Alvíssmál

Velg språk	Norrønt	Islandsk	Norsk	Dansk	Svensk	Færøysk
Denne teksten finnes i flere utgaver på følgende språk ►

Eddukvæði
Sæmundar-Edda

GUÐNI JÓNSSON
bjó til prentunar

Alvíssmál

Alvíss kvað:

1.

"Bekki breiða,

nú skal brúðr með mér

heim í sinni snúask;

hratat um mægi

mun hverjum þykkja,

heima skal-at hvíld nema."

 

Þórr kvað:

2.

"Hvat er þat fira?

Hví ertu svá fölr um nasar?

Vartu í nótt með ná?

Þursa líki

þykki mér á þér vera;

ert-at-tu til brúðar borinn."

 

Alvíss kvað:

3.

"Alvíss ek heiti,

bý ek fyr jörð neðan,

á ek undir steini stað;

vagna vers

ek em á vit kominn;

bregði engi föstu heiti fira."

 

Þórr kvað:

4.

"Ek mun bregða

því at ek brúðar á

flest of ráð sem faðir;

vark-a ek heima,

þá er þér heitit var,

at sá einn, er gjöf er, með goðum."

 

Alvíss kvað:

5.

"Hvat er þat rekka,

er í ráðum telsk

fljóðs ins fagrglóa?

Fjarrafleina

þik munu fáir kunna;

hverr hefr þik baugum borit?"

 

Þórr kvað:

6.

"Vingþórr ek heiti,

ek hef víða ratat,

sonr em ek Síðgrana;

at ósátt minni skal-at-tu

þat it unga man hafa

ok þat gjaforð geta."

 

Alvíss kvað:

7.

"Sáttir þínar

er ek vil snemma hafa

ok þat gjaforð geta;

eiga vilja

heldr en án vera

þat it mjallhvíta man."

 

Þórr kvað:

8.

"Meyjar ástum

mun-a þér verða,

vísi gestr, of varit,

ef þú ór heimi kannt

hverjum at segja

allt þat, er ek vil vita."

 

9.

"Segðu mér þat, Alvíss,

- öll of rök fira

vörumk, dvergr, at vitir -:

hvé sú jörð heitir,

er liggr fyr alda sonum

heimi hverjum í?"

 

Alvíss kvað:

10.

"Jörð heitir með mönnum,

en með ásum fold,

kalla vega vanir,

ígræn jötnar,

alfar gróandi,

kalla aur uppregin."

 

Þórr kvað:

11.

"Segðu mér þat, Alvíss,

- öll of rök fira

vörumk, dvergr, at vitir -:

hvé sá himinn heitir,

erakendi,

heimi hverjum í?"

 

Alvíss kvað:

12.

"Himinn heitir með mönnum,

en hlýrnir með goðum,

kalla vindófni vanir,

uppheim jötnar,

alfar fagraræfr,

dvergar drjúpansal."

 

Þórr kvað:

13.

"Segðu mér þat, Avlíss,

- öll of rök fira

vörumk, dvergr, at vitir -:

hversu máni heitir,

sá er menn séa,

heimi hverjum í?"

 

Alvíss kvað:

14.

"Máni heitir með mönnum,

en mylinn með goðum,

kalla hverfanda hvél helju í,

skyndi jötnar,

en skin dvergar,

kalla alfar ártala."

 

Þórr kvað:

15.

"Segðu mér þat, Alvíss,

- öll of rök fira

vörumk, dvergr, at vitir -:

hvé sú sól heitir,

er séa alda synir,

heimi hverjum í?"

 

Alvíss kvað:

16.

"Sól heitir með mönnum,

en sunna með goðum,

kalla dvergar Dvalins leika,

eygló jötnar,

alfar fagrahvél,

alskír ása synir."

 

Þórr kvað:

17.

"Segðu mér þat, Alvíss,

- öll of rök fira

vörumk, dvergr, at vitir -:

hvé þau ský heita,

er skúrum blandask,

heimi hverjum í?

 

Alvíss kvað:

18.

"Ský heita með mönnum,

en skúrván með goðum,

kalla vindflot vanir,

úrván jötnar,

alfar veðrmegin,

kalla í helju hjalm huliðs."

 

Þórr kvað:

19.

"Segðu mér þat, Alvíss,

- öll of rök fira

vörumk, dvergr, at vitir -:

hvé sá vindr heitir,

er víðast ferr,

heimi hverjum í?"

 

Alvíss kvað:

20.

"Vindr heitir með mönnum,

en váfuðr með goðum,

kalla gneggjuð ginnregin,

æpi jötnar,

alfar dynfara,

kalla í helju hviðuð."

 

Þórr kvað:

21.

"Segðu mér þat, Alvíss,

- öll of rök fira

vörumk, dvergr, at vitir -:

hvé þat logn heitir,

er liggja skal,

heimi hverjum í?"

 

Alvíss kvað:

22.

"Logn heitir með mönnum,

en lægi með goðum,

kalla vindlot vanir,

ofhlý jötnar,

alfar dagsefa,

kalla dvergar dags veru."

 

Þórr kvað:

23.

"Segðu mér þat, Alvíss,

- öll of rök fira

vörumk, dvergr, at vitir -:

hvé sá marr heitir,

er menn róa,

heimi hverjum í?"

 

Alvíss kvað:

24.

"Sær heitir með mönnum,

en sílægja með goðum,

kalla vág vanir,

álheim jötnar,

alfar lagastaf,

kalla dvergar djúpan mar."

 

Þórr kvað:

25.

"Segðu mér þat, Alvíss,

- öll of rök fira

vörumk, dvergr, at vitir -:

hvé sá eldr heitir,

er brennr fyr alda sonum,

heimi hverjum í?"

 

Alvíss kvað:

26.

"Eldr heitir með mönnum,

en með ásum funi,

kalla vág vanir,

frekan jötnar,

en forbrenni dvergar,

kalla í helju hröðuð."

 

Þórr kvað:

27.

"Segðu mér þat, Alvíss,

- öll of rök fira

vörumk, dvergr, at vitir -:

hvé viðr heitir,

er vex fyr alda sonum,

heimi hverjum í?"

 

Alvíss kvað:

28.

"Viðr heitir með mönnum,

en vallarfax með goðum,

kalla hlíðþang halir,

eldi jötnar

alfar fagrlima,

kalla vönd vanir."

 

Þórr kvað:

29.

"Segðu mér þat, Alvíss,

- öll of rök fira

vörumk, dvergr,at vitir,

hvé sú nótt heitir,

in Nörvi kennda,

heimi hverjum í?"

 

Alvíss kvað:

30.

"Nótt heitir með mönnum,

en njól með goðum,

kalla grímu ginnregin,

óljós jötnar,

alfar svefngaman,

kalla dvergar draumnjörun."

 

Þórr kvað:

31.

"Segðu mér þat, Alvíss,

- öll of rök fira

vörumk, dvergr, at vitir -:

hvé þat sáð heitir,

er sá alda synir,

heimi hverjum í?"

 

Alvíss kvað:

32.

"Bygg heitir með mönnum,

en barr með goðum,

kalla vöxt vanir,

æti jötnar,

alfar lagastaf,

kalla í helju hnipin."

 

Þórr kvað:

33.

"Segðu mér þat, Alvíss,

- öll of rök fira

vörumk, dvergr, at vitir -:

hvé þat öl heitir,

er drekka alda synir,

heimi hverjum í?"

 

Alvíss kvað:

34.

"Öl heitir með mönnum,

en með ásum bjórr,

kalla veig vanir,

hreinalög jötnar,

en í helju mjöð,

kalla sumbl Suttungs synir."

 

Þórr kvað:

35.

"Í einu brjósti

ek sák aldrigi

fleiri forna stafi;

miklum tálum

kveð ek tældan þik:

Uppi ertu, dvergr, of dagaðr,

nú skínn sól í sali."