

@@ Linje 3: / Linje 3: @@
 !align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
 |-
-!  Denne teksten finnes på følgende språk ►!! [[Fil:Original.gif|32px|link=Crucis Legendæ]] !!  !!  !!  !!  !!
+!  Denne teksten finnes på følgende språk ►!! [[Fil:Original.gif|32px|link=Crucis Legendæ]] !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Legenden om korset]] !!  !!
 |-
 |}

@@ Linje 19: / Linje 19: @@
 '''[[Carl Richard Unger biografi|C. R. UNGER]]'''
-Christiania 1877
+Christiania 1877</center>
-<big>'''I.'''<br>'''Origo Cruci'''</big><br>(''Cd. 544 qv., Hauksbók'')</center>
+<div class="toclimit-{{{1|{{{limit|3}}}}}}">__TOC__</div>
@@ Linje 30: / Linje 33: @@
-<center>'''____'''
+<center>_______________</center>
-(''238 folio, A; 233 folio, B'')</center>
+=== II. Inventio Crucis (238 folio, A; 233 folio, B)===
@@ Linje 70: / Linje 69: @@
-<center>'''____'''
+<center>_______________</center>
-(''Cd. Holm. 2 folio, A; 235 folio, B'')</center>
+===III. Flagellatio Crucis (Cd. Holm. 2 folio, A; 235 folio, B)===

@@ Linje 109: / Linje 109: @@
 [[Kategori:Tekster på norrønt]]
 [[Kategori:Religiøs litteratur]]
 [[Kategori:Carl Richard Unger]]

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 13. nov. 2017 kl. 17:13
Linje 40:		Linje 40:


−	'''De invencione sancte Crucis'''<ref>''Overskriften i B. lyder:'' Her hefr upp ok seghir fra þvi, hverss(u) fanzst kross drottins vars Jesu Cristz ok fra þeim ufridi er Romveriar giordu kristnu folki um alla verolld.</ref>	+	'''De invencione sancte Crucis'''<ref>''Overskriften i B lyder:'' Her hefr upp ok seghir fra þvi, hverss(u) fanzst kross drottins vars Jesu Cristz ok fra þeim ufridi er Romveriar giordu kristnu folki um alla verolld.</ref>

	[A ofanverðom daugom Diocletiani<ref>[I þann tima er lidit var fra higatburd Cristz .cc. vetra var Dioclecianus keisari yfir heimi. A ofanvordum d<font face="Old1NordicTimes" size="3">I</font>gum hans rikis ''B.''</ref> giorðiz sva mikill ofriðr cristnum monnum, at engi hefir slikr orðit um allan heim hvarki aðr ne siðan. Riki hans hafði aðr staðet með<ref>miklum ''tilf. B.''</ref> bloma, þangat til er hann toc at grimmaz<ref>gremiaz ''B.''</ref> cristnum monnum. Enn þaðan fra glapnaði<ref>minkadiz ''B.''</ref> þat allt. Þa hurfo undan honum margar þioðir, þær er langa æfi h<font face="Old1NordicTimes" size="3">I</font>fðo þionat Romveriom. Af þvi giorðiz viða ofriðr mikill, oc matti Diocletianus þa með engo moti einn styra þvi veldi, sem<ref>er ''B.''</ref> undir honum var<ref>sva at hlit væri at ''tilf. B.''</ref>. Tok hann þann mann til samveldis oc i keisaradom með ser, er het Maximianus herculus<ref>ok H. var kalladr <font face="Old1NordicTimes" size="3">I</font>dru nafni ''B.''</ref>. Þeir voro siðan baðir enir grimmozsto við cristna menn. Enn sva sem þeir gr<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>mdoz cristnum monnum, sva vox ohlyðni manna við þa. Þeir gafo veldi oc konungdom þeim monnum, er annarr het Galerius en annarr Constantius. Galerius atti dottur Diocletiani, er Valeria het, Constantius atti stiupdottur Maximiani, er Theodora het, oc atti hann með henne .vi. sono. Eptir Diocletianum toc Maximus son hans keisaradom, en eptir Maximianum Maxentius son hans. Þeir voro baðir [blotmenn miklir ok<ref>[''tilf. B.''</ref> illir<ref>vidreignar ''tilf. B.''</ref> við cristna menn. Maximus<ref>Maxencius ''B.''</ref> lifði scamma stund oc varð sottdauðr. England hafði lengi legit undir Romveria, oc var þar þa mart cristinna manna. A d<font face="Old1NordicTimes" size="3">I</font>gom Diocletiani hurfo þeir<ref>Englar ''B.''</ref> undan hlyðni við Romveria, enda eyddiz þar þa cristni aull. Þa sendo [þeir þangat<ref>[Romveriar ''B.''</ref> Constantium með liði myclo at heimta England undir Rómveria. Enn er hann com þangat, þa var þar fyrir hofðingi sa er het Kohel<ref>Koel ''her og senere B.''</ref>, hann sættiz við Constantium með þvi, at hann skylldi vera konungr yfir England<ref>Englandi ''B.''</ref>, meðan hann lifði, oc giallda skatt Romveriom. Litlo eptir fest sattmal andaðiz Kohel, oc eignaðiz Constantius þa allt England. Kohel atti dottor<ref>eina barna ''tilf. B.''</ref>, þa er het Helena, hon var allra kvenna vænst oc bezst at ser um flesta luti, hana tok Constantius frillotaki oc gat við henni son, þann er Constantinus het. [Hann var<ref>[Constancius andadiz ꜳ Englandi i Jorvik. Enn þa var Constantinus son hans ''B.''</ref> callaðr konungr yfir Englande eptir fauðor sinn; honum til handa flyði fiolði Romveria, af þvi at þeir þolðo eigi illzsko þa oc grimleic, er Maxentius hafði frammi við alþyðo alla. Litlo siðarr for Constantinus með her mikinn<ref>miklum ''B.''</ref> til Romaborgar oc barðiz við Maxentium. Maxentius fell, enn Constantinus varð einn keisari oc hafði þat veldi .xxx. vetra; hann bauð ofrið cristnum monnum ondverða daga rikis sins. Þa laust guð hann licðrá illre oc leiðiligre. Þvi næst com Silvester pavi a fund hans oc skirði hann oc giorði hann heilan af licðra, oc þaðan fra efldi Constantinus cristne um allan heim oc lot gera kirkior margar i Romaborg oc viða annars staðar.		[A ofanverðom daugom Diocletiani<ref>[I þann tima er lidit var fra higatburd Cristz .cc. vetra var Dioclecianus keisari yfir heimi. A ofanvordum d<font face="Old1NordicTimes" size="3">I</font>gum hans rikis ''B.''</ref> giorðiz sva mikill ofriðr cristnum monnum, at engi hefir slikr orðit um allan heim hvarki aðr ne siðan. Riki hans hafði aðr staðet með<ref>miklum ''tilf. B.''</ref> bloma, þangat til er hann toc at grimmaz<ref>gremiaz ''B.''</ref> cristnum monnum. Enn þaðan fra glapnaði<ref>minkadiz ''B.''</ref> þat allt. Þa hurfo undan honum margar þioðir, þær er langa æfi h<font face="Old1NordicTimes" size="3">I</font>fðo þionat Romveriom. Af þvi giorðiz viða ofriðr mikill, oc matti Diocletianus þa með engo moti einn styra þvi veldi, sem<ref>er ''B.''</ref> undir honum var<ref>sva at hlit væri at ''tilf. B.''</ref>. Tok hann þann mann til samveldis oc i keisaradom með ser, er het Maximianus herculus<ref>ok H. var kalladr <font face="Old1NordicTimes" size="3">I</font>dru nafni ''B.''</ref>. Þeir voro siðan baðir enir grimmozsto við cristna menn. Enn sva sem þeir gr<font face="Old1NordicTimes" size="3">2</font>mdoz cristnum monnum, sva vox ohlyðni manna við þa. Þeir gafo veldi oc konungdom þeim monnum, er annarr het Galerius en annarr Constantius. Galerius atti dottur Diocletiani, er Valeria het, Constantius atti stiupdottur Maximiani, er Theodora het, oc atti hann með henne .vi. sono. Eptir Diocletianum toc Maximus son hans keisaradom, en eptir Maximianum Maxentius son hans. Þeir voro baðir [blotmenn miklir ok<ref>[''tilf. B.''</ref> illir<ref>vidreignar ''tilf. B.''</ref> við cristna menn. Maximus<ref>Maxencius ''B.''</ref> lifði scamma stund oc varð sottdauðr. England hafði lengi legit undir Romveria, oc var þar þa mart cristinna manna. A d<font face="Old1NordicTimes" size="3">I</font>gom Diocletiani hurfo þeir<ref>Englar ''B.''</ref> undan hlyðni við Romveria, enda eyddiz þar þa cristni aull. Þa sendo [þeir þangat<ref>[Romveriar ''B.''</ref> Constantium með liði myclo at heimta England undir Rómveria. Enn er hann com þangat, þa var þar fyrir hofðingi sa er het Kohel<ref>Koel ''her og senere B.''</ref>, hann sættiz við Constantium með þvi, at hann skylldi vera konungr yfir England<ref>Englandi ''B.''</ref>, meðan hann lifði, oc giallda skatt Romveriom. Litlo eptir fest sattmal andaðiz Kohel, oc eignaðiz Constantius þa allt England. Kohel atti dottor<ref>eina barna ''tilf. B.''</ref>, þa er het Helena, hon var allra kvenna vænst oc bezst at ser um flesta luti, hana tok Constantius frillotaki oc gat við henni son, þann er Constantinus het. [Hann var<ref>[Constancius andadiz ꜳ Englandi i Jorvik. Enn þa var Constantinus son hans ''B.''</ref> callaðr konungr yfir Englande eptir fauðor sinn; honum til handa flyði fiolði Romveria, af þvi at þeir þolðo eigi illzsko þa oc grimleic, er Maxentius hafði frammi við alþyðo alla. Litlo siðarr for Constantinus með her mikinn<ref>miklum ''B.''</ref> til Romaborgar oc barðiz við Maxentium. Maxentius fell, enn Constantinus varð einn keisari oc hafði þat veldi .xxx. vetra; hann bauð ofrið cristnum monnum ondverða daga rikis sins. Þa laust guð hann licðrá illre oc leiðiligre. Þvi næst com Silvester pavi a fund hans oc skirði hann oc giorði hann heilan af licðra, oc þaðan fra efldi Constantinus cristne um allan heim oc lot gera kirkior margar i Romaborg oc viða annars staðar.

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 7. mai 2016 kl. 09:58
Linje 77:		Linje 77:
	'''Flagellatio Crucis'''</big>		'''Flagellatio Crucis'''</big>

−	(''Cd. Holm. 2 folio, A; 235 folio, B.'')</center>	+	(''Cd. Holm. 2 folio, A; 235 folio, B'')</center>