Forskjell mellom versjoner av «Juleevangeliet (GI)»
m |
|||
| Linje 10: | Linje 10: | ||
| − | <div class="toccolours"> | + | <div class="toccolours"><center>Noen spesialtegn vises ikke på iPhone/iPad.</center></div> |
| Linje 16: | Linje 16: | ||
| − | Auguſtuſ k''onun''gr ſende boðorð u''m''m allan hæim at lata rita ma''n''n-tal í hverri borg. at h''ann'' viſſi hve mykin ſcatt h''ann'' ſcyldi hæimta or hverio heraðe. En ſia ritning hofſc fyrſt af Syrla''n''nz iarle þæim er Cyrinus het. ''ok'' for þa hver til ſinſ heraðs. Đa for Ioſeph or Galilea í borg Dauið þa er Bethléém hæitir með feſtar-kono ſinni Marie. þui at þau varo or kyni Dauid. En er þau varo þar. þa fyldoſc dagar Marie. ''ok'' bar hon ſon ſin fru''m''geten. ''ok'' vafðe hon h''ann'' í ræifu''m'' ''ok'' lagðe h''ann'' í eto<ref>Eller etó</ref>. þui at eigi var rum í geſta-ſcala. En hirðar varo í þvi heraðe ''ok'' heldo nat-v | + | Auguſtuſ k''onun''gr ſende boðorð u''m''m allan hæim at lata rita ma''n''n-tal í hverri borg. at h''ann'' viſſi hve mykin ſcatt h''ann'' ſcyldi hæimta or hverio heraðe. En ſia ritning hofſc fyrſt af Syrla''n''nz iarle þæim er Cyrinus het. ''ok'' for þa hver til ſinſ heraðs. Đa for Ioſeph or Galilea í borg Dauið þa er Bethléém hæitir með feſtar-kono ſinni Marie. þui at þau varo or kyni Dauid. En er þau varo þar. þa fyldoſc dagar Marie. ''ok'' bar hon ſon ſin fru''m''geten. ''ok'' vafðe hon h''ann'' í ræifu''m'' ''ok'' lagðe h''ann'' í eto<ref>Eller etó</ref>. þui at eigi var rum í geſta-ſcala. En hirðar varo í þvi heraðe ''ok'' heldo nat-vꜵco yfir hiorð ſinni. engil guðſ ſtoð hia þæi''m'' ''ok'' ſkæin mykit lioſ yfir þa. ''ok'' rǽddoſc þæir. En engillen mælte við þa. Ęgi ſcola þer rædaſc. þui at ec boða yðr mykin fagnað þa''n''n er vera mǫn ꜵllum lyð. þui at í dag er boren grøðare hæimſ C''r''iſtr drotte''n''n í borg Dauið. En þ''at'' er yðr at marke at þer munuð finna barn vaft í ræifu''m'' ''ok'' lagt í eto. Đa gerðeſc fiolðe engla með þeſſo''m'' æinu''m'' engle. ''ok'' louaðo aller guð ''ok'' mælto. Dyrð ſe guði á himnu''m''. ''ok'' á iorðu friðr monnu''m'' er<ref> et Hdskr.</ref> gott vilia. En er englar hurfu fra þæim, þa mælto hirðar með ſéʀ. Fꜵrum ver allt í Bethléé''m'' ''ok'' ſiom orð þ''at'' er gorzc heuir ''ok'' drotte''n''n ſyndi os. Đa foro þæir ſcyndilega ''ok'' funno Ioſeph ''ok'' Maria ''ok'' barn í eto lagt. En er þæir ſꜵ. þa kendo þæír orð þ''at'' er þæi''m'' var ſagt ''ok'' undradoſc allir er þeſſor tiðende høyrðo er hirðarner ſꜵgðu. En Maria varðvæite oll orð þeſſor í hiarta ſinu. En hirðar hurfu aptr ''ok'' lofaðo guð í ollum lutu''m'' þæim er þeir hǫfdu ſét eða hæyrt. |
Revisjonen fra 12. apr. 2020 kl. 13:21
| Velg språk | Norrønt | Islandsk | Norsk | Dansk | Svensk | Færøysk |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Denne teksten finnes på følgende språk ► | ||||||
Auguſtuſ konungr ſende boðorð umm allan hæim at lata rita mann-tal í hverri borg. at hann viſſi hve mykin ſcatt hann ſcyldi hæimta or hverio heraðe. En ſia ritning hofſc fyrſt af Syrlannz iarle þæim er Cyrinus het. ok for þa hver til ſinſ heraðs. Đa for Ioſeph or Galilea í borg Dauið þa er Bethléém hæitir með feſtar-kono ſinni Marie. þui at þau varo or kyni Dauid. En er þau varo þar. þa fyldoſc dagar Marie. ok bar hon ſon ſin frumgeten. ok vafðe hon hann í ræifum ok lagðe hann í eto[2]. þui at eigi var rum í geſta-ſcala. En hirðar varo í þvi heraðe ok heldo nat-vꜵco yfir hiorð ſinni. engil guðſ ſtoð hia þæim ok ſkæin mykit lioſ yfir þa. ok rǽddoſc þæir. En engillen mælte við þa. Ęgi ſcola þer rædaſc. þui at ec boða yðr mykin fagnað þann er vera mǫn ꜵllum lyð. þui at í dag er boren grøðare hæimſ Criſtr drottenn í borg Dauið. En þat er yðr at marke at þer munuð finna barn vaft í ræifum ok lagt í eto. Đa gerðeſc fiolðe engla með þeſſom æinum engle. ok louaðo aller guð ok mælto. Dyrð ſe guði á himnum. ok á iorðu friðr monnum er[3] gott vilia. En er englar hurfu fra þæim, þa mælto hirðar með ſéʀ. Fꜵrum ver allt í Bethléém ok ſiom orð þat er gorzc heuir ok drottenn ſyndi os. Đa foro þæir ſcyndilega ok funno Ioſeph ok Maria ok barn í eto lagt. En er þæir ſꜵ. þa kendo þæír orð þat er þæim var ſagt ok undradoſc allir er þeſſor tiðende høyrðo er hirðarner ſꜵgðu. En Maria varðvæite oll orð þeſſor í hiarta ſinu. En hirðar hurfu aptr ok lofaðo guð í ollum lutum þæim er þeir hǫfdu ſét eða hæyrt.
Fotnoter: