XII. Kong Olavs skalder
| Velg språk | Norrønt | Islandsk | Norsk | Dansk | Svensk | Færøysk |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Denne teksten finnes på følgende språk ► |  |
Svá er sagt, at þá er Ólafr konungr fylkti liði sínu, þá skipaði hann mǫnnum í skjaldborg,[1] er halda skyldi[2] fyrir honum í bardaga, ok valdi þar til þá menn er sterkastir váru ok snarpastir.[3] Þá kallaði konungr til sín skáld sín og bað þá ganga í skjaldborgina; skulut þér, segir hann, hér vera ok sjá þau tíðindi er hér gerast; er yðr þá eigi segjandi saga[4] til: því at þér skulut frá segja[5] ok yrkja[6] um síðan. Þar var þá Þormóðr Kolbrúnarskáld ok Gizurr gullbrá ok hinn þriði Þorfinnr munnr. Þá mælti Þormóðr til Gizurar: Stǫndum[7] eigi svá þrǫngt,[8] lagsmaðr![9] at eigi nái Sigvatr skáld rúmi sínu, þá er hann kemr; hann mun vera vilja fyrir konungi, ok ekki mun konungi annat líka. Konungr heyrði þetta ok svaraði: Ekki þarf[10] Sigvat at sneiða,[11] þótt hann sé[12] eigi hér; opt hefir hann mér vel fylgt; hann mun nú biðja fyrir oss, ok mun þess enn allmjǫk[13] þurfa. Þormóðr segir: Vera má[14] þát, konungr! at þér sé nú bœna mest þǫrf;[15] en þunt mundi vera um merkistǫngina, ef allir hirðmenn þínir væri nú á Rúmavegi;[16] var þat ok satt,[17] at vér tǫldum þá at því[18] at engi fekk rúm fyrir Sigvati, þótt mæla vilði við þik.
Fotnoter
- ↑ skjoldborg.
- ↑ upers. «man skulde».
- ↑ modigste.
- ↑ «er beretning (saga) da ikke sigende eder derom» d. e. I trenger da ikke til andres fortelling derom.
- ↑ fortelle derom.
- ↑ dikte.
- ↑ la oss stå.
- ↑ trangt.
- ↑ kamerat.
- ↑ upers. «man behøver».
- ↑ stikle på.
- ↑ er (pres. konj.).
- ↑ særdeles meget.
- ↑ kan.
- ↑ eg. at for dig er nu mest trang (þǫrf) til bønner (bœna; gen. fl. av bœn).
- ↑ veien til Rom.
- ↑ sant.
- ↑ vi ytret misnøie med det (telja at).
