Vis kilden til XII. Kong Olavs skalder

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"  
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !!  !!  !! [[Fil:Norsk.gif|32px|link=XII. Kong Olavs skalder]] !!  !!  !! 
|-
|}


<center>'''[[Oldnorsk lesebok for begynnere]]'''</center>


<center><big><big>'''XII. Kong Olavs skalder'''</big></big></center>


Svá er sagt, at þá er Ólafr konungr fylkti liði sínu, þá skipaði hann m&#491;nnum í skjaldborg,<ref>skjoldborg.</ref> er halda skyldi<ref>upers. «man skulde».</ref> fyrir honum í bardaga, ok valdi þar til þá menn er sterkastir váru ok snarpastir.<ref>modigste.</ref> Þá kallaði konungr til sín skáld sín og bað þá ganga í skjaldborgina; skulut þér, segir hann, hér vera ok sjá þau tíðindi er hér gerast; er yðr þá eigi segjandi saga<ref>«er beretning (saga) da ikke sigende eder derom» d. e. I trenger da ikke til andres fortelling derom.</ref> til: því at þér skulut frá segja<ref>fortelle derom.</ref> ok yrkja<ref>dikte.</ref> um síðan. Þar var þá Þormóðr Kolbrúnarskáld ok Gizurr gullbrá ok hinn þriði Þorfinnr munnr. Þá mælti Þormóðr til Gizurar: St&#491;ndum<ref>la oss stå.</ref> eigi svá þr&#491;ngt,<ref>trangt.</ref> lagsmaðr!<ref>kamerat.</ref> at eigi nái Sigvatr skáld rúmi sínu, þá er hann kemr; hann mun vera vilja fyrir konungi, ok ekki mun konungi annat líka. Konungr heyrði þetta ok svaraði: Ekki þarf<ref>upers. «man behøver».</ref> Sigvat at sneiða,<ref>stikle på.</ref> þótt hann sé<ref>er (pres. konj.).</ref> eigi hér; opt hefir hann mér vel fylgt; hann mun nú biðja fyrir oss, ok mun þess enn allmj&#491;k<ref>særdeles meget.</ref> þurfa. Þormóðr segir: Vera má<ref>kan.</ref> þát, konungr! at þér sé nú b&#339;na mest þ&#491;rf;<ref>eg. at for dig er nu mest trang (þ&#491;rf) til bønner (b&#339;na; gen. fl. av b&#339;n).</ref> en þunt mundi vera um merkist&#491;ngina, ef allir hirðmenn þínir væri nú á Rúmavegi;<ref>veien til Rom.</ref> var þat ok satt,<ref>sant.</ref> at vér t&#491;ldum þá at því<ref>vi ytret misnøie med det (telja at).</ref> at engi fekk rúm fyrir Sigvati, þótt mæla vilði við þik.


<center>'''[[XIII. Kong Olavs sjelegave|Neste tekst]]'''</center>


'''Fotnoter'''
<references />

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på norrønt]]
[[Kategori:Tekster på norsk]]
[[Kategori:Marius Nygaard]]