Þrymskviða

Velg språk	Norrønt	Islandsk	Norsk	Dansk	Svensk	Færøysk	Latin
Denne teksten finnes i flere utgaver på følgende språk ►

Eddukvæði
Sæmundar-Edda

GUÐNI JÓNSSON
bjó til prentunar

Þrymskviða

1.

Vreiðr var þá Vingþórr

er hann vaknaði

ok síns hamars

of saknaði,

skegg nam at hrista,

skör nam at dýja,

réð Jarðar burr

um at þreifask.

 

2.

Ok hann þat orða

alls fyrst of kvað:

"Heyrðu nú, Loki,

hvat ek nú mæli

er eigi veit

jarðar hvergi

né upphimins:

áss er stolinn hamri!"

 

3.

Gengu þeir fagra

Freyju túna,

ok hann þat orða

alls fyrst of kvað:

"Muntu mér, Freyja,

fjaðrhams léa,

ef ek minn hamar

mættak hitta?".

 

Freyja kvað:

4.

"Þó munda ek gefa þér

þótt ór gulli væri,

ok þó selja,

at væri ór silfri."

 

5.

Fló þá Loki,

- fjaðrhamr dunði, -

unz fyr útan kom

ása garða

ok fyr innan kom

jötna heima.

 

6.

Þrymr sat á haugi,

þursa dróttinn,

greyjum sínum

gullbönd sneri

ok mörum sínum

mön jafnaði.

 

Þrymr kvað:

7.

"Hvat er með ásum?

Hvat er með alfum?

Hví ertu einn kominn

í Jötunheima?"

 

Loki kvað:

"Illt er með ásum,

illt er með alfum;

hefr þú Hlórriða

hamar of folginn?"

 

Þrymr kvað:

8.

"Ek hef Hlórriða.

hamar of folginn

átta röstum

fyr jörð neðan;

hann engi maðr

aftr of heimtir,

nema færi mér

Freyju at kvæn."

 

9.

Fló þá Loki,

- fjaðrhamr dunði, -

unz fyr útan kom

jötna heima

ok fyr innan kom

ása garða.

Mætti hann Þór

miðra garða,

ok þat hann orða

alls fyrst of kvað:

 

10.

"Hefr þú erendi

sem erfiði?

Segðu á lofti

löng tíðendi,

oft sitjanda

sögur of fallask

ok liggjandi

lygi of bellir."

 

Loki kvað:

11.

"Hef ek erfiði

ok erendi;

Þrymr hefr þinn hamar,

þursa dróttinn;

hann engi maðr

aftr of heimtir,

nema hánum færi

Freyju at kván.

 

12.

Ganga þeir fagra

Freyju at hitta,

ok hann þat orða

alls fyrst of kvað:

"Bittu þik, Freyja,

brúðar líni;

vit skulum aka tvau

í Jötunheima."

 

13.

Reið varð þá Freyja

ok fnasaði,

allr ása salr

undir bifðisk,

stökk þat it mikla

men Brísinga:

"Mik veiztu verða

vergjarnasta,

ef ek ek með þér

í Jötunheima."

 

14.

Senn váru æsir

allir á þingi

ok ásynjur

allar á máli,

ok um þat réðu

ríkir tívar

hvé þeir Hlórriða

hamar of sætti.

 

15.

Þá kvað þat Heimdallr,

hvítastr ása,

vissi hann vel fram

sem vanir aðrir:

"Bindum vér Þór þá

brúðar líni,

hafi hann it mikla

men Brísinga.

 

16.

Látum und hánum

hrynja lukla

ok kvenváðir

um kné falla,

en á brjósti

breiða steina

ok hagliga

um höfuð typpum."

 

17.

Þá kvað þat Þór,

þrúðugr áss:

"Mik munu æsir

argan kalla,

ef ek bindask læt

brúðar líni!"

 

18.

Þá kvað þat Loki

Laufeyjar sonr:

"Þegi þú, Þórr,

þeira orða.

Þegar munu jötnar

Ásgarð búa,

nema þú þinn hamar

þér of heimtir."

 

19.

Bundu þeir Þór þá

brúðar líni

ok inu mikla

meni Brísinga,

létu und hánum

hrynja lukla

ok kvenváðir

um kné falla,

en á brjósti

breiða steina,

ok hagliga

um höfuð typpðu.

 

20.

Þá kvað Loki

Laufeyjar sonr:

"Mun ek ok með þér

ambótt vera,

vit skulum aka tvær

í Jötunheima."

 

21.

Senn váru hafrar

heim of reknir,

skyndir at sköklum,

skyldu vel renna;

björg brotnuðu,

brann jörð loga,

ók Óðins sonr

í Jötunheima.

 

22.

Þá kvað þat Þrymr,

þursa dróttinn:

"Standið upp, jötnar,

ok stráið bekki,

nú færa mér

Freyju at kván

Njarðar dóttur

ór Nóatúnum.

 

23.

Ganga hér at garði

gullhyrnðar kýr,

öxn alsvartir

jötni at gamni;

fjölð á ek meiðma,

fjölð á ek menja,

einnar mér Freyju

ávant þykkir."

 

24.

Var þar at kveldi

of komit snemma

ok fyr jötna

öl fram borit;

einn át oxa,

átta laxa,

krásir allar,

þær er konur skyldu,

drakk Sifjar verr

sáld þrjú mjaðar.

 

25.

Þá kvat þat Þrymr,

þursa dróttinn:

"Hvar sáttu brúðir

bíta hvassara?

Sák-a ek brúðir

bíta breiðara,

né inn meira mjöð

mey of drekka."

 

26.

Sat in alsnotra

ambótt fyrir,

er orð of fann

við jötuns máli:

"Át vætr Freyja

átta nóttum,

svá var hon óðfús

í Jötunheima."

 

27.

Laut und línu,

lysti at kyssa,

en hann útan stökk

endlangan sal:

"Hví eru öndótt

augu Freyju?

Þykki mér ór augum

eldr of brenna."

 

28.

Sat in alsnotra

ambótt fyrir,

er orð of fann

við jötuns máli:

"Svaf vætr Freyja

átta nóttum,

svá var hon óðfús

í Jötunheima."

 

29.

Inn kom in arma

jötna systir,

hin er brúðféar

biðja þorði:

"Láttu þér af höndum

hringa rauða,

ef þú öðlask vill

ástir mínar,

ástir mínar,

alla hylli.

 

30.

Þá kvað þat Þrymr,

þursa dróttinn:

"Berið inn hamar

brúði at vígja,

lekkið Mjöllni

í meyjar kné,

vígið okkr saman

Várar hendi."

 

31.

Hló Hlórriða

hugr í brjósti,

er harðhugaðr

hamar of þekkði;

Þrym drap hann fyrstan,

þursa dróttin,

ok ætt jötuns

alla lamði.

 

32.

Drap hann ina öldnu

jötna systur,

hin er brúðféar

of beðit hafði;

hon skell of hlaut

fyr skillinga,

en högg hamars

fyr hringa fjölð.

Svá kom Óðins sonr

endr at hamri.