Forskjell mellom versjoner av «III. Halvdan Svartes død»

Fra heimskringla.no
Hopp til navigering Hopp til søk
(Halvdan Svartes død)
 
m
 
Linje 26: Linje 26:
  
  
−
Um várit þann tíma<ref>tid.</ref> er<ref>som; her: da.</ref> ísa tekr<ref>upers. «det tar (til) å løse iser på vannene»: d. e. isene begynner å løses.</ref> at leysa á v&#491;tnum, þá hafði konungr farit til veizlu<ref>gjestebud.</ref> í bygð þá<ref>dem. pron.; se ovenfor.</ref> er Brandabú heitir á Haðalandi, en hann fór frá veizlunni með mikit<ref>meget.</ref> lið;<ref>folk.</ref> þá óku<ref>kjørte; imperf. av aka, å kjøre.</ref> þeir at vatns-ísinum á vatni því er R&#491;nd heitir; en þeir kómu þar sem R&#339;kensvík heitir, þar brast íssinn ísundr undir honum ok undir hesti hans, en þegar er þeir sá þat, þá vildu allir<ref>alle.</ref> bjarga<ref>bjerge, frelse.</ref> konungi, ok þyrptist<ref>stimlet sammen; imperf. av þyrpast.</ref> þingat mikill<ref>stor.</ref> fj&#491;ldi<ref>mengde.</ref> drukkinna manna;<ref>gen. fl.; «av drukne menn».</ref> íssinn brotnaði því<ref>derfor.</ref> meir ok víðara, ok varð konungi<ref>dat. ent.; «for kongen».</ref> eigi meiri hjálp<ref>hjelp.</ref> at drukknum m&#491;nnum en svá at konungr týndist<ref>«tyndest»; ødela sig, omkom; av týna, ødelegge.</ref> þar ok Dagr hinn fróði, mágr<ref>svigerfar; «måg».</ref> hans, ok n&#491;kkurir tuttugu<ref>nogen og tyve.</ref> menn með þeim, ok þessi<ref>denne.</ref> tíðendi þótti<ref>«totte»; syntes; imperf. av þykkja.</ref> &#491;llum m&#491;nnum<ref>dat. fl. «alle menn».</ref> ill vera er til spurðu, fyrir því at hann var maðr ársæll ok vinsæll. En svá var mikil ársæli<ref>årsælhet; lykke til å få gode åringer.</ref> Hálfdanar,<ref>gen.</ref> at þegar er þeir funnu lík hans, þá skiptu<ref>skiftet, delte.</ref> þeir líkam<ref>legeme.</ref> hans ísundr, ok váru innyfli<ref>innvoller.</ref> hans j&#491;rðuð<ref>fortids part. av jarða, jorde.</ref> á Þengilsst&#491;ðum<ref>dativ.</ref> á Haðalandi, en líkamr hans var jarðaðr<ref>fortids part. av jarða, jorde.</ref> á Steini á Hringaríki, en h&#491;fuð hans var flutt í Skírissal á Vestfold ok var þar jarðat.<ref>fortids part. av jarða, jorde.</ref> En fyrir því<ref>for det; derfor.</ref> skiptu þeir líkam hans, at þeir trúðu því,<ref>dem. pron.; se ovenfor.</ref> at ársæli hans mundi<ref>monne, vilde.</ref> jafnan<ref>alltid.</ref> með honom vera, hvárt sem<ref>hvárt sem. hvad enten.</ref> hann væri<ref>imperf. konj. av vera.</ref> lífs<ref>i live.</ref> eða dauðr.
+
Um várit þann tíma<ref>tid.</ref> er<ref>som; her: da.</ref> ísa tekr<ref>upers. «det tar (til) å løse iser på vannene»: d. e. isene begynner å løses.</ref> at leysa á v&#491;tnum, þá hafði konungr farit til veizlu<ref>gjestebud.</ref> í bygð þá<ref>dem. pron.; se ovenfor.</ref> er Brandabú heitir á Haðalandi, en hann fór frá veizlunni með mikit<ref>meget.</ref> lið;<ref>folk.</ref> þá óku<ref>kjørte; imperf. av aka, å kjøre.</ref> þeir at vatns-ísinum á vatni því er R&#491;nd heitir; en þeir kómu þar sem R&#339;kensvík heitir, þar brast íssinn ísundr undir honum ok undir hesti hans, en þegar er þeir sá þat, þá vildu allir<ref>alle.</ref> bjarga<ref>bjerge, frelse.</ref> konungi, ok þyrptist<ref>stimlet sammen; imperf. av þyrpast.</ref> þingat mikill<ref>stor.</ref> fj&#491;ldi<ref>mengde.</ref> drukkinna manna;<ref>gen. fl.; «av drukne menn».</ref> íssinn brotnaði því<ref>derfor.</ref> meir ok víðara, ok varð konungi<ref>dat. ent.; «for kongen».</ref> eigi meiri hjálp<ref>hjelp.</ref> at drukknum m&#491;nnum en svá at konungr týndist<ref>«tyndest»; ødela sig, omkom; av týna, ødelegge.</ref> þar ok Dagr hinn fróði, mágr<ref>svigerfar; «måg».</ref> hans, ok n&#491;kkurir tuttugu<ref>nogen og tyve.</ref> menn með þeim, ok þessi<ref>denne.</ref> tíðendi þótti<ref>«totte»; syntes; imperf. av þykkja.</ref> &#491;llum m&#491;nnum<ref>dat. fl. «alle menn».</ref> ill vera er til spurðu, fyrir því at hann var maðr ársæll ok vinsæll. En svá var mikil ársæli<ref>årsælhet; lykke til å få gode åringer.</ref> Hálfdanar,<ref>gen.</ref> at þegar er þeir funnu lík hans, þá skiptu<ref>skiftet, delte.</ref> þeir líkam<ref>legeme.</ref> hans ísundr, ok váru innyfli<ref>innvoller.</ref> hans j&#491;rðuð<ref>fortids part. av jarða, jorde.</ref> á Þengilsst&#491;ðum<ref>dativ.</ref> á Haðalandi, en líkamr hans var jarðaðr<ref>fortids part. av jarða, jorde.</ref> á Steini á Hringaríki, en h&#491;fuð hans var flutt í Skírissal á Vestfold ok var þar jarðat.<ref>fortids part. av jarða, jorde.</ref> En fyrir því<ref>for det; derfor.</ref> skiptu þeir líkam hans, at þeir trúðu því,<ref>dem. pron.; se ovenfor.</ref> at ársæli hans mundi<ref>monne, vilde.</ref> jafnan<ref>alltid.</ref> með honom vera, hvárt sem<ref>hvárt sem, hvad enten.</ref> hann væri<ref>imperf. konj. av vera.</ref> lífs<ref>i live.</ref> eða dauðr.
  
  

Nåværende revisjon fra 14. jun. 2018 kl. 13:45

Velg språk Norrønt Islandsk Norsk Dansk Svensk Færøysk
Denne teksten finnes på følgende språk ► Norsk.gif


Oldnorsk lesebok for begynnere


III. Halvdan Svartes død


at prep. («åt») på, i, til.
þegar, straks.
þegar er (straks som) så snart som.
þingat (þangat) derhen.
eða, eller.
 


Um várit þann tíma[1] er[2] ísa tekr[3] at leysa á vǫtnum, þá hafði konungr farit til veizlu[4] í bygð þá[5] er Brandabú heitir á Haðalandi, en hann fór frá veizlunni með mikit[6] lið;[7] þá óku[8] þeir at vatns-ísinum á vatni því er Rǫnd heitir; en þeir kómu þar sem Rœkensvík heitir, þar brast íssinn ísundr undir honum ok undir hesti hans, en þegar er þeir sá þat, þá vildu allir[9] bjarga[10] konungi, ok þyrptist[11] þingat mikill[12] fjǫldi[13] drukkinna manna;[14] íssinn brotnaði því[15] meir ok víðara, ok varð konungi[16] eigi meiri hjálp[17] at drukknum mǫnnum en svá at konungr týndist[18] þar ok Dagr hinn fróði, mágr[19] hans, ok nǫkkurir tuttugu[20] menn með þeim, ok þessi[21] tíðendi þótti[22] ǫllum mǫnnum[23] ill vera er til spurðu, fyrir því at hann var maðr ársæll ok vinsæll. En svá var mikil ársæli[24] Hálfdanar,[25] at þegar er þeir funnu lík hans, þá skiptu[26] þeir líkam[27] hans ísundr, ok váru innyfli[28] hans jǫrðuð[29] á Þengilsstǫðum[30] á Haðalandi, en líkamr hans var jarðaðr[31] á Steini á Hringaríki, en hǫfuð hans var flutt í Skírissal á Vestfold ok var þar jarðat.[32] En fyrir því[33] skiptu þeir líkam hans, at þeir trúðu því,[34] at ársæli hans mundi[35] jafnan[36] með honom vera, hvárt sem[37] hann væri[38] lífs[39] eða dauðr.


Neste tekst


Fotnoter

  1. ↑ tid.
  2. ↑ som; her: da.
  3. ↑ upers. «det tar (til) å løse iser på vannene»: d. e. isene begynner å løses.
  4. ↑ gjestebud.
  5. ↑ dem. pron.; se ovenfor.
  6. ↑ meget.
  7. ↑ folk.
  8. ↑ kjørte; imperf. av aka, å kjøre.
  9. ↑ alle.
  10. ↑ bjerge, frelse.
  11. ↑ stimlet sammen; imperf. av þyrpast.
  12. ↑ stor.
  13. ↑ mengde.
  14. ↑ gen. fl.; «av drukne menn».
  15. ↑ derfor.
  16. ↑ dat. ent.; «for kongen».
  17. ↑ hjelp.
  18. ↑ «tyndest»; ødela sig, omkom; av týna, ødelegge.
  19. ↑ svigerfar; «måg».
  20. ↑ nogen og tyve.
  21. ↑ denne.
  22. ↑ «totte»; syntes; imperf. av þykkja.
  23. ↑ dat. fl. «alle menn».
  24. ↑ årsælhet; lykke til å få gode åringer.
  25. ↑ gen.
  26. ↑ skiftet, delte.
  27. ↑ legeme.
  28. ↑ innvoller.
  29. ↑ fortids part. av jarða, jorde.
  30. ↑ dativ.
  31. ↑ fortids part. av jarða, jorde.
  32. ↑ fortids part. av jarða, jorde.
  33. ↑ for det; derfor.
  34. ↑ dem. pron.; se ovenfor.
  35. ↑ monne, vilde.
  36. ↑ alltid.
  37. ↑ hvárt sem, hvad enten.
  38. ↑ imperf. konj. av vera.
  39. ↑ i live.
Hentet fra «http://heimskringla.no/index.php?title=III._Halvdan_Svartes_død&oldid=47303»