Forskjell mellom versjoner av «X. Kong Olav i Verdalen»
(Kong Olav i Verdalen) |
m |
||
| Linje 33: | Linje 33: | ||
| − | Verbets stamme finnes i pres. inf. ved å bortta endelsen ''a'': f. eks. far er stammen i far-a; brenn i brenn-a. - De sterke verber får i pres. indikativ ental i-omlyd, d. e. ''a'' blir til ''e''; ''á'' til ''æ'': (''u'' til ''y''); ''ó'' til ''œ; ú, jú, jó'' til ''ý''; ''au'' til ''ey''; f. eks. ek tek, jeg tar (av taka); ek blæs, jeg blåser (av blása); ek blœt, jeg ofrer (av blóta); ek flýg, jeg flyver (av fljúga); ek | + | Verbets stamme finnes i pres. inf. ved å bortta endelsen ''a'': f. eks. far er stammen i far-a; brenn i brenn-a. - De sterke verber får i pres. indikativ ental i-omlyd, d. e. ''a'' blir til ''e''; ''á'' til ''æ'': (''u'' til ''y''); ''ó'' til ''œ; ú, jú, jó'' til ''ý''; ''au'' til ''ey''; f. eks. ek tek, jeg tar (av taka); ek blæs, jeg blåser (av blása); ek blœt, jeg ofrer (av blóta); ek flýg, jeg flyver (av fljúga); ek býð, jeg byr (av bjóða); ek hleyp, jeg løper (av hlaupa). |
| Linje 66: | Linje 66: | ||
| − | *) ''a'' går over til ''ǫ'' ved u-omlyd; se ovenfor Kap. VII. | + | *) ''a'' går over til ''ǫ'' ved u-omlyd; se ovenfor [[VII. Håkon jarls død|Kap. VII]]. |
**) for bauð-t. | **) for bauð-t. | ||
Nåværende revisjon fra 14. jun. 2018 kl. 14:18
| Velg språk | Norrønt | Islandsk | Norsk | Dansk | Svensk | Færøysk |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Denne teksten finnes på følgende språk ► |
|
|
Síðan er konungr sótti ofan af fjallinu, þá var bœr sá fyrir þeim er á Súlu heitir, í ofanverðri bygðinni[1] í Verdœlafylki. En er þeir sóttu ofan at bœnum, þá lágu[2] akrar við veginn. Konungr bað menn fara spakliga[3] ok spilla[4] eigi eign[5] fyrir bónda. Gerðu menn þat vel meðan konungr var við;[6] en þær sveitir[7] er síðar fóru, gáfu ekki gaum,[8] ok hljópu menn svá um akrinn at hann var allr[9] lagðr at jǫrðu. Sá búandi[10] er þar bjó,[11] er nefndr Þorgeirr flekkr. Hann átti tvá sonu vel frumvaxta.[12] Þorgeirr fagnaði[13] vel konungi ok hans mǫnnum, ok bauð honom allan þann forbeina[14] er hann hafði fǫng á.[15] Konungr tók því vel, ok spurði þá Þorgeir at tiðindum, hvat títt væri[16] þar í landi, eða hvárt samnaðr[17] nǫkkurr mundi þar vera gerr[18] í moti honum. Þorgeirr segir at lið mikit var saman dregit þar í Þrándheimi, ok þar váru komnir lendir menn[19] bæði sunnan ór landi ok norðan af Hálogalandi; en eigi veit ek, segir hann, hvárt þeir ætla[20] því liði[21] at stefna yðr í mót[22] eða í annan stað. Síðan kærði[23] hann fyrir konungi skaða sinn ok úspekt[24] konungsmanna, er þeir hǫfðu niðr brotit ok troðit[25] akra hans alla. Konungr segir at þat var illa orðit[26] at honum var mein[27] gert. Síðan reið konungrinn til þar sem akrinn hafði staðit,[28] ok sá at akrinn var allr at jǫrðu lagðr. Hann reið umhverfis ok mælti síðan: Þess[29] vænti ek, búandi! at guð mun leiðrétta[30] skaða þinn, ok mun akr þessi betri á viku fresti.[31] Ok varð þat hinn bezti akr, sem konungr sagði. Konungr dvaldist[32] þar um nótt. En at morni[33] bjó[34] hann ferð sína. Hann segir at Þorgeirr bóndi skyldi fara med honum. En hann bauð til ferðar[35] tvá sonu sína. Þá segir konungr at þeir skulu eigi fara með honum. En sveinarnir vildu þó fara. Konungr bað þá eptir vera. En er þeir vildu eigi letjast,[36] þá vildu hirðmenn konungs binda þá. Konungr mælti, er hann sá þat: Fari þeir, aptr[37] munu þeir koma. Svá fór,[38] sem konungr sagði, um sveinana.
____
Oversikt over de sterke verbers personsendelser i presens og imperfektum indikativ; pres. partisipp.
Verbets stamme finnes i pres. inf. ved å bortta endelsen a: f. eks. far er stammen i far-a; brenn i brenn-a. - De sterke verber får i pres. indikativ ental i-omlyd, d. e. a blir til e; á til æ: (u til y); ó til œ; ú, jú, jó til ý; au til ey; f. eks. ek tek, jeg tar (av taka); ek blæs, jeg blåser (av blása); ek blœt, jeg ofrer (av blóta); ek flýg, jeg flyver (av fljúga); ek býð, jeg byr (av bjóða); ek hleyp, jeg løper (av hlaupa).
| Pres. ent. | 1. | ek drep | tek | flýg | býð |
| 2. | þú drep-r | tek-r | flýg-r | býð-r | |
| 3. | hann drep-r | tek-r | flýg-r | býð-r | |
| Fl. | 1. | vér drep-um | tǫk-um *) | fljúg-um | bjóð-um |
| 2. | þér drep-it | tak-it | fljúg-it | bjóð-it | |
| 3. | þeir drep-a | tak-a | fljúg-a | bjód-a | |
| Impf. ent. | 1. | ek drap | tók | flaug | bauð |
| 2. | þú drap-t | tók-t | flaug-t | bauzt **) | |
| 3. | hann drap | tók | flaug | bauð | |
| Fl. | 1. | vér dráp-um | tók-um | flug-um | buð-um |
| 2. | þér dráp-ut | tók-ut | flug-ut | buð-ut | |
| 3. | þeir dráp-u | tók-u | flug-u | buð-u | |
| Pres. part. | drepandi | takandi | fljúgandi | bjóðandi |
*) a går over til ǫ ved u-omlyd; se ovenfor Kap. VII.
**) for bauð-t.
Fotnoter
- ↑ den øvre (del av) bygden.
- ↑ lå (liggja).
- ↑ fredsommelig.
- ↑ spille, ødelegge.
- ↑ eiendom.
- ↑ «ved»; tilstede.
- ↑ flokker (sveit).
- ↑ gav ikke akt (gefa gaum).
- ↑ «all»; ganske.
- ↑ bonde.
- ↑ bodde (imperf av búa).
- ↑ voksne.
- ↑ mottok.
- ↑ gjestmildhet.
- ↑ som han hadde midler til.
- ↑ hvad der var påferde, gikk for sig.
- ↑ samling av folk.
- ↑ gjort.
- ↑ lendermenn.
- ↑ tenke.
- ↑ med det folk (dat.).
- ↑ imot eder.
- ↑ klaget over.
- ↑ voldsomhet.
- ↑ trådt.
- ↑ gjort (eg. «vordet»; fort.part. av verða).
- ↑ mén; skade.
- ↑ stått.
- ↑ det.
- ↑ avhjelpe.
- ↑ på ukes frist; i løpet av en uke.
- ↑ dvelte (dveljast).
- ↑ om morgenen (dat. av morginn).
- ↑ beredte (búa).
- ↑ ferden (gen.).
- ↑ la sig holde tilbake.
- ↑ tilbake; «atter».
- ↑ upers «gikk det».