Lausavísur (Sigvatr Þórðarson) - Revisjonshistorikk

JJ.Sandal på 24. des. 2013 kl. 12:08

2013-12-24T12:08:36Z

JJ.Sandal på 20. des. 2013 kl. 21:52

2013-12-20T21:52:01Z

JJ.Sandal: Lausavísur (Sigvatr Þórðarson)

2013-01-11T21:20:37Z

Lausavísur (Sigvatr Þórðarson)

Ny side

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !! [[Fil:Original.gif|32px|link=Lausavísur (Sigvatr Þórðarson)]] !! !! !! !! !!
|-
|}

<center>'''[[Carmina Scaldica]]'''

Udvalg af norske og islandske skjaldekvad ved [[Finnur Jónsson]] G.E.C. Gads Forlag - København 1929

<big>Sigvatr Þórðarson '''Lausavísur'''</big></center>

<blockquote>1.
 Fiskr gengr oss at óskum,
 eitrs sem vér höfum leitat
 lýsu vangs ór lyngvi
 leygjar orm at teygja;
 atrennir lét (annars)
 öngulgripinn hanga
 (vel hefr) aurriða (at egna)
 agngalga (mér hagnat).

 2.
 Hlýð mínum brag, meiðir
 myrkblás, þvít kank yrkja,
 alltíginn - mátt eiga
 eitt skald - drasils tjalda;
 þótt öllungis allra,
 allvaldr, lofun skalda,
 þér fæk hróðrs at hváru
 hlít annarra nítið.

 3.
 Dróttinn, hjalp þeims dóttur
 (dýrr 's þínn vili) mína
 heim ór heiðnum dómi
 hóf ok nafn gaf Tófu ;
 helt und vatn hinn vitri
 (varðk þeim feginn harða
 morni) mínu barni
 móðrakkr Haralds bróðir.

 4.
 Hafa allframir jöfrar
 út sín höfið Knúti
 (fœrð ór Fífi norðan
 (friðkaup vas þat) miðju;
 seldi Áleifr aldri
 (opt vá sigr) hinn digri
 haus í heimi þvísa
 (hann) engum svá manni.

 5.
 Fjandr ganga þar þengils,
 þjóð býðr opt, með sjóða,
 höfgan malm fyr hilmis
 haus ófalan, lausa;
 sitt veit hverr, ef harra
 hollan selr við golli
 (vert es slíks) í svörtu,
 sinn, helvíti innan.

 6.
 Fúss læzk maðr, ef missir
 meyjar faðms, at deyja;
 keypt es ást, ef eptir,
 of, látinn skal gráta;
 en fullhugi fellir
 flóttstyggr, sás varð dróttin,
 várt torrek lízk verra,
 vígtár, konungs árum.

 7.
 Geng ek um þvert frá þengils,
 (þróask ekki mér), rekka,
 emk sem bazt (í brjósti),
 bleikr, verðungar leiki;
 minnumk ek, hvar manna
 minn dróttinn lék sinna
 opt á óðals-toptum
 orðsæll ok vér forðum.

 8.
 Hafa láti mik heitan
 Hvítakristr at víti
 eld, ef Áleif vildak,
 (emk skírr um þat) firrask;
 vatnœrin hefk vitni,
 vask til Róms í haska,
 (öld leynik því aldri)
 annarra þau manna.

 9.
 Há þótti mér hlæja,
 höll of Nóreg allan
 (fyrr vask kendr á knörrum)
 klif meðan Áleifr lifði;
 nú þykki mér miklu
 (mitt stríð es svá) hlíðir,
 jöfurs hylli varðk alla,
 óblíðari síðan.

 10.
 Enn lystir mik austan
 (erut of spörð) ór Görðum
 (frá öðlingi ungum
 opt byrjuð lof) spyrja;
 fréttik smás, þótt smæstir,
 smoglir ástar foglar,
 þinig ljúgumk för, fljúgi,
 fylkis niðs, á miðli.</blockquote>

<div class="toccolours">'''Sigvat Tordarson''' (norrænt Sigvatr Þórðarson, Sigvatr skáld) ca. 995- ca. 1045, islandsk skald, den best kjente av Olav den helliges skalder, ble kong Olavs stallare og slo seg ned i Norge for godt. Omkring 160 strofer av hans diktning er bevart, flere enn av noen annen skald fra så gammel tid. Til hans mest kjente diktning i tilknytting til kong Olav hører Víkingarvísur, en humoristisk beskrivelse av en diplomatisk sendeferd til Svearike, som Sigvat deltok i, og den monumentale Erfidrápa om Olav som konge og helgen, diktet i Sigvats senere år. Sigvat var også nær knyttet til Olavs sønn, kong Magnus, som han advarte mot hevn for farens død i det berømte [[Bersöglisvísur]] (Åpen-tale-strofene). Sighvat diktet også om kong Olavs motstandere Erling Skjalgsson og Knud den store. Han diktet i et mindre kunstlet språk enn de eldre diktere.

Kildetekst: SNL</div>

{{DEFAULTSORT:Lausavisur (Sigvatr Torðarson)}}

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på norrønt]]
[[Kategori:Finnur Jónsson]]
[[Kategori:Dróttkvæði og Rímur]]

@@ Linje 27: / Linje 27: @@
 <br>(vel hefr) aurriða (at egna)
 <br>agngalga (mér hagnat).
 <br><br>2.
 <br>Hlýð mínum brag, meiðir
@@ Linje 37: / Linje 36: @@
 <br>þér fæk hróðrs at hváru
 <br>hlít annarra nítið.
 <br><br>3.
 <br>Dróttinn, hjalp þeims dóttur
@@ Linje 47: / Linje 45: @@
 <br>morni) mínu barni
 <br>móðrakkr Haralds bróðir.
 <br><br>4.
 <br>Hafa allframir jöfrar
@@ Linje 57: / Linje 54: @@
 <br>haus í heimi þvísa
 <br>(hann) engum svá manni.
 <br><br>5.
 <br>Fjandr ganga þar þengils,
@@ Linje 67: / Linje 63: @@
 <br>(vert es slíks) í svörtu,
 <br>sinn, helvíti innan.
 <br><br>6.
 <br>Fúss læzk maðr, ef missir
@@ Linje 77: / Linje 72: @@
 <br>várt torrek lízk verra,
 <br>vígtár, konungs árum.
 <br><br>7.
 <br>Geng ek um þvert frá þengils,
@@ Linje 87: / Linje 81: @@
 <br>opt á óðals-toptum
 <br>orðsæll ok vér forðum.
 <br><br>8.
 <br>Hafa láti mik heitan
@@ Linje 97: / Linje 90: @@
 <br>(öld leynik því aldri)
 <br>annarra þau manna.
 <br><br>9.
 <br>Há þótti mér hlæja,
@@ Linje 107: / Linje 99: @@
 <br>jöfurs hylli varðk alla,
 <br>óblíðari síðan.
 <br><br>10.
 <br>Enn lystir mik austan

@@ Linje 17: / Linje 17: @@
-<blockquote>1.
+<blockquote>
 <br>Fiskr gengr oss at óskum,
 <br>eitrs sem vér höfum leitat
@@ Linje 115: / Linje 116: @@
 <br>smoglir ástar foglar,
 <br>þinig ljúgumk för, fljúgi,
-<br>fylkis niðs, á miðli.</blockquote>
+<br>fylkis niðs, á miðli.