Vis kilden til Dvørgamoy II (Dvørgamoyggin fagra)

{| class="toccolours" border="1" width="100%" cellpadding="4" style="border-collapse:collapse"
|- style="background-color:#e9e9e9"  
!align="center" valign="top" width="40%" | '''Velg språk''' !!align="center" valign="top" width="10%" | Norrønt !!align="center" valign="top" width="10%"| Islandsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Norsk !!align="center" valign="top" width="10%"| Dansk !!align="center" valign="top" width="10%"| Svensk !!align="center" valign="top" width="10%"| Færøysk
|-
! Denne teksten finnes på følgende språk ► !!  !!  !!  !!  !!  !! [[Fil:Faeroysk.gif|32px|link=Dvørgamoy II (Dvørgamoyggin fagra)]]
|-
|}


<center>'''[[Føroysk kvæði]]'''

<br>V. U. Hammershaimb
<br><big>'''Færøiske Kvæder'''</big>
<br>Det nordiske Litteratur-Samfund
<br>København 1851-55


<big>''' Dvørgamoy II'''</big><br>(Dvørgamoyggin fagra)</center>



<blockquote>''Uppskriftin var gjørd á Sandoynni.''

<br><br>1.
<br>Ásmundur saðlar gangara sín,
<br>hann snúðist burt úr veldi,
<br>hann kundi ei ta jomfrú sjá,
<br>heim var hon flutt á kvøldi.

<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; Viðgangur:
<br>''Gevið ljóð frúvur,''
<br>''kall er komin í dans,''
<br>''gud gevi onga jomfrúnna''
<br>''gjalda hans.''

<br><br>2.
<br>Ásmundur ríður út árla morgun
<br>við sínum fylgdarsveini,
<br>kongur flutti moynna heim,
<br>sum dvørgurin hevði heimi.

<br><br>3.
<br>Kongurin kemur inn árla morgun,
<br>talar við dreingir fróðar:
<br>"Tit skulu fara um landið alt
<br>brúdleypsfólk at bjóða.

<br><br>4.
<br>Sjálvur eri eg manna maki,
<br>royndur í avreksverki,
<br>ríðið fram á Sjúrðar fund,
<br>ið væl má kallast hin sterki.

<br><br>5.
<br>Kvittið fram yvir Húnaland
<br>fornum kappum at bjóða,
<br>eg kenni væl Ásmund Kellingarson
<br>og hansara dreingir góðu."

<br><br>6.
<br>Sveinar riðu á markir út,
<br>vítt um vørild alla,
<br>riðin er nú dvørgurin
<br>av skóginum heim til hallar.

<br><br>7.
<br>Dvørgurin kastar reyðum skildri,
<br>í borgum sá hann einki:
<br>burtur er bæði skjøldur og svørð
<br>og horvin frú úr beinki.

<br><br>8.
<br>Ásmundur ríður á skógvin fram,
<br>at hitta dvørgin ein:
<br>"Ætlar tú ikki moynna at hevna,
<br>ið kongurin flutti heim?"

<br><br>9.
<br>"Bæði snart og skundiliga,
<br>legst mær nú í minni:
<br>burtur er bæði skjøldur og svørð
<br>eg náði nú ikki á sinni."

<br><br>10.
<br>"Læna skal eg tær skjøldin góða
<br>og svørðið tað hitt besta,
<br>sjálvur skal eg í ferðini fara
<br>Húnakong at gesta."

<br><br>11.
<br>Kallin kemur úr gátt frá sær,
<br>hann sær dvørgin ríða:
<br>"Eg skal tær til hallar fylgja
<br>at skoða moy so fríða."

<br><br>12.
<br>Riðu teir til hallar heim
<br>við sín reyðargullkrans,
<br>tá ið teir komu at borgini,
<br>teir hoyrdu urgur og dans.

<br><br>13.
<br>Kallin inn um dyrnar sá,
<br>hann var um kinnar bleikur,
<br>moyjin spældi fyri kongsins borði,
<br>dreingir hildu leik.

<br><br>14.
<br>Hann sá frúur og stoltar jomfrúur
<br>runt um salin stræta:
<br>"Latið ei kallin svíkja os,
<br>ið komin er her at gæta."

<br><br>15.
<br>Ein kom maður í høllina inn,
<br>sigur hann øllum frá:
<br>"Eg sá so mangar herklæddar menn
<br>at borgararmi gá."

<br><br>16.
<br>Kongur upp frá borði steig,
<br>dregur hann út sítt svørð:
<br>"Vildi eg, Sjúrður og Virgar sterki
<br>vóru í borgum her."

<br><br>17.
<br>Kongur upp frá borði steig
<br>og talar til sína sveina:
<br>"Bið teir koma í brúðarhús
<br>og drekka tann mjøðin reina."

<br><br>18.
<br>"Standið ei longur við borgararmi,
<br>loysið saðilreimar,
<br>býður hann tykkum í brúðarhús
<br>at drekka tann mjøðin reina."

<br><br>19.
<br>"Býður kongur mær í brúðarhús
<br>at drekka av skálum hvítu,
<br>her standi eg nú herklæddur
<br>ógvuligur á at líta.

<br><br>20.
<br>Vil hann ikki forligt fljóð
<br>senda mær til handar,
<br>brynja skal valdra manna lið
<br>og stríða mót kongi og landi."

<br><br>21.
<br>Árla var um morgunin,
<br>sólin roðar í fjøll,
<br>leggja teir sínar bardagar
<br>so skamt frá kongsins høll.

<br><br>22.
<br>Ásmundur ríður í herin fram,
<br>ætlaði sær at vinna,
<br>kongurin honum ímóti tók,
<br>har mundu tveir reystir finnast.

<br><br>23.
<br>Kongurin gav so vænt eitt høgg
<br>av so góðum treysti,
<br>so sló hann á Ásmund fast,
<br>at hann fell niður av hesti.

<br><br>24.
<br>Ásmundur stoyttist niður á jørð,
<br>tað mundi ei ofta vera,
<br>út kom Júkans dýra drottning,
<br>ið væl kundi rúnir skera.

<br><br>25.
<br>Hon tók frá honum møði alt
<br>og so hans illsku grand,
<br>sjónligur var hann hvørjum manni,
<br>eingin har hann vann.

<br><br>26.
<br>Dvørgur spennir sín hest við spora,
<br>hann letur í herin skunda,
<br>legði niður liðið alt,
<br>kongurin flýddi undan.

<br><br>27.
<br>Niður legði hann liðið alt,
<br>kongurin mátti flýja,
<br>kallin sætaði brúðrini,
<br>tók gull og drósið dýra.

<br><br>28.
<br>Ein kom maður í høllina inn,
<br>smílist undir lín:
<br>"Nú kemur Sjúrður Sigmundarson
<br>og Høgni, bróðir tín."

<br><br>29.
<br>"Vælkomin Høgni, bróðir mín,
<br>tú hevur so drúgvant riðið,
<br>mist havi eg tað væna vív
<br>og so tað heila liðið."

<br><br>30.
<br>"Eg havi farið um ríkið og lond,
<br>Virgar eg ikki fann,
<br>hann reið sær at biðja moy
<br>so langt í fremmanda land."

<br><br>31.
<br>Svaraði Sjúrður Sigmundarson,
<br>hann mælir av tungum sinni:
<br>"Vit skulum ríða á skógvin fram
<br>dvørgin á máli finna."

<br><br>32.
<br>Árla var um morgunin,
<br>sól skein bjart á heiði,
<br>riðu teir á skógvin fram
<br>fast av miklari vreiði.

<br><br>33.
<br>Sjúrður gekk at hellisdurum,
<br>var ikki gott at finna,
<br>unti sær ikki upp at lata,
<br>klývur tað stálið stinna.

<br><br>34.
<br>Moyjin sat við silvdrigið skinn,
<br>dvørgur í smiðju stendur:
<br>ofta er nest hjá monnum longst
<br>enn vera teirra frændir.

<br><br>35.
<br>Tað var Høgni hin sterki,
<br>hann mundi dvørgin stevna:
<br>"Til tess eru vit higar komnir,
<br>bróður sakir at hevna.

<br><br>36.
<br>Kongurin flutti moynna heim,
<br>tað var so mikil vandi,
<br>vegið hevur tú liðið alt
<br>og rænað fæ úr landi."

<br><br>37.
<br>Dvørgurin klæðir seg í stál
<br>bæði við hond og fót,
<br>riðu teir so frá hellisborg
<br>burt á oyðuskóg.

<br><br>38.
<br>Høgni gav so stórt eitt høgg,
<br>frá man frættast víða,
<br>ikki beit svørð á stáli stinna,
<br>ið dvørgurin hevði smíðað.

<br><br>39.
<br>Riðu saman á grønum vølli,
<br>lýtur í homrum gella,
<br>síðan stríddust kappar tveir
<br>henda dag at kvøldi.

<br><br>40.
<br>Dagurin tók at kvølda,
<br>fellur yvir døgg,
<br>Høgni sterki undan dreiv,
<br>eitt spring fyri hvørt eitt høgg.

<br><br>41.
<br>Høgni fell av hesti niður,
<br>møðin at honum seig,
<br>Sjúrður bindur hjálm á seg
<br>árla ið sól upp reis.

<br><br>42.
<br>Sjúrður gav so vont eitt høgg,
<br>frá man frættast víða,
<br>ikki beit svørð á stáli stinna,
<br>ið dvørgurin hevði smíðað.

<br><br>43.
<br>Riðu saman á grønum vølli,
<br>lýtur í homrum gella,
<br>síðan stríddust kappar tveir
<br>henda dag at kvøldi.

<br><br>44.
<br>Síðan stríddust kappar tveir
<br>henda dag til enda,
<br>tyngist svørð í Sjúrðar hondum,
<br>hann tekur nú spjót at senda.

<br><br>45.
<br>Kastar hann eitt og kastar hann tvey,
<br>og kastaði hann tað triðja,
<br>dvørgurin tók móti øllum teim,
<br>ei kendi hann til sviða.

<br><br>46.
<br>Sjúrður brá upp sínum bitra brandi,
<br>tó hendur vóru ei seinar,
<br>feldi han yvir dvørgsins høvur,
<br>einki var honum at meini.

<br>47.
<br>Dvørgurin gav so stórt eitt høgg,
<br>tað hoyrdist út í Frans,
<br>høggur niður á Sjúrðar høvur,
<br>hjálm av høvdi hans.

<br><br>48.
<br>Dvørgurin gav so stórt eitt høgg,
<br>tað fell so væl í lag,
<br>spretti brynju av baki hans,
<br>Grani fell á knæ.

<br><br>49.
<br>Sjúrður reiðjar svørð umkring
<br>bæði av grimd og vreiði,
<br>klývur av honum skøldirnar
<br>og gav honum skeinir fleiri.

<br><br>50.
<br>Dvørgur lat av skóginum standa,
<br>ið illa særdur var:
<br>"Hoyr tað Sjúrður Sigmundarson,
<br>sigurin gevi eg tær."

<br><br>51.
<br>Riðu so til hallar heim
<br>Høgni og Sjúrður svein,
<br>sum hin fagra dvørgamoyjin
<br>sat í borgum ein.

<br><br>52.
<br>Tað er Sjúrður Sigmundarson,
<br>hann svør við sína trú:
<br>"Hvar er Ásmundur Kellingarson,
<br>sæð vildi eg hann nú."

<br><br>53.
<br>Tað er Sjúrður Sigmundarson,
<br>hann situr á baki Grana:
<br>"Ásmundur ber eitt heiðursnavn,
<br>teir kalla hann kappabana.

<br><br>54.
<br>Eg havi leita víða um lond
<br>og inn fyri Singjant há,
<br>men onga tíð á ævini
<br>fekk eg hann at sjá."

<br><br>55.
<br>Til tess svaraði Høgni sterki,
<br>komin til gott at evna:
<br>"Hann er vænur og vøkstraligur,
<br>kann væl dreingjum stevna.

<br><br>56.
<br>Tað er Ásmundur Kellingarson,
<br>hann er nýtur drongur,
<br>hittir hann teg í oyðiskógi,
<br>tú verður ei glaður longur."

<br><br>57.
<br>Bjørt sat brúður við breiða borði,
<br>hon seymar hvíta lín,
<br>Sjúrður flutti hana úr høll
<br>og hennara gull í skríni.

<br><br>58.
<br>Hann setti hana upp á hests síns bak,
<br>og førdi heim til hallar,
<br>tók tá bæði skært  og skreyt,
<br>nú man ríman falla.

<br><br>59.
<br>Hann flutti hana ei í Júkagarð,
<br>men heim í høll til sín:
<br>"Høgni, heilsa konginum,
<br>at moyjin skal vera mín."

<br><br>60.
<br>Setti hann hana í moyja skara,
<br>tó hon vildi treyð,
<br>Ásmundi dugnaði hon sára væl,
<br>hvar hann var staddur í neyð.

<br><br>61.
<br>Sjúrður flutti moynna heim,
<br>frá segði Høgni sterki,
<br>til tess svaraði kongurin
<br>undir sínum reyðargulls merki.

<br><br>62.
<br>Til tess svaraði kongurin,
<br>undir sínum reyðargulls merki:
<br>"Ikki skal Sjúrður Sigmundarson
<br>rósa av hesum verki."</blockquote>

[[Kategori:Alfabetisk indeks]]
[[Kategori:Tekster på færøysk]]
[[Kategori:Færøyske kvad]]
[[Kategori:Venceslaus Ulricus Hammershaimb]]