Forskjell mellom versjoner av «Óláfs saga kyrra (FJ 1900)»

Fra heimskringla.no
Hopp til navigering Hopp til søk
(Óláfs saga kyrra (FJ 1900))
 
 
(Én mellomliggende revisjon av samme bruker vises ikke)
Linje 82: Linje 82:
 
[''Ó. kyrr. (Fms.) k. 5 fin.; ÓH (53) k. 271, (49) k. 123, (Fms.) k. 251, (Flat.) k. 313; Norsk hom. p. 166, Tjodrek k. 29; Acta Sci. Ol k. 18.'']
 
[''Ó. kyrr. (Fms.) k. 5 fin.; ÓH (53) k. 271, (49) k. 123, (Fms.) k. 251, (Flat.) k. 313; Norsk hom. p. 166, Tjodrek k. 29; Acta Sci. Ol k. 18.'']
  
−
Óláfr konungr lét gera steinmusteri í Niðarósi [ok setti<ref>[''ul. 39.''</ref> í þeim stað, sem fyrst hafði verit jarðat<ref>i iorð lagt ''J2.''</ref> lík Óláfs konungs, ok<ref>''ul. F.''</ref> var þar yfir<ref>''ul. J2.''</ref> sett altárit<ref>''med'' -er- ''39.''</ref>, sem groptr konungs hafði verit, þar var vigð Kristskirkja; var þá ok þannug<ref>''med'' i ''F, 39;'' þagat ''J2.'</ref> flutt<ref>sett ''J2.''</ref> skrín Óláfs konungs ok sett þar<ref>''ul. J2''</ref> yfir altári<ref>''med'' -er- ''39; med art. J2.''</ref>: urðu [þar þá<ref>[''omv. F, 39.''</ref> þegar<ref>''ul. F, 39, J2.''</ref> margar jartegnir<ref>jarteinir ''J2.''</ref>. En annat sumar eptir at jamlengð þess<ref>''ul. J2.''</ref>, er<ref>sem ''39.''</ref> kirkjan [hafði vígð verit<ref>[v''ar'' vigð ''F.''</ref>, þá var þar allfjǫlment; þat var Óláfsvǫku aptan, at blindr maðr fekk þar sýn sína. En sjálfan messudaginn, þá er skrínit<ref>''ud. art. F, J2.''</ref> [ok helgir dómar<ref>[''ul. J2;'' ok heilagr domr (-inn ''tf. 39'') ''F, 39.''</ref> [váru út bornir<ref>[var ut borinn (borit ''J2'') ''F, J2;'' oc aþrir helgir domar ''tf. J2.''</ref>, [skrínit var<ref>[þa var scrinit ''J2.''</ref> sett niðr<ref>[''ok'' niðr sett ''F.''</ref> í kirkju-garðinn<ref>kirkju-garði ''F, J2.''</ref>, svá<ref>''ul. F.''</ref> sem siðvenja<ref>siðr ''ok'' vandi ''F;'' siðvandi ''J2.''</ref> var<ref>e''r 39.''</ref> til, þá fekk<ref>sa ''tf. F, 39, J2.''</ref> maðr mál sitt, er lengi [áðr hafði<ref>[''omv. J2.''</ref> mállauss<ref>dumbi ''J2.''</ref> verit, ok [sǫng þá lof guði ok inum helga Óláfi konungi<ref>[lofaþe Guð oc inn helga Olaf konung ''J2.''</ref> með mjúku<ref>miklo ''F.''</ref> tungu-bragði. Kona<ref>Enn ''J2.''</ref> var inn iii. maðr. er þannug<ref>''med'' i ''F, 39;'' þangat ''J2.''</ref> hafði sótt af Svíþjóðu<ref>Sviþioð ''J2.''</ref> austan ok hafði í þeiri fǫr<ref>ferð ''F, J2.''</ref> þolat mikla nauð [fyrir sjónleysis sǫkum<ref>[''ul. F, J2.''</ref>; [en þó treystisk hon<ref>''mgl. K (18).''</ref> [miskunn guðs<ref>[guðs miskunn ''F.''</ref> [ok kom þar farandi at þeiri hátíð<ref>[en-hátíð: ''ul. J2;'' ok-hátíð: ''ul. F.''</ref>. Hon var leidd sjónlaus í<ref>inni ''J2.''</ref> musterit<ref>mustarit ''J2;'' k''ir''k''io F.''</ref> at messu um daginn, en<ref>Ok ''F.''</ref> fyrr en tíðum<ref>messo ''J2.''</ref> var lokit, sá hon báðum augum ok var þá skygn ok bjarteyg, en áðr hafði hon [verit blind<ref>[''omv. F, J2.''</ref> xiiii. vetr<ref>''ok tf. F.''</ref>; fór hon þaðan með háleitum fagnaði<ref>''herefter og til slutningen af'' Saga Inga ok br&#339;ðra hans ''kan Frísbók ikke betragtes som et hdskr. af Hkr.''</ref>.
+
Óláfr konungr lét gera steinmusteri í Niðarósi [ok setti<ref>[''ul. 39.''</ref> í þeim stað, sem fyrst hafði verit jarðat<ref>i iorð lagt ''J2.''</ref> lík Óláfs konungs, ok<ref>''ul. F.''</ref> var þar yfir<ref>''ul. J2.''</ref> sett altárit<ref>''med'' -er- ''39.''</ref>, sem groptr konungs hafði verit, þar var vigð Kristskirkja; var þá ok þannug<ref>''med'' i ''F, 39;'' þagat ''J2.''</ref> flutt<ref>sett ''J2.''</ref> skrín Óláfs konungs ok sett þar<ref>''ul. J2''</ref> yfir altári<ref>''med'' -er- ''39; med art. J2.''</ref>: urðu [þar þá<ref>[''omv. F, 39.''</ref> þegar<ref>''ul. F, 39, J2.''</ref> margar jartegnir<ref>jarteinir ''J2.''</ref>. En annat sumar eptir at jamlengð þess<ref>''ul. J2.''</ref>, er<ref>sem ''39.''</ref> kirkjan [hafði vígð verit<ref>[v''ar'' vigð ''F.''</ref>, þá var þar allfjǫlment; þat var Óláfsvǫku aptan, at blindr maðr fekk þar sýn sína. En sjálfan messudaginn, þá er skrínit<ref>''ud. art. F, J2.''</ref> [ok helgir dómar<ref>[''ul. J2;'' ok heilagr domr (-inn ''tf. 39'') ''F, 39.''</ref> [váru út bornir<ref>[var ut borinn (borit ''J2'') ''F, J2;'' oc aþrir helgir domar ''tf. J2.''</ref>, [skrínit var<ref>[þa var scrinit ''J2.''</ref> sett niðr<ref>[''ok'' niðr sett ''F.''</ref> í kirkju-garðinn<ref>kirkju-garði ''F, J2.''</ref>, svá<ref>''ul. F.''</ref> sem siðvenja<ref>siðr ''ok'' vandi ''F;'' siðvandi ''J2.''</ref> var<ref>e''r 39.''</ref> til, þá fekk<ref>sa ''tf. F, 39, J2.''</ref> maðr mál sitt, er lengi [áðr hafði<ref>[''omv. J2.''</ref> mállauss<ref>dumbi ''J2.''</ref> verit, ok [sǫng þá lof guði ok inum helga Óláfi konungi<ref>[lofaþe Guð oc inn helga Olaf konung ''J2.''</ref> með mjúku<ref>miklo ''F.''</ref> tungu-bragði. Kona<ref>Enn ''J2.''</ref> var inn iii. maðr. er þannug<ref>''med'' i ''F, 39;'' þangat ''J2.''</ref> hafði sótt af Svíþjóðu<ref>Sviþioð ''J2.''</ref> austan ok hafði í þeiri fǫr<ref>ferð ''F, J2.''</ref> þolat mikla nauð [fyrir sjónleysis sǫkum<ref>[''ul. F, J2.''</ref>; [en þó treystisk hon<ref>''mgl. K (18).''</ref> [miskunn guðs<ref>[guðs miskunn ''F.''</ref> [ok kom þar farandi at þeiri hátíð<ref>[en-hátíð: ''ul. J2;'' ok-hátíð: ''ul. F.''</ref>. Hon var leidd sjónlaus í<ref>inni ''J2.''</ref> musterit<ref>mustarit ''J2;'' k''ir''k''io F.''</ref> at messu um daginn, en<ref>Ok ''F.''</ref> fyrr en tíðum<ref>messo ''J2.''</ref> var lokit, sá hon báðum augum ok var þá skygn ok bjarteyg, en áðr hafði hon [verit blind<ref>[''omv. F, J2.''</ref> xiiii. vetr<ref>''ok tf. F.''</ref>; fór hon þaðan með háleitum fagnaði<ref>''herefter og til slutningen af'' Saga Inga ok br&#339;ðra hans ''kan Frísbók ikke betragtes som et hdskr. af Hkr.''</ref>.
  
  
Linje 92: Linje 92:
  
  
−
'''K. 8. Dauði Óláfs konungs'''<ref>''Overskr. fra 18, mgl. K;'' andlat Olafs kyrra J2, 39.''</ref>
+
'''K. 8. Dauði Óláfs konungs'''<ref>''Overskr. fra 18, mgl. K;'' andlat Olafs kyrra ''J2, 39.''</ref>
  
 
[''Ó. kyrr. (Fms.) k. 8. (Frís) k. 7. fin.; jfr. ÓH (53) k. 273; Ágr. k. 37, 38; Fsk. k. 218, 221; Mork. 126<sub>24-25</sub>, 130 <sub>15-17</sub>; Tjodrek k. 29.'']
 
[''Ó. kyrr. (Fms.) k. 8. (Frís) k. 7. fin.; jfr. ÓH (53) k. 273; Ágr. k. 37, 38; Fsk. k. 218, 221; Mork. 126<sub>24-25</sub>, 130 <sub>15-17</sub>; Tjodrek k. 29.'']

Nåværende revisjon fra 6. jun. 2021 kl. 09:07

Velg språk Norrønt Islandsk Norsk Dansk Svensk Færøysk
Denne teksten finnes på følgende språk ► Original.gif Norsk.gif Dansk.gif Svensk.gif
Original.gif Norsk.gif
Original.gif


Noen spesialtegn vises ikke på iPhone/iPad.


Heimskringla I-IV


Saga Óláfs konungs kyrra[1]


K. 1.

[Ó kyrr. (Fms.) k. 2, jfr. Harð. (Flat) k. 54; Fsk. k. 209, 217; Ágr. k. 37; Mork. 12334-1241, 12515-18; - Tjodrek k. 29.]

Óláfr var einn konungr yfir[2] Nóregi eptir andlát Magnús[3] broðúr síns. Óláfr var maðr[4] mikill á allan[5] vǫxt ok vel vaxinn; þat er allra manna sǫgn, at [engi maðr[6] hafi sét fegra[7] mann [eða tiguligra sýnum[8]; hann hafði gult hár [sem silki[9], ok fór afarvel[10], bjartan líkam[11], eygðr manna bezt, limaðr vel, fámálugr optast[12] ok ekki[13] talaðr á þingum, glaðr við ǫl, drykkju-[maðr mikill[14], málrœtinn[15] ok[16] blíðmæltr, friðsamr [meðan hans ríki stóð[17]; [þess getr[18] Steinn Herdísarson:


169.
Lǫnd vill þengill Þrœnda
(þat líkar vel skǫtnum)
ǫll [við œrna[19] snilli
eggdjarfr í frið leggja;
hugnar þjóð, þat 's[20] þegna
þrályndr til friðmála
kúgar Engla œgir[21]
Óláfr borinn sólu.


K. 2. Frá síðum Óláfs konungs[22]

[O. kyrr. (Fms.) k. 2, 3: Fsk. k. 218, 219, 220: Mork. 12520-1269.]

Þat var [siðr forn[23] í Nóregi, at konungs hásæti var á miðjum langpalli: var ǫl um eld borit: en Óláfr konungr lét fyrst gera sitt hásæti á hápalli[24] um þvera stofu; hann lét ok fyrst[25] gera ofnstofur ok strá gólf um vetr sem um[26] sumar. Um daga Óláfs konungs hófusk mjǫk kaupstaðir í Nóregi, en sumir settusk at uphafi. [Óláfr konungr[27] setti kaupstað[28] í Bjǫrgyn[29]; gerðisk þar brátt mikit setr auðigra manna ok tilsiglingar[30] kaupmanna af ǫðrum lǫndum: hann lét reisa þar[31] af grundvelli Kristskirkju, ina miklu steinkirkju[32], ok var[33] at henni litit gǫrt, en hann lét algera trékirkjuna[34]. [Óláfr konungr[35] lét setja Mikla-gildi í Niðarósi ok mǫrg ǫnnur í kaupstǫðum, en áðr váru þar[36] hvirfings-drykkjur; þá var Bœjarbot[37] in mikla hvirfings-klokka í Niðarósi. Hvirfings[38]-brœðr létu þar[39] gera Margrétar-kirkju, steinkirkju[40]. Á dǫgum Óláfs konungs hófusk skytningar ok leizlu-drykkjur í kaupstǫðum, ok[41] þá[42] tóku menn upp sundrgǫrðir, hǫfðu drambhosur lerkaðar at beini: sumir spentu gullhringum[43] um[44] fótleggi[45] sér, [ok þá[46] hǫfðu menn dragkyrtla, láz[47] at síðu, ermar v. alna langar ok svá þrǫngvar, at draga skyldi við[48] handtugli[49] ok lerka alt at ǫxl upp, hávir skúar ok allir silkisaumaðir. en sumir gullagðir. [Mǫrg ǫnnur sundrgǫrð[50] var þá.


K. 3. Frá hirðsiðum[51]

[Ó. kyrr. (Fms.) k. 4: Fsk. k. 220; Mork. 1269-15.]

Óláfr konungr hafði þá hirðsiðu, at hann lét stanða fyrir borði sinu skutilsveina ok skenkja sér með[52] borðkerum, ok svá[53] ǫllum tígnum mǫnnum, þeim[54] er at hans borði sátu; hann hafði ok kertisveina, þá er kertum heldu fyrir borði hans[55] ok jammǫrgum, sem tígnir menn sátu upp. Þar var ok stallarastóll útar frá trápizu; [þar sátu stallarar[56] á ok aðrir[57] gœðingar ok horfðu[58] innar í mót[59] hásæti[60]. Haraldr konungr ok aðrir konungar fyrir honum váru vanir at drekka af dýra[61]-hornum ok bera [ǫl ór ǫndugi[62] um eld ok drekkja minni á þann, er honum sýndisk; svá segir Stúfr skáld[63]:


170.
Vissak[64] hildar hvessi
(hann vas nýztr at kanna)
[af góðum byr Gríðar
gagnsælan mér fagna[65].
þás[66] blóðstara[67] bræðir[68]
baugum grimmr at Haugi
gjarn með gyldu[69] horni
gekk sjálfr á mik drekka.


K. 4. Hirðskipan Óláfs konungs[70]

[Ó. kyrr. (Fms.) k. 4; jfr. Ágr. k. 37; Fsk. k. 229;Mork. 12613-21.]

Óláfr konungr hafði .c. hirðmanna ok[71] lx. gesta ok lx. húskarla, þeira er flytja skyldu[72] [til garðzins[73] þat[74] er þurpti, [eða starfa aðra hluti, þá sem[75] konungr vildi[76]. En er bœndr spurðu konung þess, fyrir[77] hví hann hefði meira lið en lǫg váru[78] til eða[79] fyrri konungar hǫfðu haft, þá er hann fór á veizlur, [þar sem bœndr gerðu fyrir[80] honum[81] - konungr svarar svá: »eigi fæ ek betr stýrt ríkinu ok eigi er[82] meiri ógn af mér en af[83] fǫður mínum, þótt ek hafa hálfu fleira[84] lið en hann hafði, en engi pynding gengr mér til þess[85] við yðr eða[86] þat, at ek vilja þyngja[87] [yðrum kostum[88]«.


K. 5. Dauði Sveins konungs Úlfssonar[89]

[Ó. kyrr. (Fms.) k. 5; Fsk. k. 221; Mork. 12626-30; Tjodrek k. 30 beg.]

Sveinn konungr Úlfsson[90] varð sóttdauðr x. vetrum eptir fall Haraldanna[91]. Þar næst var [konungr í Danmǫrk Haraldr hein[92], sonr hans, iiii.[93] vetr[94], þá Knútr[95], [sonr Sveins[96], [viii.[97] vetr[98], [ok er[99] sannheilagr[100]; þá Óláfr, [inn þriði sonr Sveins[101], viii. vetr; þá Eiríkr góði, [iiii. sonr Sveins konungs, enn[102] viii. vetr. Óláfr Nóregs-konungr fekk Ingiríðar, dóttur Sveins Dana-konungs: en Oláfr Dana-konungr[103] Sveinsson[104] fekk Ingigerðar, dóttur Haraldz konungs, systur Óláfs Nóregs-konungs, Óláfr[105] Haraldzson, er sumir kǫlluðu Óláf[106] kyrra, en margir[107] Óláf bónda, hann[108] gat son við Þóru Jóansdóttur[109]; [sá var nefndr Magnús[110]: [var sá sveinn inn fríðasti[111] sýnum[112] ok almannvænn; óx hann upp í hirð konungs[113].


K. 6. Jartegnir Óláfs konungs[114]

[Ó. kyrr. (Fms.) k. 5 fin.; ÓH (53) k. 271, (49) k. 123, (Fms.) k. 251, (Flat.) k. 313; Norsk hom. p. 166, Tjodrek k. 29; Acta Sci. Ol k. 18.]

Óláfr konungr lét gera steinmusteri í Niðarósi [ok setti[115] í þeim stað, sem fyrst hafði verit jarðat[116] lík Óláfs konungs, ok[117] var þar yfir[118] sett altárit[119], sem groptr konungs hafði verit, þar var vigð Kristskirkja; var þá ok þannug[120] flutt[121] skrín Óláfs konungs ok sett þar[122] yfir altári[123]: urðu [þar þá[124] þegar[125] margar jartegnir[126]. En annat sumar eptir at jamlengð þess[127], er[128] kirkjan [hafði vígð verit[129], þá var þar allfjǫlment; þat var Óláfsvǫku aptan, at blindr maðr fekk þar sýn sína. En sjálfan messudaginn, þá er skrínit[130] [ok helgir dómar[131] [váru út bornir[132], [skrínit var[133] sett niðr[134] í kirkju-garðinn[135], svá[136] sem siðvenja[137] var[138] til, þá fekk[139] maðr mál sitt, er lengi [áðr hafði[140] mállauss[141] verit, ok [sǫng þá lof guði ok inum helga Óláfi konungi[142] með mjúku[143] tungu-bragði. Kona[144] var inn iii. maðr. er þannug[145] hafði sótt af Svíþjóðu[146] austan ok hafði í þeiri fǫr[147] þolat mikla nauð [fyrir sjónleysis sǫkum[148]; [en þó treystisk hon[149] [miskunn guðs[150] [ok kom þar farandi at þeiri hátíð[151]. Hon var leidd sjónlaus í[152] musterit[153] at messu um daginn, en[154] fyrr en tíðum[155] var lokit, sá hon báðum augum ok var þá skygn ok bjarteyg, en áðr hafði hon [verit blind[156] xiiii. vetr[157]; fór hon þaðan með háleitum fagnaði[158].


K. 7. Jartegnir Óláfs konungs[159]

[ÓH (53) k. 272. (Fms.) k. 255. (Flat.) k. 314.]

Sá atburðr gerðisk í Niðarósi, at skrín Óláfs konungs var borit um stræti, at hǫfugt varð skrínit, svá at eigi fengu menn borit fram ór stað: en síðan var skrínit niðr sett ok[160] brotit upp strætit ok leitat, hvat þar var undir, ok fannzk þar barns lík, er myrt hafði verit ok fólgit þar: var þat þá á brot borit, en bœtt[161] aptr strætit, svá sem áðr hafði verit, en borit skrín at vanða.


K. 8. Dauði Óláfs konungs[162]

[Ó. kyrr. (Fms.) k. 8. (Frís) k. 7. fin.; jfr. ÓH (53) k. 273; Ágr. k. 37, 38; Fsk. k. 218, 221; Mork. 12624-25, 130 15-17; Tjodrek k. 29.]

Óláfr konungr sat optliga [í heraði[163] at stórbúum[164] sínum[165], [er hann átti[166]; en[167] er hann var [austr í Ránríki[168] at[169] Haukbœ[170] at búi sínu, þá[171] tók hann sott þá, er hann leiddi til bana. Þá hafði hann [verit konungr[172] at Nóregi [xxvi. vetr[173], en hann var til konungs tekinn [einum vetri[174] eptir fall[175] Haraldz konungs. Lík Óláfs konungs var flutt norðr til Niðaróss ok jarðat at Kristskirkju, þeiri er hann lét sjálfr[176] gera. Hann var inn vinsælsti konunge, ok hafði Nóregr [mikit auðgazk[177] [ok prýzk[178] undir hans ríki.



Noter:

  1. ↑ Overskr. fra K, 18, Vphaf olafs kyʀa 39; mgl. F; ingen kap. indel. J2; dog er her o noget större end sædvanlig.
  2. ↑ firir 39.
  3. ↑ konungs tf. F, J2.
  4. ↑ ul. J2; efter mikill F.
  5. ↑ ul. F.
  6. ↑ [eigi J2.
  7. ↑ tiguligra J2.
  8. ↑ [ul. J2.
  9. ↑ [ul. F.
  10. ↑ fagrliga J2.
  11. ↑ ok tf. F.
  12. ↑ iafnan F.
  13. ↑ lítt F.
  14. ↑ [ok F (altså ǫldrykkju som ét ord).
  15. ↑ málreítíɴ F; i kyrð tf. J2.
  16. ↑ ul. F.
  17. ↑ [ul. J2.
  18. ↑ [sva .s. F.
  19. ↑ [vill ekna J2; yrna skr. 39.
  20. ↑ er alle.
  21. ↑ ygir 39.
  22. ↑ Overskr. fra 18, mgl. K; fra Olafi konvngi 39; gert hasæti vm þveran pall F; ingen kap. inddel. i J2.
  23. ↑ [omv. F.
  24. ↑ þverpáll F og ul. um-stofu.
  25. ↑ fyrstr F.
  26. ↑ of F; ul. J2.
  27. ↑ [hann F.
  28. ↑ med art. 39.
  29. ↑ Bjorgvin skr. F.
  30. ↑ tilsigling J2.
  31. ↑ efter grundvelli J2, 39; ul. F.
  32. ↑ med art. J2.
  33. ↑ varþ J2.
  34. ↑ fornu kristzkirkio tf. J2.
  35. ↑ [hann F.
  36. ↑ ul. F.
  37. ↑ Bœyjarbot 39.
  38. ↑ ul. J2.
  39. ↑ ul. F.
  40. ↑ ul. F.
  41. ↑ ul. J2.
  42. ↑ ul. F.
  43. ↑ gullhringa J2.
  44. ↑ of F; at J2.
  45. ↑ leggi F; fotleɢium skr. J2.
  46. ↑ [Svmir F og ul. det følg. menn
  47. ↑ laðs J2, 39; laðz F.
  48. ↑ með F.
  49. ↑ handtygli 39; handtygil J2.
  50. ↑ [margar aðrar sundrgeyrðir F.
  51. ↑ Overskr. fra 18, 39, der dog tf.: Olafs konvngs; J2 = 39; mgl. K; Olafr konvngr samði hirðsiðo F.
  52. ↑ af F.
  53. ↑ ul. J2.
  54. ↑ ul. J2.
  55. ↑ ul. J2.
  56. ↑ [er stallarar sátu F, 39, J2.
  57. ↑ ul. F.
  58. ↑ þeir tf. J2.
  59. ↑ moti J2.
  60. ↑ med art. F, J2.
  61. ↑ dyrs F.
  62. ↑ [ǫl ór: ul.(!) 39, J2; ór ǫndugi: ul. F; -vegi skr. 39.
  63. ↑ ul. J2.
  64. ↑ sål. (-ag)J2; vissa ek de øvrr.
  65. ↑ [mgl. i 39.
  66. ↑ þa er alle.
  67. ↑ bloðstaða(!) 39.
  68. ↑ bræþi J2.
  69. ↑ sål. J2; med t de øvrr.
  70. ↑ Overskr. fra 18; mgl. K; fra olafi konvngi 39; Vanndat vm liðs fiolþa konvngs F; ingen kap. inddel. J2.
  71. ↑ enn J2.
  72. ↑ skylldi J2.
  73. ↑ [at garðínom F; ul. J2.
  74. ↑ til tf. J2.
  75. ↑ er F.
  76. ↑ [ul. J2.
  77. ↑ ul. F.
  78. ↑ stoðu F, J2.
  79. ↑ hín'a F og skr. konvnga og ul. hǫfðu haft
  80. ↑ moti F.
  81. ↑ [ul. J2.
  82. ↑ stendr J2.
  83. ↑ ul. F.
  84. ↑ meira J2.
  85. ↑ þessa F, J2.
  86. ↑ ok eigi F.
  87. ↑ þrꜹngva J2.
  88. ↑ [omv. 39, F, J2; F, J2 skr. kosti.
  89. ↑ Overskr. fra 18, 39, der dog skr. Andlat = F, der dog skr.: alfifo(!); mgl. K; fra Dana konungum J2.
  90. ↑ ul. F, 39.
  91. ↑ haralldz siɢvrðar sonar F.
  92. ↑ [Haraldr hein konungr í Danmörk F og ul. sonr hans; s. skr. de øvrr.
  93. ↑ iii. J2.
  94. ↑ ul. K, 18.
  95. ↑ en helgi aɴar tf. J2.
  96. ↑ [omv. F; son skr. J2; s. de øvrr.
  97. ↑ vii. F, J2.
  98. ↑ [annaʀ 39 (jfr. det følg.); vetr: ul. F.
  99. ↑ hann tf. F.
  100. ↑ [ul. J2; .vii. vetr tf. 39.
  101. ↑ [Sveins .s. F; inn ul. J2.
  102. ↑ [Sveins .s. F; kgs. enn ul. J2.
  103. ↑ ul. J2.
  104. ↑ son Sveins Dana konungs J2; ul. F.
  105. ↑ konvngr tf. F.
  106. ↑ ul. J2.
  107. ↑ kolluðu tf. J2, 39.
  108. ↑ ul. F.
  109. ↑ ionsdottur F.
  110. ↑ [er Magnvs het F.
  111. ↑ [hann var friþr F.
  112. ↑ ul. J2, 39.
  113. ↑ herefter har J2 to kapitler (ɔ: kap. 9 og 10 i Ungers udg.), de findes her blandt Tillægene.
  114. ↑ Overskr. fra 18; mgl. K; fra iartegnum Olafs konungs ens helga J2; ingen kap. indel. i F, 39.
  115. ↑ [ul. 39.
  116. ↑ i iorð lagt J2.
  117. ↑ ul. F.
  118. ↑ ul. J2.
  119. ↑ med -er- 39.
  120. ↑ med i F, 39; þagat J2.
  121. ↑ sett J2.
  122. ↑ ul. J2
  123. ↑ med -er- 39; med art. J2.
  124. ↑ [omv. F, 39.
  125. ↑ ul. F, 39, J2.
  126. ↑ jarteinir J2.
  127. ↑ ul. J2.
  128. ↑ sem 39.
  129. ↑ [var vigð F.
  130. ↑ ud. art. F, J2.
  131. ↑ [ul. J2; ok heilagr domr (-inn tf. 39) F, 39.
  132. ↑ [var ut borinn (borit J2) F, J2; oc aþrir helgir domar tf. J2.
  133. ↑ [þa var scrinit J2.
  134. ↑ [ok niðr sett F.
  135. ↑ kirkju-garði F, J2.
  136. ↑ ul. F.
  137. ↑ siðr ok vandi F; siðvandi J2.
  138. ↑ er 39.
  139. ↑ sa tf. F, 39, J2.
  140. ↑ [omv. J2.
  141. ↑ dumbi J2.
  142. ↑ [lofaþe Guð oc inn helga Olaf konung J2.
  143. ↑ miklo F.
  144. ↑ Enn J2.
  145. ↑ med i F, 39; þangat J2.
  146. ↑ Sviþioð J2.
  147. ↑ ferð F, J2.
  148. ↑ [ul. F, J2.
  149. ↑ mgl. K (18).
  150. ↑ [guðs miskunn F.
  151. ↑ [en-hátíð: ul. J2; ok-hátíð: ul. F.
  152. ↑ inni J2.
  153. ↑ mustarit J2; kirkio F.
  154. ↑ Ok F.
  155. ↑ messo J2.
  156. ↑ [omv. F, J2.
  157. ↑ ok tf. F.
  158. ↑ herefter og til slutningen af Saga Inga ok brœðra hans kan Frísbók ikke betragtes som et hdskr. af Hkr.
  159. ↑ Overskr. fra 18; mgl. K; kapitlet mgl. i J2, 39.
  160. ↑ eɴ 18.
  161. ↑ bvit(!) 18.
  162. ↑ Overskr. fra 18, mgl. K; andlat Olafs kyrra J2, 39.
  163. ↑ [ul. J2.
  164. ↑ storbvm 39.
  165. ↑ sål. K, J2; ul. 39, 18.
  166. ↑ [ul. J2.
  167. ↑ þa J2.
  168. ↑ [ul. J2.
  169. ↑ a J2, 39 (18).
  170. ↑ Haukby 39.
  171. ↑ ul. J2.
  172. ↑ [omv. J2.
  173. ↑ [omv. 39.
  174. ↑ [ul. J2.
  175. ↑ ul. 39 og skr. altså Haralld konvng.
  176. ↑ ul. J2, 39.
  177. ↑ [omv. J2.
  178. ↑ [ul. J2.
Hentet fra «http://heimskringla.no/index.php?title=Óláfs_saga_kyrra_(FJ_1900)&oldid=62473»