Vis kilden til Risin á Holmgørðum

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"  
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !!  !!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Faeroysk.gif|32px|link=Risin á Holmgørðum]]
|-
|}


<center>'''[[Føroysk kvæði]]'''

<br>V. U. Hammershaimb
<br><big>'''Færøiske Kvæder'''</big>
<br>Det nordiske Litteratur-Samfund
<br>København 1851-55


<big>''' Risin á Holmgørðum''' </big></center>



<br><blockquote>1.
<br>Eg veit eina rímuna,
<br>ið gjørd er um Virgar sterka,
<br>Tíðriki kongi tjónar hann,
<br>af reyðargull ber hann merki.

<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; Viðgangur:
<br>''Grani bar gullið av heiði,''
<br>''brá hann sínum brandi av reiði,''
<br>''Sjúrður vann av orminum,''
<br>''Grani bar gullið av heiði.''

<br><br>2.
<br>Tríggjar eru gøturnar,
<br>ein víkur ífrá,
<br>Virgar er riðin á heygin fram,
<br>sum hans faðir lá.

<br><br>3.
<br>Tríggjar eru gøturnar,
<br>ein af heygi víkur,
<br>Virgar er riðin á heygin fram,
<br>sum hans faðir liggur.

<br><br>4.
<br>Innarlaga í heyginum
<br>ringla gamlar tenn:
<br>"hvør er her í heygin komin
<br>at vekja upp deyða menn?"

<br><br>5.
<br>"Vakir tú í heyginum,
<br>sæli faðir mín,
<br>hetta er Virgar Valintsson,
<br>fostursonur tín."

<br><br>6.
<br>"Meðan tú ert mín fosturson,
<br>og eg tín faðir besti,
<br>fyrr skal rivna dalir og fjøll,
<br>enn eg komi út í heyst."

<br><br>7.
<br>"Vilt tú ikki dysjadólgur
<br>brandin senda mær,
<br>eg skal eld í heygin leggja
<br>og brenna yvir tær.

<br><br>8.
<br>Vilt tú ikki dysjadólgur
<br>brandin senda út,
<br>eg skal eld í heygin leggja,
<br>brenna upp tína búð."

<br><br>9.
<br>Ikki vildi dysjadólgur
<br>heygin lata bróta,
<br>báðar hendur um Mimaring treiv,
<br>bað fosturson sín njóta.

<br><br>10.
<br>Ikki vildi dysjadólgur
<br>heygin lata brenna,
<br>báðar hendur um Mimaring treiv,
<br>brandin út at senda.

<br><br>11.
<br>"Her skalt tú hava svørðið tað,
<br>ið bítur á stáli sum steini,
<br>ímorgin skalt tú royna tað í
<br>hørðum risa beini."

<br><br>12.
<br>Svaraði Virgar Valintsson,
<br>sum svørð hevði tikið í hond:
<br>"hvar veitst tú mestan heiluvág
<br>vera her í londum?"

<br><br>13.
<br>"Tað stendur eitt hús í Holmgørðum,
<br>tað liggur til risans son,
<br>tað er fult af heiluvág,
<br>ongum øðrum mun.

<br><br>14.
<br>Tað stendur eitt hús í Holmgørðum,
<br>tað liggur til risans merki,
<br>har ber lás og lykil at
<br>Vilkus risin sterki.

<br><br>15.
<br>Tað stendur eitt hús í Holmgørðum,
<br>hagar eru frægir fúsir,
<br>har ber lás og lykil at
<br>hin sterki kappi Vilkus.

<br><br>16.
<br>Har bíta eingir brandar á,
<br>ei tær bitru eggjar,
<br>átjan alin er jarnstongin
<br>til alla risans seggja.

<br><br>17.
<br>Har bíta eingir brandar á,
<br>eg sigi tar af tí sanna,
<br>átjan alin er jarnstongin
<br>til alla risans manna.

<br><br>18.
<br>Kvittar tú í Holmgarðar
<br>á hesum sama heysti,
<br>lat hann ikki eftir sitja
<br>hin snarpa Nornagest.

<br><br>19.
<br>Lat hann ikki eftir sitja,
<br>hin snarpa Nornagest
<br>og hann Sjúrða Sigmundarson,
<br>tann afrekskappan reysta."

<br><br>20.
<br>Virgar leyp á gangaran,
<br>sum hann sjálvur átti,
<br>so reið hann á Sjúrðar fund,
<br>sum føtur bera mátti.

<br><br>21.
<br>Mitt í miðjum grasagarði
<br>akslar hann sítt skinn
<br>og so búgvin gongur hann
<br>í høgar hallir inn.

<br><br>22.
<br>Og so búgvin gongur hann
<br>í høgar hallir inn,
<br>sum Hjálprek kongur á borði sat
<br>við monnum hundrað fimm.

<br><br>23.
<br>Virgar gekk í høllina inn,
<br>søgur ganga frá,
<br>næstur maður Hjalprek kongi
<br>Sjúrður situr hjá.

<br><br>24.
<br>Virgar gekk í høllina inn,
<br>tagdi ei longur á sinni:
<br>"eg veit nógvan heiluvág,
<br>ljótum vær hann at finna.

<br><br>25.
<br>Tað stendur eitt hús í Holmgørðum,
<br>tað liggur til risans son,
<br>tað er fullt af heiluvág
<br>og ongum øðrum mun.

<br><br>26.
<br>Har bíta eingir brandar á
<br>og ei tær bitru eggjar,
<br>átjan alin er jarnstongin
<br>til alla risans seggja.

<br><br>27.
<br>Tí mátt tú búgva brandin væl
<br>og gyrða tín hest við spora,
<br>um tú hevur eitt átjan hundrað,
<br>tú kant honum lítið forða.

<br><br>28.
<br>Tí mátt tú búgva brandin væl
<br>og girða tín hest við geira,
<br>um tú hevir eitt átjan hundrað,
<br>turvdi tær allvæl fleira."

<br><br>29.
<br>Virgar stendur á hallargólvi,
<br>mælir fyri sær:
<br>"nú veitst tú af heiluvág,
<br>Sjúrður, fylg nú mær."

<br><br>30.
<br>So varð hann Sjúrður
<br>glaður við tey orð,
<br>hann breyt sundir mjøðskál
<br>yvir breiðum borði.

<br><br>31.
<br>Sjúrður leyp um borðið fram,
<br>er mær greint ífrá,
<br>uttarlaga á hallargólvi
<br>komst hann føtur á.

<br><br>32.
<br>Stíga á sínar hestarnar
<br>reystir kappar saman,
<br>kvitta so í Holmgarðar,
<br>teir hildu sar at gaman.

<br><br>33.
<br>Riðu teir af garði burt
<br>við so lítið lið:
<br>Virgar og snarpi Nornagestur
<br>Sjúrður var hin triðji.

<br><br>34.
<br>Tað var Sjúrður Sigmundarson,
<br>heim í garðin fór,
<br>úti Vilkus risans son
<br>fyri honum stóð.

<br><br>35.
<br>"Statt væl Vilkus risans son
<br>úti fyri mær,
<br>hevur tú nógvan heiluvág
<br>til avlops her hjá tær?"

<br><br>36.
<br>"Eg havi nógvan heiluvág
<br>til avlops her hjá mær,
<br>hvaðan er hin mikla kempa,
<br>Sjúrður, ið fylgir tær?"

<br><br>37.
<br>"Hetta mann vera maðurin,
<br>ið øllum tykir um,
<br>hetta er hann, ið risan vá,
<br>hin sterki Valintsson."

<br><br>38.
<br>Tað var Vilkus risans son,
<br>tá gjørdist hann vreiður:
<br>"tað var mín hin sæli faðir,
<br>ið lá við Bjertings heygi.

<br><br>39.
<br>Takk havi tú Sjúrður,
<br>eg tað ikki visti,
<br>nú skal brynja út liðið alt,
<br>tí eg var hann, ið misti."

<br><br>40.
<br>Árla var um morgunin,
<br>tað roðar firi sól,
<br>tá hevði Vilkus risans son
<br>brynjað út hundrað tólv.

<br><br>41.
<br>Tá hevði Vilkus risans son
<br>brinjað út hundrað tolv,
<br>tríggir reystir kappar teir
<br>riða teim øllum ímót.

<br><br>42.
<br>Tríggir reystir kappar teir
<br>ríða teim øllum ímót,
<br>fullu so búkar á jørðina niður,
<br>sum teir varpa grót.

<br><br>43.
<br>Teir høgga títt, teir líva lýtt,
<br>dublur hanga við stengur,
<br>møðist Virgar Valintsson
<br>í víggi har hann stendur.

<br><br>44.
<br>Teir høgga títt, teir líva lýtt,
<br>blóðið dreiv í ský,
<br>møðist Virgar Valintsson,
<br>hann víggi stendur í.

<br><br>45.
<br>Møðist Virgar Válintsson,
<br>var komin í stóra treyt:
<br>"Hoyr tú snarpi Nornagestur,
<br>flyt meg hiðan af breyt."

<br><br>46.
<br>Tað var hin snarpi Nornagestur,
<br>brandin undir hann skeyt,
<br>tað gjørdi hann á skamri stund,
<br>hann flutti hann burt af breyt.

<br><br>47.
<br>Virgar liggur undir heyginum,
<br>kendi sær møði og mein,
<br>tað var hin ungi Sjúrður,
<br>hann mátti tá berjast ein.

<br><br>48.
<br>Sjúrður tokar í herin fram,
<br>grimmur og vreiður við,
<br>avleiðis tróð hann risans her,
<br>hann skildi hann sundir í trý.

<br><br>49.
<br>Sjúrður tokar í herin fram,
<br>mátturin í honum veks,
<br>avleiðis tróð hann risans her,
<br>hann skildi hann sundir í seks.

<br><br>50.
<br>Fram reið Sjúrður við miklari reiði,
<br>hann vil ikki undan flýggja,
<br>avleiðis tróð hann risans her,
<br>hann skildi hann sundir í níggju.

<br><br>51.
<br>Sjúrður tokar í herin fram,
<br>øllum tókti undur,
<br>avleiðis gekk hann risans her
<br>og skildi hann víða sundur.

<br><br>52.
<br>Virgar leyp undan heyginum,
<br>møði af honum rann,
<br>tá var hann til ferðar fúsur,
<br>hann felldi ein merkismann.

<br><br>53.
<br>So riðu teir kappar tveir
<br>víðan vegin fram,
<br>teir kluvu hvønn um tvørar herðar,
<br>ið móti teimun rann.

<br><br>54.
<br>Teir høgga títt, teir líva lýtt,
<br>teir lótu tá brandar fúka,
<br>nógvir fullu á jørðina niður,
<br>teir tróðu á manna búkar.

<br><br>55.
<br>Teir høgga títt, teir líva lýtt,
<br>av bar barna gaman,
<br>Sjúrður og Vilkus risans son,
<br>tá barst teimum saman.

<br><br>56.
<br>Tað var Sjúrður Sigmundarson,
<br>sínum svørði brá,
<br>hann kleyv Vilkus risans son
<br>sundur í luti tvá.

<br><br>57.
<br>Hann kleyv Vilkus risans son
<br>sundur í luti tvá,
<br>tríggjar vóru kempurnar,
<br>sum reystliga lið hans vá'.

<br><br>58.
<br>So riðu teir frændir tveir
<br>ígjøgnum grøna lund,
<br>einki gól eftir í Holmgørðum
<br>hvørki heykur ella niðmanns hund.

<br><br>59.
<br>Tað var Virgar Valintsson,
<br>hann svaraði Sjúrða and:
<br>tú skalt ráða fyri Holmgørðum,
<br>tú vart hann ið vann.

<br><br>60.
<br>Virgar reið af garði burt
<br>við sínar gangarar tvá,
<br>síðan hevði Sjúrður ungi
<br>fyri Holmgørðum ráð.

<br><br>61.
<br>Kvøðið havi eg kvæði mítt
<br>væl í góðum tíma,
<br>nú búgvist eg at halda upp,
<br>meg listur ei longur at ríma.</blockquote>

{{DEFAULTSORT:Risin a Holmgørdum}}

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på færøysk]]
[[Kategori:Færøyske kvad]]
[[Kategori:Venceslaus Ulricus Hammershaimb]]