Nökur örindi av Ásmundi Aðalsson

Velg språk	Norrønt	Islandsk	Norsk	Dansk	Svensk	Færøysk
Denne teksten finnes på følgende språk ►

A. C. Evensen

Lesibók
Tórshavn 1911

Nökur örindi av Ásmundi Aðalsson

1.

Nú skal stilla stavargrein,

ei skal niður falla,

um hann Ásmund Aðalsson,

tann Húnakong at kalla

- Leikum fagurt á foldum!

eingin treður dansin undir moldum,

leikum fagurt á foldum!

2.

Um hann Ásmund Aðalsson,

tann Húnakongin ríka,

hartil Ólav skósvein hans,

so fáir finnast slíkir.

3.

Um hann Ásmund Aðalsson,

tann Húnakongin sterka,

hartil Ólav, skósvein hans,

royndur í avreksverki.

4.

Um hann Ásmund Aðalsson,

tann Húnakongin stranga,

hartil Ólav, skósvein hans,

so frægur í róm at ganga.

5.

Ásmundur ríður út árla morgun,

í öllum ber hann sigur:

Ingibjörg stendur í glasgluggum,

sær hon út so víða.

6.

Tað var frúgvin Ingibjörg,

hon talar til móðir sín:

"Ásmund hevði eg kosið mær,

hevði tað staðið til mín!"

7.

Hon hevði upp sína høgru hond,

hon gav henni hógg á tenn:

blóðið dreiv í barmin niður,

sóu tað mangir menn.

8.

"Sjúrður Fótur er frægari kappi,

honum skal eg teg gifta,

Ásmundur skal teg ikki njóta,

so skulum vit tí skifta!"

9.

Sjúrður Fótur moynna bað,

hann hana síðar fekk,

hon hevði hug á Ásmundi,

í hjarta var henni tekk´.

10.

Sjúrður slaktar neyt og seyð,

nógv hevði hann til besta,

snarliga letur til brúdleyps bjóða,

skal ikki longur fresta.

11.

Öllum letur hann Sjúrður Fótur

í sítt brúdleyp bjóða

uttan Ásmundi Aðalssyni,

væl kann randir rjóða.

12.

Uttan Ásmundi Aðalssyni,

væl kann randir rjóða:

"Tó skal eg í Sjúrðar brúdleyp,

vil mær eingin bjóða!"

(----------)

18.

"Ólavur, tú skalt ganga inn fyrst

eftir mínum ráðum,

eg skal standa úti um stund,

til givnar eru gávur.

19.

Olavur, tú skalt ganga inn fyrst,

prýði mantú njóta,

tak tú av tín jútska hatt,

fyri báðum kongum lúta!"

20.

Ólavur gekk í hallina inn,

prýðið mundi njóta,

hvörgum vildi hann konginum

bukka ella lúta.

21.

Sjúrður situr í hásæti,

væl er dreingja maki:

"Skonk honum vín í vegligt hom,

og bjóð honum sess og sæti!"

22.

Sjúrður talar til skeinkisvein

alt fyri uttan ekka:

"Skonk honum vín i vegligt hom,

og bið hann sita og drekka!"

23.

Skeinkjarin gjördi, sum kongur bað,

tað fór eftir ván:

hesin stendur stolt riddarin,

einki svarar honum.

24.

Har kom inn ein annar maður,

hann var av öllum meiri,

konginum tókti lítlan tátt:

koma slíkir fleiri?

25.

Garpar tveir á gólvi standa

javnir vóru báðir,

brosti tá tann gamli kallur,

sum ytstur sat í ráði.

26.

Kápa hans er long og síð,

sett við rósur víða,

hann læt sær ein jútskan hatt

yvir sítt andlit fríða.

27.

Ásmundur gekk í hallina inn,

eingin ið hann kendi,

uttan frúgvin Ingibjörg,

reyðargull bar á hendi.

28.

Uttan frúgvin Ingibjörg,

reyðargull bar á hendi,

svörji tann eið á mína trúgv,

hon eyguni at honum rendi.

29.

Sjúrður talar til skeinkisvein,

alt fyri uttan ekka:

"Skonk honum vín í vegligt horn,

tú bið hann sita og drekka!"

30.

Skeinkjarin gjördi, sum kongur bað,

tað fór eftir ván:

hesin stendur stolt riddarin,

einki ansar hann honum.

31.

"Hoyr tú tað nú, Ólavur!

tú skalt durum goyma,

eg skal sæta brúðrini,

vær skulum í leikum royna."

32.

Olavur tók tann duravaktar

við trega og tunga neyð,

hann varpar hann so í hallargólv,

tá brotnaðu rivini sjey.

33.

Kongurin talar til skeinkisvein

alt fyri uttan ekka:

"Skonk honum vín í vegligt horn,

tú bið hann sita og drekka!"

34.

Skeinkjarin gjördi, sum kongur bað,

tað fór eftir ván:

hesin stendur stolt riddarin,

einki ansar hann honum.

35.

Hondin kom undan skikkju fram,

hvít var hon sum flúr,

undraðust allir innan halla,

hvar dreingir vóru komnir út.

36.

Kápumaður við horni tók,

hann drekkur úr av öllum,

slökkja Ijós og tendra títt,

tá var myrkt í höllum.

37.

Tað var frúgvin Ingibjörg,

hon skín sum gullið bjarta,

maðurin kastar kurteis klæði,

vil ikki longur skarta.

38.

Maðurin kastar kurteis klæði,

vil ikki longur skarta,

skundar sær so at borðinum,

hann tók tá brúður bjarta,

39.

Ásmundur tók tá björtu brúður

undir kápuna blá,

skundar sær so av durunum,

teir gingu av borgum báðir.

40.

Ásmundur tók tá björtu brúður,

fór ikki við tað hátt,

skundar sær so av durunum,

teir gingu av borgum brátt.

(----------)

52.

Ljós varð borið í hallina inn,

lýsti fyri teim öllum:

burtur vóru komnir menn,

og horvin var brúður av pöllum.

53.

Ljós varð borið í hallina inn

og lýsti í hvörsmans sæti:

burtur vóru komnir menn

og hörvin brúður hin mæta.

54.

Teir leitaðu úti, teir leitaðu inni,

bæði á sjógv og landi,

tað var ilt at finna ta brúður,

burt var flutt av landi.

55.

Tí svaraði Sjúrður Fótur:

"Nú skal ikki longur fresta!

antin skal teir á gálga heingja

ella slíta millum hesta!"

56.

Til svaraði gamli kallur,

sum hevði tagað leingi:

"Sveinir, gevið kalli Ijóð,

hann man kenna dreingir!

57.

Eg kenni væl Ásmund Aðalsson,

tann Húnakongin ríka,

hartil Ólav, skósvein hans,

so fáar finnur tú slíkar."

(----------)

61.

Tí svaraði gamli kallur,

ryður í brósti rennur:

"Áðrenn tú teir á gálga hevur,

tá sveittast tær um enni!

62.

Tú tarft ikki, Sjúrður Fótur,

kurteisi lata hoyra:

áðrenn tú ert á Húnalandi,

tú mant teg av öllum royna!

63.

Tú hoyrir so miklan fyrigong

við harpur og við gný:

áðrenn tú ert á Húnalandi,

tú rósar ikki av tí."

64.

Tí svaraði Sjúrdur Fótur:

"Meg man rætt um minna,

hvör vil vera mín fylgisveinur

tann Húnakong at finna?"

65.

Rani kemur úr fjalli oman

við sínar bustir stinnar:

"Eg vil vera tín fylgisveinur,

tann Húnakong at finna!"

(----------)

71.

Teir sigldu upp undir Húnaland

eina morguntíð,

tað var sum í bál at líta,

tá skeiðir dynja í.

72.

Teir sigldu upp undir Húnaland

eina morgunstund,

tað var sum í bál at líta,

tað dynur á skeiðarfund.

73.

Borgir sóu teir undan koma,

á pílarum standa,

tomið stóð fyri hvörs mans durum,

dreingjum eykar vanda.

(----------)