Gundelinus leizla - Revisjonshistorikk

Jesper på 30. jul. 2024 kl. 15:20

2024-07-30T15:20:31Z

Jesper på 26. jul. 2024 kl. 09:21

2024-07-26T09:21:51Z

Vis endringer

August på 17. okt. 2019 kl. 16:30

2019-10-17T16:30:29Z

August på 7. aug. 2017 kl. 15:24

2017-08-07T15:24:04Z

Carsten på 6. aug. 2017 kl. 15:48

2017-08-06T15:48:23Z

Carsten: Carsten flyttet siden Gundelinus saga til Gundelinus leizla

2017-08-06T15:40:59Z

Carsten flyttet siden Gundelinus saga til Gundelinus leizla

August på 6. aug. 2017 kl. 13:27

2017-08-06T13:27:30Z

August på 5. aug. 2017 kl. 21:10

2017-08-05T21:10:14Z

August på 5. aug. 2017 kl. 21:08

2017-08-05T21:08:29Z

August: Gundelinus saga

2017-08-05T21:03:13Z

Gundelinus saga

Vis endringer

@@ Linje 3: / Linje 3: @@
 !align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
 |-
-!  Denne teksten finnes på følgende språk ►!! [[Fil:Original.gif|32px|link=Gundelinus leizla]] !!  !!  !!  !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Gundelinus och hans syn]] !!
+! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Gundelinus leizla]] !!  !!  !! [[Fil:Dansk.gif|32px|link=Gundelins åbenbaring]] !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Gundelinus och hans syn]] !!
 |-
 |}

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 17. okt. 2019 kl. 16:30
Linje 8:		Linje 8:


−	<center>'''[[Heilagra Manna Sögur]]'''	+	<center>'''[[Heilagra Manna Sögur#Andre helgensagaer\|Heilagra Manna Sögur]]'''

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 7. aug. 2017 kl. 15:24
Linje 76:		Linje 76:


−	Ok þui at aboti uar suo nær at hann matti naa honum þa dualldi hann sua sina brottferd allt til morgins oc giorir þat þo moti sinum uilia Enn aa þeirri saumu nott sem hann gengr af naudsýnium til reckiu sinnar ser hann aa einum bita j sama husi sem hann oc adrir suofu j fiandann sitia suo sem j liking eins apa. ok þui at þesskýns dýr fædizt ecki med gramunkum. þa hugsazt honum suo til at þetta mune eingi api uera annar enn fiandinn j apa mýnd oc likneskiu. Nu med þui at fiandinn er klokur oc hellzti marguis sem hann finnr at hann er kendr hleýpur hann af bitanum oc aa þenna nýia munk oc ber hann suo sterklega at blod flaut bædi af munne oc nausum Eptir þetta huerfur hann enn nouicius kallar aa brædr sier til hialpar oc uid þat uakna þeir oc ganga til at sia þetta. taka hann sidann þadann upp ok bera hoglega til siukra manna hus oc leggia hann þar nidr j hæga reckiu oc þar laa hann þria daga oc sýndizt þeim hann meira daudr enn lifandi þuiat opnum augum sa hann ecki Enn sua sem hann laa birtizt honum uirdulegr herra heilagr benedictus aboti suo mælandi uid hann Benedicite. enn hann suarar oc segir Dominus. hann broderinn spýr. huer ertu minn herra. hann segir. Ek em brodir benedictus. far nu oc fýllg mier. hann fýlgir honum j andlegri sýn oc sýnizt honum sem þeir gangi j lopt upp um marga palla Enn aa þeim sier huerium gradum uoru dioflar. .vij. þeir sem freistudu þeirra er um þa palla geingu oc aa sier huerium gradum lostu þessir somu dioflar hinn nýia munk. hann mæddizt sua miok af þeirra hoggum ath uarla matti hann fýlgia sinum leidtoga. þui litr hinn helgi benedictus til hans aa bak (ser) aptur ok leggur hond sina ýfir hann oc stýrkir hann oc þa er þeir koma upp ýfir pallana sa munks efnit fagran stad med sua miclum biartleika j sialfu lifsherade skinandi. þui er j sialfri himirikis holl oc eingi fer þar sua fra sagt sem er. þar saa hann eina kapellu litla þa mælti heilagr benedictus Eigi skalttu undrazt Guds uerk þuiat hann einn ma meta skýnsemd sinna uerka. heilagr benedictus gengr inn j kapelluna ok bad hinn nýia munk standa uti medann Jnn j kapellunni satu umhuerfis hann fiolldi manna þeirra er sua uoru biartir at alla uega þotti honum skina af þeim A millum þeirra sat modir mýskunarinnar oc heilug mær ok modir maria himirikis drottning skinandi millum annara heilagra manna sem sol millum annara himintungla. heilagr benedictus gengr firi hana litillatlega oc kuedur hana ok segir benedicite. enn hun sialf segir. dominus. heilagr benedictus talar þa. min kærazta drottning. hier er þat munks efni sem þier badut mic hingat leida. drottningin mælti þa. latid hann hier koma firi oss Sem hann kemur firi drottninguna segir hon sua til hans. Villt þu stadfestazt med mier j minu herhergi mier til þionusto manz sem þu hefir heitit. hann suarar. At sannu drottning min. Nu þa. suer mier þenna eid ýfir þetta alltari oc heit mier stadfastlega at þu skalt mier þiona. oc Guds drottins uerk giora hann giorir sem drottningin býdr Eptir þetta talar drottningin til heilags benedictum. leidit hann nu aptr sem þier leiddut hann hingat heilagr benedictus leidir hann nu ut af kapellunni oc bidr hann standa utann dýra oc mælti uid hann hyggat uandlega þui sem þu sier ok hallt j minne uandlega oc truliga þuiat þat er hardla nýttsamligt Benedictus tekr eina munnlaug oc steýpir j uatni. þar med tekr hann einn linduk oc gýrdir sik med. munnlaugina fær hann uorri fru enn hun faagur oc þuær fætr þeirra allra enn hinn heilagi benedictus þerrir eptir med lindukinum oc stod aa kniam medann. enn at loknum fota þuætti leidir heilagr benedictus hinn nýia brodr um fagra stadi þa sem fullir ero af allzkýns bloma med sua sætum ilm sem einginn maa hug aa koma huersu dýrdarfullir eru. þar kom j moti þeim fiolldi munka ok þeirra manna sem firi litlu hofdu uid sidlætis bunadi tekit Af þessum monnum uaro þeir nockurir er fagrar koronur haufdu sier aa haufdum. þar uaro oc adrir er þuilikar koronur haufdu eigi þegit helldr bidu þeir med Guds trausti J millum þeirra uar einn munkur sa er firi nockurt mark [?] bad af heilogum benedicto þess leýfis at tala vid hinn nýia munk. huat hann fieck skiott. ok at feingnu ordlofe talar hann til nýia brodr. Ek uar munkr at þinu heimilis huse ec bid at þu seigir abota minum at brodir matheus er fordum uar hans munkr bydr at hann hirtizt. oc hafizt at hugasamlegar hedann af enn hingat til uardueitandi sina stett ok til marks hier um þa seig honum at adr enn ec for af uerolldinne sa ek j sýn sua sem korona stige nidr af himnum. þa koronu hugda ec mier æt lada Enn hun uar gefin einum munk þeim sem adr uar frammfarinn þar firi hrýgdumzt [sic] ec fast oc aufundada ec suo godleika brodr mins. hier firi giorda ek iatning firi abota minum. hier firi minni ek þik aa at þu ser stadfastr j þinni firætlan. hlýdinn ok litillatr. fordazt hegomligar sæmder. gledzt alldri af þui at giora þinn eiginlegann uilia ok hrædzt iafnann Gud Sem hann sua talat hefir býdr sæll benedictus. heilugum raphaeli at leida þenna mann j alla þa stadi er hann skýlldi fara. þa leidir raphael eingill hann j paradisum oc sem þeir nalgazt borgina sier hinn nýie brodir borg nockura hun uar aull af gulle giort. hennar hlid haufdu suo micla fegrd at hann undrazt þat. eingillinn leiddi hann innann borgar ok sier hann þa um alla paradisum borg	+	Ok þui at aboti uar suo nær at hann matti naa honum þa dualldi hann sua sina brottferd allt til morgins oc giorir þat þo moti sinum uilia Enn aa þeirri saumu nott sem hann gengr af naudsýnium til reckiu sinnar ser hann aa einum bita j sama husi sem hann oc adrir suofu j fiandann sitia suo sem j liking eins apa. ok þui at þesskýns dýr fædizt ecki med gramunkum. þa hugsazt honum suo til at þetta mune eingi api uera annar enn fiandinn j apa mýnd oc likneskiu. Nu med þui at fiandinn er klokur oc hellzti marguis sem hann finnr at hann er kendr hleýpur hann af bitanum oc aa þenna nýia munk oc ber hann suo sterklega at blod flaut bædi af munne oc nausum Eptir þetta huerfur hann enn nouicius kallar aa brædr sier til hialpar oc uid þat uakna þeir oc ganga til at sia þetta. taka hann sidann þadann upp ok bera hoglega til siukra manna hus oc leggia hann þar nidr j hæga reckiu oc þar laa hann þria daga oc sýndizt þeim hann meira daudr enn lifandi þuiat opnum augum sa hann ecki Enn sua sem hann laa birtizt honum uirdulegr herra heilagr benedictus aboti suo mælandi uid hann Benedicite. enn hann suarar oc segir Dominus. hann broderinn spýr. huer ertu minn herra. hann segir. Ek em brodir benedictus. far nu oc fýllg mier. hann fýlgir honum j andlegri sýn oc sýnizt honum sem þeir gangi j lopt upp um marga palla Enn aa þeim sier huerium gradum uoru dioflar. .vij. þeir sem freistudu þeirra er um þa palla geingu oc aa sier huerium gradum lostu þessir somu dioflar hinn nýia munk. hann mæddizt sua miok af þeirra hoggum ath uarla matti hann fýlgia sinum leidtoga. þui litr hinn helgi benedictus til hans aa bak (ser) aptur ok leggur hond sina ýfir hann oc stýrkir hann oc þa er þeir koma upp ýfir pallana sa munks efnit fagran stad med sua miclum biartleika j sialfu lifsherade skinandi. þui er j sialfri himirikis holl oc eingi fer þar sua fra sagt sem er. þar saa hann eina kapellu litla þa mælti heilagr benedictus Eigi skalttu undrazt Guds uerk þuiat hann einn ma meta skýnsemd sinna uerka. heilagr benedictus gengr inn j kapelluna ok bad hinn nýia munk standa uti medann Jnn j kapellunni satu umhuerfis hann fiolldi manna þeirra er sua uoru biartir at alla uega þotti honum skina af þeim A millum þeirra sat modir mýskunarinnar oc heilug mær ok modir maria himirikis drottning skinandi millum annara heilagra manna sem sol millum annara himintungla. heilagr benedictus gengr firi hana litillatlega oc kuedur hana ok segir benedicite. enn hun sialf segir. dominus. heilagr benedictus talar þa. min kærazta drottning. hier er þat munks efni sem þier badut mic hingat leida. drottningin mælti þa. latid hann hier koma firi oss Sem hann kemur firi drottninguna segir hon sua til hans. Villt þu stadfestazt med mier j minu herhergi mier til þionusto manz sem þu hefir heitit. hann suarar. At sannu drottning min. Nu þa. suer mier þenna eid ýfir þetta alltari oc heit mier stadfastlega at þu skalt mier þiona. oc Guds drottins uerk giora hann giorir sem drottningin býdr Eptir þetta talar drottningin til heilags benedictum. leidit hann nu aptr sem þier leiddut hann hingat heilagr benedictus leidir hann nu ut af kapellunni oc bidr hann standa utann dýra oc mælti uid hann hyggat uandlega þui sem þu sier ok hallt j minne uandlega oc truliga þuiat þat er hardla nýttsamligt Benedictus tekr eina munnlaug oc steýpir j uatni. þar med tekr hann einn linduk oc gýrdir sik med. munnlaugina fær hann uorri fru enn hun faagur oc þuær fætr þeirra allra enn hinn heilagi benedictus þerrir eptir med lindukinum oc stod aa kniam medann. enn at loknum fota þuætti leidir heilagr benedictus hinn nýia brodr um fagra stadi þa sem fullir ero af allzkýns bloma med sua sætum ilm sem einginn maa hug aa koma huersu dýrdarfullir eru. þar kom j moti þeim fiolldi munka ok þeirra manna sem firi litlu hofdu uid sidlætis bunadi tekit Af þessum monnum uaro þeir nockurir er fagrar koronur haufdu sier aa haufdum. þar uaro oc adrir er þuilikar koronur haufdu eigi þegit helldr bidu þeir med Guds trausti J millum þeirra uar einn munkur sa er firi nockurt mark [?] bad af heilogum benedicto þess leýfis at tala vid hinn nýia munk. huat hann fieck skiott. ok at feingnu ordlofe talar hann til nýia brodr. Ek uar munkr at þinu heimilis huse ec bid at þu seigir abota minum at brodir matheus er fordum uar hans munkr bydr at hann hirtizt. oc hafizt at hugasamlegar hedann af enn hingat til uardueitandi sina stett ok til marks hier um þa seig honum at adr enn ec for af uerolldinne sa ek j sýn sua sem korona stige nidr af himnum. þa koronu hugda ec mier æt lada Enn hun uar gefin einum munk þeim sem adr uar frammfarinn þar firi hrýgdumzt [''sic''] ec fast oc aufundada ec suo godleika brodr mins. hier firi giorda ek iatning firi abota minum. hier firi minni ek þik aa at þu ser stadfastr j þinni firætlan. hlýdinn ok litillatr. fordazt hegomligar sæmder. gledzt alldri af þui at giora þinn eiginlegann uilia ok hrædzt iafnann Gud Sem hann sua talat hefir býdr sæll benedictus. heilugum raphaeli at leida þenna mann j alla þa stadi er hann skýlldi fara. þa leidir raphael eingill hann j paradisum oc sem þeir nalgazt borgina sier hinn nýie brodir borg nockura hun uar aull af gulle giort. hennar hlid haufdu suo micla fegrd at hann undrazt þat. eingillinn leiddi hann innann borgar ok sier hann þa um alla paradisum borg

@@ Linje 3: / Linje 3: @@
 !align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
 |-
-!  Denne teksten finnes på følgende språk ►!! [[Fil:Original.gif|32px|link=Gundelinus saga]] !!  !!  !!  !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Gundelinus och hans syn]] !!
+!  Denne teksten finnes på følgende språk ►!! [[Fil:Original.gif|32px|link=Gundelinus leizla]] !!  !!  !!  !! [[Fil:Svensk.gif|32px|link=Gundelinus och hans syn]] !!
 |-
 |}
@@ Linje 11: / Linje 11: @@
-<big><big>'''Gundelinus saga'''</big></big><ref>Utgitt som et bilag til '''S. Patriks-Sagan'''. Her følger et utdrag av forordet:<br><br>
+<big><big>'''Gundelinus leizla'''</big></big><ref>Utgitt som et bilag til '''S. Patriks-Sagan'''. Her følger et utdrag av forordet:<br><br>

@@ Linje 100: / Linje 100: @@
 [[Kategori:Tekster på norrønt]]
 [[Kategori:Helgensagaer]]
 [[Kategori:George Stephens]]

← Eldre revisjon	Revisjonen fra 6. aug. 2017 kl. 15:40
(Ingen forskjell)

← Eldre revisjon		Revisjonen fra 5. aug. 2017 kl. 21:10
Linje 76:		Linje 76:


−	Ok þui at aboti uar suo nær at hann matti naa honum þa dualldi hann sua sina brottferd allt til morgins oc giorir þat þo moti sinum uilia Enn aa þeirri saumu nott sem hann gengr af naudsýnium til reckiu sinnar ser hann aa einum bita j sama husi sem hann oc adrir suofu j fiandann sitia suo sem j liking eins apa. ok þui at þesskýns dýr fædizt ecki med gramunkum. þa hugsazt honum suo til at þetta mune eingi api uera annar enn fiandinn j apa mýnd oc likneskiu. Nu med þui at fiandinn er klokur oc hellzti marguis sem hann finnr at hann er kendr hleýpur hann af bitanum oc aa þenna nýia munk oc ber hann suo sterklega at blod flaut bædi af munne oc nausum Eptir þetta huerfur hann enn nouicius kallar aa brædr sier til hialpar oc uid þat uakna þeir oc ganga til at sia þetta. taka hann sidann þadann upp ok bera hoglega til siukra manna hus oc leggia hann þar nidr j hæga reckiu oc þar laa hann þria daga oc sýndizt þeim hann meira daudr enn lifandi þuiat opnum augum sa hann ecki Enn sua sem hann' laa birtizt honum uirdulegr herra heilagr benedictus aboti suo mælandi uid hann Benedicite. enn hann suarar oc segir Dominus. hann broderinn spýr. huer ertu minn herra. hann segir. Ek em brodir benedictus. far nu oc fýllg mier. hann fýlgir honum j andlegri sýn oc sýnizt honum sem þeir gangi j lopt upp um marga palla Enn aa þeim sier huerium gradum uoru dioflar. .vij. þeir sem freistudu þeirra er um þa palla geingu oc aa sier huerium gradum lostu þessir somu dioflar hinn nýia munk. hann mæddizt sua miok af þeirra hoggum ath uarla matti hann fýlgia sinum leidtoga. þui litr hinn helgi benedictus til hans aa bak (ser) aptur ok leggur hond sina ýfir hann oc stýrkir hann oc þa er þeir koma upp ýfir pallana sa munks efnit fagran stad med sua miclum biartleika j sialfu lifsherade skinandi. þui er j sialfri himirikis holl oc eingi fer þar sua fra sagt sem er. þar saa hann eina kapellu litla þa mælti heilagr benedictus Eigi skalttu undrazt Guds uerk þuiat hann einn ma meta skýnsemd sinna uerka. heilagr benedictus gengr inn j kapelluna ok bad hinn nýia munk standa uti medann Jnn j kapellunni satu umhuerfis hann fiolldi manna þeirra er sua uoru biartir at alla uega þotti honum skina af þeim A millum þeirra sat modir mýskunarinnar oc heilug mær ok modir maria himirikis drottning skinandi millum annara heilagra manna sem sol millum annara himintungla. heilagr benedictus gengr firi hana litillatlega oc kuedur hana ok segir benedicite. enn hun sialf segir. dominus. heilagr benedictus talar þa. min kærazta drottning. hier er þat munks efni sem þier badut mic hingat leida. drottningin mælti þa. latid hann hier koma firi oss Sem hann kemur firi drottninguna segir hon sua til hans. Villt þu stadfestazt med mier j minu herhergi mier til þionusto manz sem þu hefir heitit. hann suarar. At sannu drottning min. Nu þa. suer mier þenna eid ýfir þetta alltari oc heit mier stadfastlega at þu skalt mier þiona. oc Guds drottins uerk giora hann giorir sem drottningin býdr Eptir þetta talar drottningin til heilags benedictum. leidit hann nu aptr sem þier leiddut hann hingat heilagr benedictus leidir hann nu ut af kapellunni oc bidr hann standa utann dýra oc mælti uid hann hyggat uandlega þui sem þu sier ok hallt j minne uandlega oc truliga þuiat þat er hardla nýttsamligt Benedictus tekr eina munnlaug oc steýpir j uatni. þar med tekr hann einn linduk oc gýrdir sik med. munnlaugina fær hann uorri fru enn hun faagur oc þuær fætr þeirra allra enn hinn heilagi benedictus þerrir eptir med lindukinum oc stod aa kniam medann. enn at loknum fota þuætti leidir heilagr benedictus hinn nýia brodr um fagra stadi þa sem fullir ero af allzkýns bloma med sua sætum ilm sem einginn maa hug aa koma huersu dýrdarfullir eru. þar kom j moti þeim fiolldi munka ok þeirra manna sem firi litlu hofdu uid sidlætis bunadi tekit Af þessum monnum uaro þeir nockurir er fagrar koronur haufdu sier aa haufdum. þar uaro oc adrir er þuilikar koronur haufdu eigi þegit helldr bidu þeir med Guds trausti J millum þeirra uar einn munkur sa er firi nockurt mark [?] bad af heilogum benedicto þess leýfis at tala vid hinn nýia munk. huat hann fieck skiott. ok at feingnu ordlofe talar hann til nýia brodr. Ek uar munkr at þinu heimilis huse ec bid at þu seigir abota minum at brodir matheus er fordum uar hans munkr bydr at hann hirtizt. oc hafizt at hugasamlegar hedann af enn hingat til uardueitandi sina stett ok til marks hier um þa seig honum at adr enn ec for af uerolldinne sa ek j sýn sua sem korona stige nidr af himnum. þa koronu hugda ec mier æt lada Enn hun uar gefin einum munk þeim sem adr uar frammfarinn þar firi hrýgdumzt [sic] ec fast oc aufundada ec suo godleika brodr mins. hier firi giorda ek iatning firi abota minum. hier firi minni ek þik aa at þu ser stadfastr j þinni firætlan. hlýdinn ok litillatr. fordazt hegomligar sæmder. gledzt alldri af þui at giora þinn eiginlegann uilia ok hrædzt iafnann Gud Sem hann sua talat hefir býdr sæll benedictus. heilugum raphaeli at leida þenna mann j alla þa stadi er hann skýlldi fara. þa leidir raphael eingill hann j paradisum oc sem þeir nalgazt borgina sier hinn nýie brodir borg nockura hun uar aull af gulle giort. hennar hlid haufdu suo micla fegrd at hann undrazt þat. eingillinn leiddi hann innann borgar ok sier hann þa um alla paradisum borg	+	Ok þui at aboti uar suo nær at hann matti naa honum þa dualldi hann sua sina brottferd allt til morgins oc giorir þat þo moti sinum uilia Enn aa þeirri saumu nott sem hann gengr af naudsýnium til reckiu sinnar ser hann aa einum bita j sama husi sem hann oc adrir suofu j fiandann sitia suo sem j liking eins apa. ok þui at þesskýns dýr fædizt ecki med gramunkum. þa hugsazt honum suo til at þetta mune eingi api uera annar enn fiandinn j apa mýnd oc likneskiu. Nu med þui at fiandinn er klokur oc hellzti marguis sem hann finnr at hann er kendr hleýpur hann af bitanum oc aa þenna nýia munk oc ber hann suo sterklega at blod flaut bædi af munne oc nausum Eptir þetta huerfur hann enn nouicius kallar aa brædr sier til hialpar oc uid þat uakna þeir oc ganga til at sia þetta. taka hann sidann þadann upp ok bera hoglega til siukra manna hus oc leggia hann þar nidr j hæga reckiu oc þar laa hann þria daga oc sýndizt þeim hann meira daudr enn lifandi þuiat opnum augum sa hann ecki Enn sua sem hann laa birtizt honum uirdulegr herra heilagr benedictus aboti suo mælandi uid hann Benedicite. enn hann suarar oc segir Dominus. hann broderinn spýr. huer ertu minn herra. hann segir. Ek em brodir benedictus. far nu oc fýllg mier. hann fýlgir honum j andlegri sýn oc sýnizt honum sem þeir gangi j lopt upp um marga palla Enn aa þeim sier huerium gradum uoru dioflar. .vij. þeir sem freistudu þeirra er um þa palla geingu oc aa sier huerium gradum lostu þessir somu dioflar hinn nýia munk. hann mæddizt sua miok af þeirra hoggum ath uarla matti hann fýlgia sinum leidtoga. þui litr hinn helgi benedictus til hans aa bak (ser) aptur ok leggur hond sina ýfir hann oc stýrkir hann oc þa er þeir koma upp ýfir pallana sa munks efnit fagran stad med sua miclum biartleika j sialfu lifsherade skinandi. þui er j sialfri himirikis holl oc eingi fer þar sua fra sagt sem er. þar saa hann eina kapellu litla þa mælti heilagr benedictus Eigi skalttu undrazt Guds uerk þuiat hann einn ma meta skýnsemd sinna uerka. heilagr benedictus gengr inn j kapelluna ok bad hinn nýia munk standa uti medann Jnn j kapellunni satu umhuerfis hann fiolldi manna þeirra er sua uoru biartir at alla uega þotti honum skina af þeim A millum þeirra sat modir mýskunarinnar oc heilug mær ok modir maria himirikis drottning skinandi millum annara heilagra manna sem sol millum annara himintungla. heilagr benedictus gengr firi hana litillatlega oc kuedur hana ok segir benedicite. enn hun sialf segir. dominus. heilagr benedictus talar þa. min kærazta drottning. hier er þat munks efni sem þier badut mic hingat leida. drottningin mælti þa. latid hann hier koma firi oss Sem hann kemur firi drottninguna segir hon sua til hans. Villt þu stadfestazt med mier j minu herhergi mier til þionusto manz sem þu hefir heitit. hann suarar. At sannu drottning min. Nu þa. suer mier þenna eid ýfir þetta alltari oc heit mier stadfastlega at þu skalt mier þiona. oc Guds drottins uerk giora hann giorir sem drottningin býdr Eptir þetta talar drottningin til heilags benedictum. leidit hann nu aptr sem þier leiddut hann hingat heilagr benedictus leidir hann nu ut af kapellunni oc bidr hann standa utann dýra oc mælti uid hann hyggat uandlega þui sem þu sier ok hallt j minne uandlega oc truliga þuiat þat er hardla nýttsamligt Benedictus tekr eina munnlaug oc steýpir j uatni. þar med tekr hann einn linduk oc gýrdir sik med. munnlaugina fær hann uorri fru enn hun faagur oc þuær fætr þeirra allra enn hinn heilagi benedictus þerrir eptir med lindukinum oc stod aa kniam medann. enn at loknum fota þuætti leidir heilagr benedictus hinn nýia brodr um fagra stadi þa sem fullir ero af allzkýns bloma med sua sætum ilm sem einginn maa hug aa koma huersu dýrdarfullir eru. þar kom j moti þeim fiolldi munka ok þeirra manna sem firi litlu hofdu uid sidlætis bunadi tekit Af þessum monnum uaro þeir nockurir er fagrar koronur haufdu sier aa haufdum. þar uaro oc adrir er þuilikar koronur haufdu eigi þegit helldr bidu þeir med Guds trausti J millum þeirra uar einn munkur sa er firi nockurt mark [?] bad af heilogum benedicto þess leýfis at tala vid hinn nýia munk. huat hann fieck skiott. ok at feingnu ordlofe talar hann til nýia brodr. Ek uar munkr at þinu heimilis huse ec bid at þu seigir abota minum at brodir matheus er fordum uar hans munkr bydr at hann hirtizt. oc hafizt at hugasamlegar hedann af enn hingat til uardueitandi sina stett ok til marks hier um þa seig honum at adr enn ec for af uerolldinne sa ek j sýn sua sem korona stige nidr af himnum. þa koronu hugda ec mier æt lada Enn hun uar gefin einum munk þeim sem adr uar frammfarinn þar firi hrýgdumzt [sic] ec fast oc aufundada ec suo godleika brodr mins. hier firi giorda ek iatning firi abota minum. hier firi minni ek þik aa at þu ser stadfastr j þinni firætlan. hlýdinn ok litillatr. fordazt hegomligar sæmder. gledzt alldri af þui at giora þinn eiginlegann uilia ok hrædzt iafnann Gud Sem hann sua talat hefir býdr sæll benedictus. heilugum raphaeli at leida þenna mann j alla þa stadi er hann skýlldi fara. þa leidir raphael eingill hann j paradisum oc sem þeir nalgazt borgina sier hinn nýie brodir borg nockura hun uar aull af gulle giort. hennar hlid haufdu suo micla fegrd at hann undrazt þat. eingillinn leiddi hann innann borgar ok sier hann þa um alla paradisum borg